18 Ιουνίου 2011

Εκ λίθων ἀνθρώπους πάλιν...


Το θέμα με τα ιερά των διασωθέντων από τον κατακλυσμό του Δευκαλιωνος δεν σταματά εδώ. Ξαναγύριζουμε στα σημεία /όροι όπου εμφανίστηκαν οι λάρνακκες/Κιβωτοί για να αναφερθούμε και σε κείμενα που δεν ειχα προλάβει να ανεβάσω την προηγούμενη φορά και τα χρωστάω για την πληρέστερη ενημέρωση και την ολοκληρωση του θέματος του Κατακλυσμού καθώς απτετε του θέματος των Ιερών και των Κιβωτών και των θεών.

Aelius Herodianus et Pseudo-Herodianus Gramm., Rhet., De prosodia catholica
Part+volume 3,1, page 209, line 22

….κα τ <Παρνασσός> δύο<σσ> χον. στι δ ρος Δελφν. καλετο δ πρότερον Λαρνασσός δι τ τν Δευκαλίωνος λάρνακα ατόθι προσενεχθναι. νιοι δέ φασιν
π Παρνασσο Παρνασσν τονομα λαβεν, ν κα μαντεύσασθαι Πυθο
πρτον, ς λεξανδρίδης φησν ν πρώτ περ το ν Δελφος χρη-
στηρίου.

Pseudo-Apollodorus Myth., Bibliotheca (sub nomine Apollodori)
Chapter 1, section 48, line 1

                  Δευκαλίων δ ν τ λάρνακι δι
τς θαλάσσης φερόμενος <φ'> μέρας ννέα κα νύκτας
ς> σας τ Παρνασ προσίσχει, κκε τν μβρων
παλαν λαβόντων κβς θύει Δι φυξί.

Hellanicus Hist., Fragmenta (0539: 002)
FGrH #4, #323a, #601a, #608a, #645a, #687a”.
Volume-Jacoby
ʹ-F 1a,4,F, fragment 117, line 4

φέροις δ Πρωτογενείας στει
γλσσαν, να ... Πύρρα Δευκαλίων τε Παρνασσο καταβάντε δόμον θεντο
πρτον] Πρωτογενείας κα Λοκρο κατ' πίκλησιν πος. δ Πύρρα
κα Δευκαλίων κ το Παρνασσο λθόντες ν τι λάρνακι πρτον ικησαν
ν τι ποντι πλησίον Παρνασσο. νιοι οκ ν ποντί φασι Πύρραν
οκσαι. γρ πολλόδωρος (II) οτως γράφει· ‘οκσαι δ ν Κύνωι  
τν Δευκαλίωνα λέγεται, κα τν Πύρραν κε τετάφθαι φασίν.’ στορε
δ τατα κα λλάνικος. δυσχεραίνοι δ ν τις, πς τινές φασι Πύρρας
κα Δευκαλίωνος εναι Πρωτογένειαν, το Πινδάρου ξ ποντός τινος
λείου λέγοντος ατν γεγενσθαι. δ λλάνικος κα τν λάρνακα
ο τι Παρνασσι φησι προσενεχθναι, λλ περ τν θρυν τς
Θεσσαλίας.

Η λάρνακκα του Δευκαλίωνα που σταματά στην Λαρνασσό, ή Παρνασσό και στους Δελφούς και ειδαμε τα σχετικά κείμενα όπου η Πυθων/ Δράκαινα/ Δελφύνα/Δερκετώ κατέχει το Μαντείο η Μεγάλη-Μητ(ε)ρα Θεά αν κατά μία εκδοχή το μαντείο πριν το λάβει ο Απόλλων ανήκει στον Ποσειδάωνα/Ποσειδών.

Όμοια το μυαλό μας δεν μπορεί να μην πάει και στην Λάρνακα της Κύπρο, τη διάδοχο πόλη του αρχαίου Κυτίου,  και την ιστορία με την Αφροδίτη και την γέννησή της εκ της Θαλάσσης κλπ

Ενώ στο τρίτο  κείμενο  ο Ελλάνιος υποστηρίζει ότι δεν έχει σταματήσει η Λάρνακκα του Δευκαλίωνα στην Λαρνασσό/Παρνασσό αλλά στο όρος Οθρυς της Θεσσαλίας .

