Τελετουργία και όργια μητραγυρτών απο το Χρυσό γάιδαρο ή μεταμορφώσεις του Απουλήιου

....Στα χρονια της Ρωμαικής αυτοκρατορίας φτάνουν απο διάφορα μέρη της αυτοκρατορίας ιερείς νέων θεοτήτων και ιδρύουν ιερά σε διάφορες πόλης της Ιταλίας. Κάποιοι απ΄αυτους είναι  ευνούχοι και αφοσιωμένοι στην λατρείας της Μητέρας Θεάς Κυβέλης/Ρέας, αργότερα εμφανίζονται και οι μητραγύρτες ή αγύρτες ...

Όμως, αν ο αυτοευνουχισμός έχει τόσο μακρινές ρίζες, η πρακτική του ευνουχισμού ενός άνδρα από έναν άλλο άνδρα είναι ακό¬μη αρχαιότερη: Σε κάθε χώρα -όχι μόνο στη λεκάνη της Μεσογείου σε κάθε κουλτούρα και άσχετα από το ποιος έφτιαχνε τους νόμους που ρύθμιζαν τη δημόσια ζωή, τις σχέσεις εξουσίας και τους κανόνες, ο ευνούχος ήταν παρών, ένα πλάσμα που δεν ήταν ούτε αρσενικό ούτε θηλυκό.
Μπορούμε να πιστέψουμε, να αμφισβητήσουμε ή να αρνηθούμε ότι ο θεός έπλασε τη γυναίκα από το πλευρό του άνδρα, όμως είναι απόλυτα σίγουρο και αναμφισβήτητο ότι τον ευνούχο τον έπλασε ο άνδρας.
Μπορεί ο Θεός να δημιούργησε τα δύο φύλα, αλλά το έκανε με ήπιο τρόπο. Ο άνδρας έφτιαξε τον ευνούχο με μια βάρβαρη μαχαιριά. Ο Θεός πρόσθεσε υλικό για να φτιάξει τον άνθρωπο με κεφάλι, κορμό, πόδια, χέρια, γεννητικά όργανα. Ο άνδρας αφαίρεσε υλικό για να φτιάξει τον ευνούχο. Ο Θεός εμφύσησε στον άνθρωπο τη ζωτική ανάσα, την ικανότητα της ζωής. Στον ευνούχο, το δημιούργημα του, ο άνδρας προσέδωσε την ανικανότητα. Ο Θεός τοποθέτησε το δημιούργημά Του στο φως, στο κέντρο ενός πανέμορφου κόσμου. Ο άνδρας δημιούργησε τον ευνούχο μέσα στο αίμα και στην πιο φρικτή οδύνη, στον εξευτελισμό και την κοινωνική απαξίωση. Ο Θεός έφτιαξε τον άνθρωπο για να είναι ελεύθερος. Ο άνδρας έφτιαξε τον ευνούχο για να τον κάνει σκλάβο του.

 Δημιούργημα για να χρησιμοποιηθεί αμιγώς ως «κατοικίδιο», παρόμοιο με τον στερημένο από τη βαρβατοσύνη του ταύρο, προκειμένου να περιοριστεί στο αλέτρι, αρκετά χρησιμότερο από το σκύλο, ο οποίος υπακούει βέβαια στο σφύριγμα του κυνηγού, αλλά  δεν είναι ικανός παρά μόνο για να οσμίζεται τη λεία και να φυλάει το κοπάδι, ο ευνούχος βαδίζει από εποχή σε εποχή και από χώρα σε χώρα με το βήμα του βαρύ από τη μόνιμη πληγή που τον σακατεύει. Τα πιο αρχαία κείμενα τον αναφέρουν σαν δεδομένη και μόνιμη παρουσία σε κάθε κοινωνικό μόρφωμα. Μας διηγούνται για άνδρες και γυναίκες. Και πάντα στο πλευρό τους, νά και ο ευνούχος.
Η αναπηρία του τον καθιστά ανίκανο να διεκδικήσει τη δόξα του κυρίου και αφέντη του, ακόμη και σε εποχές όπου οι ευνούχοι ζούσαν μέσα στη λάμψη, όπως στην Κίνα της δυναστείας των Μινγκ, στην Ύστερη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και στο Παλέρμο της αραβικής κυριαρχίας του 10ου αιώνα.
Παρότι «κατασκευασμένος» από τον άνδρα, ο ευνούχος των αρχαίων κειμένων παραδόξως θεωρεί ότι υπεύθυνος της τερατώδους καταγωγής του δεν είναι παρά τα χέρια της γυναίκας ευνουχίστριας. Από την αρχή ακόμη, ήταν ο άνδρας που ευνούχιζε. Κι όμως, η αρσενική φαντασία έπλασε μια μεγαλοφυή εκτροπή στην ιστορία, απαλλάσσοντας τον άνδρα από το κρίμα του εφευρέτη του ευνουχισμού.