Pseudo-Apollodorus Myth., Bibliotheca (sub nomine Apollodori)
Chapter 1, section 48, line 1

                  Δευκαλίων δ ν τ λάρνακι δι
τς θαλάσσης φερόμενος <φ'> μέρας ννέα κα νύκτας
ς> σας τ Παρνασ προσίσχει, κκε τν μβρων
παλαν λαβόντων κβς θύει Δι φυξί.




Lucianus Soph., De saltatione
Section 39, line 2

Δευκαλίωνα π τούτοις, κα τν μεγάλην π'
κείνου το βίου ναυαγίαν, κα λάρνακα μίαν
λείψανον το νθρωπίνου γένους φυλάττουσαν, κα
κ λίθων νθρώπους πάλιν.

Theophilus Apol., Ad Autolycum (1725: 001)
Theophilus of Antioch. Ad Autolycum”, Ed. Grant, R.M.
Oxford: Clarendon Press, 1970.
Book 3, section 18, line 5

τεροι δ λέγουσι γεγονέναι Δευκαλίωνα κα Πύρραν, κα τούτους ν
λάρνακι διασεσσθαι κα τν Δευκαλίωνα μετ τ λθεν κ τς
λάρνακος λίθους ες τ πίσω πεπομφέναι κα νθρώπους κ τν  
λίθων γεγενσθαι· θεν φασν λαος προσαγορεύεσθαι τ πλθος
νθρώπων.

Στο Άργος και την διάσωση των κατοίκων από τον Ίναχο με την δημιουργία του Ίναχος Ποταμού Ο Ίναχος είχε γυναίκα τη Μελία, (κόρη επίσης του Ωκεανού), κατ΄ άλλους την Αργεία, που του χάρισε έξι παιδιά: τον Φορωνέα, τον Αιγιαλέα , τον Πανόπτη, τον Άργο, τον Πελασγό, την Ιώ, ή κατά μία εκδοχή και τη Μυκήνη

Diodorus Siculus Hist., Bibliotheca historica (lib. 1-20)
Book 19, chapter 53, section 4, line 1

                          μετ γρ τν π Δευκαλίωνος
κατακλυσμν Κάδμου κτίσαντος τν π' ατο προς-
αγορευθεσαν Καδμείαν συνλθεν π' ατν λας ν
τινς μν Σπαρτν προσηγόρευσαν δι τ πανταχόθεν
συναχθναι, τινς δ Θηβαγεν δι τ τν ρχν κ
τς προειρημένης πόλεως ντα δι τν κατακλυσμν
κπεσεν κα διασπαρναι.

 
Η δημιουργία του Κάδμου μετά τον Κατακλυσμό του Δευκαλίωνα και των Σπαρτών… 


Flavius Arrianus Hist., Phil., Bithynicorum fragmenta
Fragment 32, line 17

Eustath. ad Iliad. XX 214, p. 1204, 51.
Περ δ Δαρδάνου φασν ο παλαιο τι ν τ κατακλυσμ τ κατ  
τν Δευκαλίωνα κ τς Σαμοθρκης σκν σχεδίαν
μετ
δερμάτων σκευάσας, καθ κα τ Λυκόφρονι (73)
δοκε, κα ποδς κα τος δασιν αυτν πιδος προς-
οκείλας τε τ Τροί, μετ τ ναξηρανθναι τ δωρ
τν Δαρδανίαν κτισεν ψηλοτέραν κειμένην τς στε-
ρον λίου φόβ τς ξ ετν κατακλύσεως, ς ατς
πειράθη.

Για τα όσα συνέβησαν κατά τον κατακλυσμόν του Δαρδάνου ισχυρίζονται οι παλαιοί ότι και κατά τον Δευκαλίωνα εκ της Σαμοθράκης ασκόν ή σχεδίαν μαζι με δέρματα κατασκεύασε, σύμφωνα με τον Λυκοφρονα  και και βρήκε καταφύγιο κάτω από τα ύδατα και παρεδωσε τον εαυτό του και προσάραξε στην Τροία. Μετα την αποξήρανση του ύδατος την Δαρδανία έκτισε υψηλότερη,-  την τοίχισε δηλαδή - καθώς βρισκόταν κοντά στο Ιλιον και λογω του φοβου εκ της κατακλύσεων των υδάτων στις οποίες ο  ιδιος ειχε δοκιμασθεί

Την Σεμιράμιδα και το ιερό της  όπως το είδαμε από τα κείμενα του Λουκιανού του Σαμοσάτα

Ο μν ν πολλο Δευκαλίωνα τν Σκύθεα τ
ρν εσασθαι λέγουσιν, τοτον Δευκαλίωνα π
το τ πολλν δωρ γένετο. Δευκαλίωνος δ
πέρι λόγον ν λλησιν κουσα, τν λληνες π'
ατ λέγουσιν. δ μθος δε χει.


Και περνάμε στα κειμενα που παρουσιάζουν τον Νώε και έτερα όρη από την άλλη μεριά του Αιγαίου και στην Αρμενία το όρος Μινυάδα μέγα όρος εν Αρμενία, στο οποίο σώζονται και τα λειψανα των ξύλων που σώθηκαν από τον Κατακλισμό. Το όρος ονομάζετε και ΒΑΡΙΣ παρακάτω βεβαια στα κείμενα θα αντικρίσουμε κι άλλες ερμηνείες του όπως Αραρατ και μέσον ρμενίων κα Καρδυαίων ν τ Λουβρ ρει  κλπ.




Nicolaus Hist., Fragmenta (0577: 003)
FHG 3”, Ed. Müller, K.
Paris: Didot, 1841–1870.
Fragment 76, line 6

Idem ib. I, 3, 6:
Νικόλαος δ Δαμασκηνς ν τ
νενηκοστ κα κτ βίβλ στορε περ ατν, λέγων
οτως· «στιν πρ τν Μινυάδα μέγα ρος κατ τν
ρμενίαν, Βρις λεγόμενον· ες πολλος συμφυγόντας
π το κατακλυσμο λόγος χει περισωθναι, καί τινα
π λάρνακος χούμενον π τν κρώρειαν κελαι, κα
τ λείψανα τν ξύλων π πολ σωθναι


Beros(s)us Astrol., Hist., Fragmenta (1222: 003)
FHG 2”, Ed. Müller, K.
Paris: Didot, 1841–1870.
Fragment 14a, line 12

                                                  
Οτος
τοίνυν Βηρωσσς τας ρχαιοτάταις πακολουθν
ναγραφας περί τε το γενομένου κατακλυσμο κα
τς ν ατ φθορς τν νθρώπων, καθάπερ Μωϋσς
οτως στόρηκε· κα περ τς λάρνακος, ν Νχος
το γένους μν ρχηγς διεσώθη, προσενεχθείσης
α
τς τας κρωρείαις τν ρμενίων ρν.

Στο παραπάνω κείμενο του Βηρωσσού, έχουμε αρχηγό τον Νώχο και την διάσωση του στις βουνοκορφές των Αρμενικών Ορέων.

Και περνάμε στους πατέρες της Εκκλησίας και την εκδοχή του Νώε. Ο Νώχος μετατρέπετε σε Νώε !!!

Gregorius Nyssenus Theol., In sanctum Ephraim (2017: 068); MPG 46.
Volume 46, page 844, line 11

Νε, ο τν ν ξυλίν λάρνακι μικρν το γένους
διάσωσιν, λλ το τν αυτο ψυχν πανταχόθεν
σφαλίσασθαι, στε παρελθεν βλαβς τ το βίου
κλυδώνιον, κα τ τς ρετς μ ζημιωθναι γώ-
γιμα.