Περί ευνουχισμένων γάλλων ιερέων

Σ’ ένα ταξίδι  μέσα  από την μακραίωνη ιστορία μας και ακολουθώντας την ιστορική διαδρομή μέσω των αρχαίων κειμένων και των  μύθων προσπαθούμε να εξηγήσουμε μια σειρά από μυστήρια που οδήγησαν στον εκπολιτισμό της ανθρωπότητας, και είναι άμεσα συνυφασμένα με μια σειρά θρησκευτικών μυσταγωγιών.

Οι μυστηριακοί θεσμοί ωφέλησαν πολλαπλά το ανθρώπινο γένος και κατέστησαν ως δίαυλο επικοινωνίας τις αρχέγονες μυστηριακές κοινότητες είτε αυτές μυούσαν τους αμύητους στα μυστήρια είτε είχαν σχέση με φιλοσοφικές σχολές κλπ

Τα Ελληνικά μυστήρια κατέχουν μια σημαντική θέση στην ιστορία της αρχαίας Ελλάδος. Είναι αυτά που διδάσκουν την θέωση του ανθρώπου και την καταξίωση της έννοιας  άνθρωπος. Ο Πλάτων – σαφέστατα μυημένος- δηλώνει στον Φαίδωνα :

Plato Phil., Phaedo

Stephanus page 69, section c, line 5

καὶ κινδυνεύουσι καὶ οἱ τὰς τελετὰς ἡμῖν

οὗτοι καταστήσαντες οὐ φαῦλοί τινες εἶναι, ἀλλὰ τῷ ὄντι

πάλαι αἰνίττεσθαι ὅτι ὃς ἂν ἀμύητος καὶ ἀτέλεστος εἰς

Ἅιδου ἀφίκηται ἐν βορβόρῳ κείσεται, ὁ δὲ κεκαθαρμένος

τε καὶ τετελεσμένος ἐκεῖσε ἀφικόμενος μετὰ θεῶν οἰκήσει.

Και φαίνεται ότι εκείνοι οι γνωστοί οι οποίοι ίδρυσαν τα μυστήρια δεν είναι τυχαίοι, αλλά πράγματι από παλαιούς χρόνους συμβολικώς υποδηλώνουν ότι όποιος αμύητος και αμυσταγώγητος φθάνει στον Άδη θα βρίσκεται εκεί μέσα στον βόρβορο- λάσπη, αλλά όποιος (κεκαθαρμένος) καθαρός - από αμαρτίες - και μυημένος-μυσταγωγημένος φθάσει εκεί θα κατοικεί με τους θεούς

Έτσι στα  προηγούμενα κείμενα είδαμε μια σειρά από απαγορεύσεις και «αμαρτίες» καθώς και την τιμωρία στην οποία οδηγούν αυτές. Κάποιες απ΄αυτές που σήμερα θα θεωρούσαμε αμαρτίες, που ισως σήμερα δεν υφίστανται πλέον. Και  η λέξη  αμαρτία δηλώνει αυτόν που έχει πάψει να είναι άρτιος και σωστός ή ολοκληρωμένος – δες και προηγούμενα κεφάλαια –  Όμως ξεκαθαρα η αμαρτία δηλώνει την αστοχία, την αποτυχία, και το σφάλμα.

Αμαρτία είναι σκέψη, πράξη ή ενέργεια που θεωρείται παράβαση του θείου και του ηθικού νόμου, όπως αυτός παρουσιάζεται στη θρησκεία.

Το ουσιαστικό αυτό προέρχεται ετυμολογικά από το ρήμα της αρχαίας ελληνικής ἁμαρτάνω, του οποίου η σημασία είναι αποτυγχάνω τού σκοπού, αστοχώ, χάνω κάτι, πλανώμαι σε κάτι, υποπίπτω σε παράπτωμα (ετυμ.: ἁμαρτάνω < (πιθανόν) εκ του α στερητικό + μείρομαι= γίνομαι αμέτοχος).

μορτή < αρχ. < μείρομαι δηλ λαμβάνω μερίδιο, συμμετέχω, παίρνω κάτι που μου ανήκει.

ειμαρμένη < αρχ. εἱμαρμένη, θηλ. της μτχ. εἱμαρμένος, του εἵμαρται, πρκμ. του μείρομαι

Juno-Genius

H Δάειρα, η σοφή ή η κατέχουσα την γνώση, όπως και η Περσεφόνη, που σε προηγούμενα κείμενα είδαμε, φέρουν τον τίτλο Μονο-γένεια  Όμοια είδαμε και την ταύτιση της Δάειρας με την Δήμητρα ή καλύτερα ακόμα και την μετέπειτα αντικατάσταση της από τα ιερατεία και την επικράτηση της δεύτερης στα ιερά της Ελευσίνος.

Η Μουνογένεια ή μονογένεια, η μοναδική του γένους ή η μοναδική γόνος ή η μονογεννής. Πως θα μεταφράζαμε τον τίτλο Μόνο-γένια αν θέλαμε στα λατινικά uno/uono –genius (;)

Όλα τα ιερά μυστήρια δεν είναι τιποτ΄ άλλο από τελετές γονιμότητας της φύσης και  απεικόνιση των διασυνδεόμενων ρόλων της θεότητας στους τομείς της γονιμότητας, στην γεωργία, τον πόλεμο και την βασιλεία, κλπ.
Η σύνδεση της Δ(α)ηρας που φέρει και τις ιδιότητες της Ήρας αλλά και της Παρθένου Αφροδίτης, της ρωμαϊκής «βασίλισσας των Ουρανών» αλλά  και της Σεμιράμιδος, Αταργάτιδος, βλέπε πρ. κείμενα. 