Eusebius Scr. Eccl., Theol., Praeparatio evangelica (2018: 001)
Eusebius Werke, Band 8: Die Praeparatio evangelica”, Ed. Mras, K.
Berlin: Akademie–Verlag, 43.1:1954; 43.2:1956; Die griechischen christlichen Schriftsteller 43.1 & 43.2.
Book 9, chapter 10, section 7, line 3

περ δ τς πατρίου ατν στορίας θέα πόσοι συνεφώνησαν· Μωσέως
ν τας περ το παντς ρχαιολογίαις κατακλυσμν στορήσαντος κα ς
παρ' βραίοις νομαζόμενος Νε ν λάρνακι ξύλου πεποιημέν μετ τν
ο
κείων διασέσωσται, Βηρωσσς Χαλδαος κα ερώνυμος Αγύπτιος Νικό-
λαός τε Δαμασκηνός, στορικο συγγραφες, πως τν ατν μνημόνευ-
σαν, ώσηπος ν τ πρώτ τς ρχαιολογίας τοτον παρατίθεται τν
τρόπον·

Eusebius Scr. Eccl., Theol., Praeparatio evangelica
Book 9, chapter 11, section 1, line 1

       ΑΠΟ ΤΗΣ ΙΩΣΗΠΟΥ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑΣ, ΟΠΟΣΟΙ ΤΩΝ
ΕΞΩΘΕΝ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΝ ΕΜΝΗΣΘΗΣΑΝ ΤΟΥ ΠΑΡΑ ΜΩΣΕΙ
ΚΑΤΑΚΛΥΣΜΟΥ


        “Το δ κατακλυσμο τούτου κα τς λάρνακος μέμνηνται πάντες ο τς
βαρβαρικς στορίας ναγεγραφότες, ν στι κα Βηρωσσς Χαλδαος.

Epiphanius Scr. Eccl., Panarion (= Adversus haereses) (2021: 002)
Epiphanius, Bände 1–3: Ancoratus und Panarion”, Ed. Holl, K.
Leipzig: Hinrichs, 1:1915; 2:1922; 3:1933; Die griechischen christlichen Schriftsteller 25, 31, 37.
Volume 1, page 173, line 8

κα το θεο δικαιοκρισία κατακλυσμν δατος πενέγκασα τ
οκουμέν πσαν σάρκα νθρώπων τε κα τν λλων * ξήλειψεν,
φύλαξε δ ν λάρνακι δι προστάγματος τν Νε, εαρεστήσαντα
νώπιον ατο κα ερόντα χάριν, ατόν τε τν προδεδηλωμένον
Νε κα τος τρες υος ατο, Σμ Χμ άφεθ, τήν τε δίαν
σύζυγον κα τν τριν υἱῶν τς τρες γυνακας, στε νθρώπων
ψυχ
ς κτ ν τ τότε λάρνακι διασεσσθαι π το δατος το
κατακλυσμο
, κα π παντς γένους θηρίων τε κα ζων, κτηνν
τε κα τν λλων τν π γς πρς σύστασιν πάλιν τς ν κόσμ
πάντων ποστάσεως π τινν μν δύο δύο π δ λλων πτ
πτά.

Epiphanius Scr. Eccl., Panarion (= Adversus haereses)
Volume 1, page 174, line 2

<*>
β.> <Σκυθισμός.>

 
Μετ δ τν κατακλυσμν πιστάσης τς λάρνακος το Νε ν
τος ρεσι το ραρτ ν μέσον ρμενίων κα Καρδυαίων ν τ
Λουβρ ρει καλουμέν, κεσε πρώτως κατοίκησις γίνεται μετ τν
κατακλυσμν τν νθρώπων κκε φυτεύει μπελνα Νε προ-
φήτης
, οκιστής τε γίνεται το τόπου.


Epiphanius Scr. Eccl., Panarion (= Adversus haereses)
Volume 1, page 217, line 7

                                                        πόθεν δ οκ
χομεν δεξαι περ τς κολουθίας, ς τι κα δερο τ λείψανα τς
το Νε λάρνακος δείκνυται ν τ τν Καρδυαίων χώρ.

Epiphanius Scr. Eccl., Panarion (= Adversus haereses)
Volume 1, page 276, line 13

                                                               ατν δέ φησιν
πικαθιζάνειν ν τ λάρνακι κα μπιπρν ατήν, κα πρτον κα
δεύτερον κα τρίτον· θεν δ ες τη πολλ λήλακεν τς ατο
το Νε λάρνακος κατασκευ δι τ πολλάκις ατν π' ατς μ-
πεπρσθαι.



Epiphanius Scr. Eccl., Panarion (= Adversus haereses)
Volume 2, page 74, line 5

                                                          κτ γρ ψυχν
σωθεισν ν τ τότε λάρνακι το Νε πτ μν εναι το καθαρο
γένους φασί, τν δ να εναι τν Χμ τς λλης δυνάμεως πάρ-
χοντα, ν εσδναι λαθόντα τν νω Μητέρα.

Epiphanius Scr. Eccl., Panarion (= Adversus haereses)
Volume 2, page 77, line 18

               ντεθεν λοιπν το κατακλυσμο ρδην τ πν τς
στάσεως τν νθρώπων πολέσαντος διαπεφύλακται μόνος Νε
ερν χάριν παρ τ θε, δίκαιος ερεθες ν τ κατ' κενο καιρο
γενε. λάρνακα δ κατ τ δη πρότερον μν ερημένα κατεσκεύασεν
αυτ κ προστάγματος θεο, ς χουσιν α ληθινα γραφαί, ν
διασεσσθαι ατ φάσκει τς ληθείας βίβλος ατόν τε κα τς
προειρημένας μα ατ πτ ψυχάς, φημ δ τήν τε δίαν σύζυγον
κα
τος τρες υος γυνακάς τε τούτων μοίως τρες.

Didymus Caecus Scr. Eccl., Commentarii in Zacchariam (2102: 010)
Didyme l'Aveugle sur Zacharie, 3 vols.”, Ed. Doutreleau, L.
Paris: Cerf, 1962; Sources chrétiennes 83, 84, 85.
Book 4, section 269, line 7

Σύμφωνα ταύτ τ προφητεί κα ν παλαι στορί
διαγορεύεται· κατασκευασθείσης γρ π το Νε κατ πρόστα-
ξιν το πάντων κηδομένου κιβωτο δι φοβερν πομβρίαν να
Νε κα [ο]κος ατο ξω πάσης βλάβης φυλαχθσιν, πικει-
μένης δη τς το ετο φορς, λέγει Κύριος τ δικαί·
»
Εσελθε σ [κα] υοί σου κα γυνή σου κα α γυνακες τν
υἱῶν σου», ν' νδον ν τ λάρνακι ο νδρες καθ' αυτος κα
χωρς α γυνακες τυγχάνωσιν, γαμικς μιλίας ο τελουμένης
ν τ φθορ το γένους νθρώπων, πάντω[ν] εόντω[ν] δίχα
μόνων τν τεσσάρων συζυγιν τν εσελθουσν ες τν κιβωτόν,
οκέτι ν διαιρέσει μενόντων τν νδρν κα τν συμβιουσν
τε, ξηρανθείσης τς γς λωφήσαντος το κατακλυσμο, ξω
γίνονται τς κιβωτο, ντολς π Θεο δοθείσης «ξελθεν
Νε κα τν γυνακα ατο μετ' ατο, κα τος υος ατν  
κα τς γυνακας ατν»· μποδισθείσης γρ τς κατ νθρώ-
πων πειλς, α συμβιώσεις ποδέδονται, να αξηθ τν

Και ολη η φιλολογία για την «κάθαρση» των «αδίκων» γενεων και η αποδοσή των «δικαίων» του Νώε και των υιών του  μετα τον κατακλυσμό.!!!

Chronicon Paschale, Chronicon paschale (2371: 001)
Chronicon paschale, vol. 1”, Ed. Dindorf, L.
Bonn: Weber, 1832; Corpus scriptorum historiae Byzantinae.
Page 40, line 16

                                                       
θεν κα
Πέτρος πόστολος φηγεται Κλημί λέγων, “νί τινι δικαί
μετ τν ξ ατο Νε σν τος ξ ατο ν λάρνακι διασώζε-
σθαι προαγγείλας δωρ ες κατακλυσμν πήγαγεν, να πάντων
τν καθάρτων λοθρευθέντων κόσμος καθαρισθ, ν ατ
τ λάρνακι διασωθες ες δευτέραν περιουσίαν καθαρς ποδο-
θ.


Και δεν μπορώ να μην ανεβάσω και το παρακάτω κείμενο που μιλάει για την κλοπή των «θείων θεόπνευστων γραφών» και την ιδιοποιήσή τους… !!!

Georgius Syncellus Chronogr., Ecloga chronographica (3045: 001)
Georgius Syncellus. Ecloga chronographica”, Ed. Mosshammer, A.A.
Leipzig: Teubner, 1984.
Page 16, line 18

                                                                           
κα
χρ πσαν στορίαν Χαλδαϊκν Αγυπτιακν πρ το κατακλυσμο τ
γραφ παγγελλομένην μ ποδέχεσθαι τος προσέχοντας ρθς τας
θείαις γραφας, ε καί τινα περ κατακλυσμο κα λάρνακος τοι κιβωτο
κλέψαντες κ τν θεοπνεύστων γραφν διοποιήσαντο, δι' ν ο πλούστε-
ροι κα τος λοιπος ληρήμασι προσέχοντες εχερς βλάπτονται, λέγω δ
περ μυριάδων τν δι σάρων κα νήρων κα σώσσων καταλεγομένων

 Και η εκδοχή του Φλάβιου Ιώσηπου και της Ιουδαικής αρχαιολογίας

Flavius Josephus Hist., Antiquitates Judaicae (0526: 001)
Flavii Iosephi opera, vols. 1–4”, Ed. Niese, B.
Berlin: Weidmann, 1:1887; 2:1885: 3:1892; 4:1890, Repr. 1955.
Book 1, chapter p, line 8
Τάδε νεστιν ν τ πρώτ τν ωσήπου στοριν
τς ουδαϊκς ρχαιολογίας.
 Προοίμιον περ τς λης πραγματείας.
 αʹ. το κόσμου σύστασις κα διάταξις τν στοιχείων.
 βʹ. περ το γένους δάμου κα τν π' ατο δέκα γενεν
τν μέχρι το κατακλυσμο.
 γʹ. ς κατακλυσμς γένετο κα ν τρόπον Νχος σωθες ν
λάρνακι μετ τν συγγενν κατκησεν ν τ Σινάρ πεδί.
 δʹ. ς πύργος, ν ο παδες ατο φ' βρει το θεο κοδό-
μησαν, κα ς τς φωνς ατν μετέβαλε κα τόπος, ν τοτο
γέγονε, Βαβυλν κλήθη.
 εʹ. ς ο Νώχου γγονοι πσαν τν οκουμένην πκησαν.
 ϛʹ. τι τν θνν καστον π τν οκισάντων προσηγορεύθη.
 ζʹ. πως βραμος πρόγονος μν ξελθν κ τς Χαλδαίων
γς κατέσχε τν τότε μν Χαναναίαν νν δ ουδαίαν λεγομένην.



Flavius Josephus Hist., Antiquitates Judaicae
Book 1, chapter 77, line 1

                     κα ο μν οτως φανίζονται πάντες, Νχος
δ
σώζεται μόνος ποθεμένου μηχανν ατ κα πόρον πρς σω-
τηρίαν το
θεο τοιαύτην· λάρνακα τετράστεγον κατασκευάσας πη-

χν τ μκος τριακοσίων πεντήκοντα δ τ πλάτος κα τριάκοντα
τ βάθος, ες ταύτην σν τ μητρ τν παίδων κα τας τούτων
γυναιξν νέβη, τά τε λλα σα πρς τς χρείας πικουρήσειν α-
τος μελλεν νθέμενος, ζά τε παντοα πρς διατήρησιν το γέ-
νους ατν ρρενάς τε κα θηλείας συνεισβαλόμενος λλα τε τούτων
πταπλασίονα τν ριθμόν.

Flavius Josephus Hist., Antiquitates Judaicae
Book 1, chapter 90, line 4

               πειτα τς λάρνακος περ κραν τιν ρους σταθεί-
σης κατ τν ρμενίαν συνες Νχος νοίγει τ' ατν κα
θεασάμενος γν βραχεαν περ ατν π χρηστοτέρας δη γεγονς
λπίδος ρέμει.

Flavius Josephus Hist., Antiquitates Judaicae
Book 1, chapter 92, line 3

                                                                    μετ
δ μέρας πτ περιστερν π τ γνναι τ περ τν γν πρού-
πεμψεν· πανελθούσης δ πεπηλωμένης μα κα θαλλν λαίας
κομιζούσης, μαθν τν γν πηλλαγμένην το κατακλυσμο μείνας
λλας πτ μέρας τά τε ζα τς λάρνακος ξαφίησιν ατός τε
μετ τς γενες προελθν κα θύσας τ θε συνευωχετο τος
οκείοις.
Flavius Josephus Hist., Antiquitates Judaicae
Book 1, chapter 92, line 6

            ποβατήριον μέντοι τν τόπον τοτον ρμένιοι καλοσιν·
κε γρ νασωθείσης τς λάρνακος τι νν ατς τ λείψανα πι-
δεικνύουσι.

Flavius Josephus Hist., Antiquitates Judaicae
Book 1, chapter 93, line 1


 Το δ κατακλυσμο τούτου κα τς λάρνακος μέμνηνται  
πάντες ο τς βαρβαρικς στορίας ναγεγραφότες, ν στι Βηρω-
σς Χαλδαος· διηγούμενος γρ τ περ τν κατακλυσμν οτως
που διέξεισι· “λέγεται δ κα το πλοίου ν τ ρμενί πρς τ
ρει τν Κορδυαίων τι μέρος τι εναι κα κομίζειν τινς τς

σφάλτου φαιροντας· χρνται δ' ο νθρωποι τ κομιζομέν
πρς τος ποτροπιασμούς.

Flavius Josephus Hist., Antiquitates Judaicae
Book 1, chapter 95, line 3

                                μέμνηται δ τούτων κα ερώνυμος
Αγύπτιος τν ρχαιολογίαν τν Φοινικικν συγγραψάμενος
κα Μνασέας δ κα λλοι πλείους, κα Νικόλαος δ Δαμασκηνς
ν τ νενηκοστ κα κτ βίβλ στορε περ ατν λέγων οτως·
στιν πρ τν Μινυάδα μέγα ρος κατ τν ρμενίαν Βάρις
λεγόμενον, ε
ς πολλος συμφυγόντας π το κατακλυσμο λόγος
χει περισωθναι καί τινα π λάρνακος χούμενον π τν κρώ-

ρειαν κελαι κα τ λείψανα τν ξύλων π πολ σωθναι.

Flavius Josephus Hist., Antiquitates Judaicae
Book 20, chapter 25, line 3

                                                       φέρειν δ'
γ πλεστον τ μωμον γαθή· στι δ' ν ατ κα τ λείψανα
τς λάρνακος, Νχον κ τς πομβρίας διασεσσθαι λόγος χει,
κα μέχρι νν τατα τος δεν βουλομένοις πιδείκνυται.

Flavius Josephus Hist., Contra Apionem (= De Judaeorum vetustate) (0526: 003)
Flavii Iosephi opera, vol. 5”, Ed. Niese, B.
Berlin: Weidmann, 1889, Repr. 1955.
Book 1, section 130, line 4

         
οτος τοίνυν Βηρσος τας ρχαιοτάταις πακολουθν
ναγραφας περί τε το γενομένου κατακλυσμο κα τς ν ατ
φθορς τν νθρώπων καθάπερ Μωσς οτως στόρηκεν κα περ
τς λάρνακος, ν Νχος το γένους μν ρχηγς διεσώθη
προσενεχθείσης
ατς τας κρωρείαις τν ρμενίων ρν.


Συνεχίζεται

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...