Η Ήρα ως Juno Regina - βασίλισσα των θεών και θεά του γάμου και του τοκετού συνδέεται με τον γόνο, - όπου γόνος : γένος, καταγωγή, γενεά, γονή, γέννημα, τέκνο, απόγονος, μικρός βλαστός, σπέρμα, σπόρος, βλαστάρι, γέννα, διάδοχος, σπορά, αποκύημα, δημιούργημα, καρπός, γέννηση, παραγωγή, αντρικό μόριο κλπ  αλλά και τη γέννα, όπου γέννα : γενεά, καταγωγή, φυλή, ράτσα, φύτρα, γέννημα, τέκνο. – αλλά και τη γέννηση : γέννηση, γένεση, γέννα, τοκετό, παιδοποίηση, τεκνοποίηση, παραγωγή, αναπαραγωγή και δημιουργία.
Γεννάω γεννώ – φέρνω στον κόσμο, παράγω. 

Δαίραν μονογένειαν

Αφού ειδαμε την ερμηνεία της Δάειρας ως φωτεινή, έμπειρης, τεχνίτρας, θεάς που γνωρίζει τις τέχνες και φέρει την φώτιση και την γνώση της επιστήμης, θα δούμε την ταυτιση της με μερικές θεές ακόμα.

Η Δ-αειρ-α φαίνεται να προυπάρχει στην λατρεία και μετέπειτα να εμφανίζεται η Δήμητρα – Δη-Μήτηρ – βλέπε και προηγούμενες ερμηνείες.

Ως ερμηνεια η Δ-(α)ήρ-α ή ως Δ-ηρα, φέρει και ιδιότητες και της 'Ηρα αλλα και της Αφροδίτης. Η  Ηρα όμως στα λατινικά αναφέρετε και ως D’ June  ή Περιστεράκι με ή δίχως το άρθρο, Juno ( Ηρα) το όνομα της Ρωμαικής «βασίλισσας των ουρανών»  που έχει ακριβώς την ίδια σημασία και με την μορφή της Περιστεράς. Της Περιστεράς που γενικότερα παριστάνετε με το κλαδί ελιάς στο στόμα της καθώς και η ίδια η θεά απεικονίζετε να κρατά το  Περιστέρι στο κεφάλι της ή στο χέρι της

Αυτή η απεικόνιση, την είδαμε και σε προηγούμενες απεικονίσεις και άλλων θεοτήτων, όπως της Σεμιράμιδος, Αταργάτιδος, αλλα και της Παρθένου Αφροδίτης  που την ταυτίζουν με την Ηρα /Αήρ κλπ.

Ἔστι δὲ πνεῦμα ῥύσις συνεχὴς ἀέρος ἐπὶ μῆκος ΙΙ

Εκ του Ρέω, ρύω και ρύσις … και σύνδεση του με την  Ρέα, Αηρ/Ηρα, Άρη κλπ

 Ενώ στον Ολυμπιόδωρο το νεότερο στα σχόλια του διαβάζουμε :

 Olympiodorus Phil., In Aristotelis meteora commentaria
Page 335, line 5n

 <Ἔστι δὲ πνεῦμα ῥύσις συνεχὴς ἀέρος ἐπὶ μῆκος.>

 Πνεῦμα νῦν λέγει οὐ τὸν ἄνεμον (ἀνωτέρω γὰρ κατέτρεχεν Ἱππο-

κράτους ὡς λέγοντος τὸν ἄνεμον ἠέρος εἶναι ῥεῦμα καὶ χεῦμα), ἀλλὰ πνεῦμα

νῦν λέγει τὴν λιγνὺν τὴν ἐκ τῶν θυμιωμένων ἐκκρινομένην ἐκ τῆς γεώδους

καὶ ἀερώδους οὐσίας τῆς ἐν αὐτοῖς· περὶ γὰρ τούτων ἦν καὶ ὁ λόγος. 

Ἔστι δὲ πνεῦμα ῥύσις συνεχὴς ἀέρος ἐπὶ μῆκος

Τα μέχρι σήμερα κείμενα δίνουν όλες τις πληροφορίες για την σύνδεση του Διονύσου με τον Nimrud/Νεμρώδ/Ωάννη λατρευόμενου ως περιστεριού αλλά συγχρόνως και ως ιχθύος. Ως ‘Ω- ην  λοιπόν ο οποίος εκ της Ερυθράς θαλάσσης ανήλθε, και τα υπόλοιπα μέλη ψαριού ήταν σ΄αυτόν αλλά είχε κεφαλή, πόδια και χέρια ανδρός. Και έκανε γνωστά, επινόησε ή εισήγαγε την αστρονομία και τα γράμματα. Γι’ αυτόν λέγουν ότι εκ του πρωτογόνου – πρωτογενούς, αρχέγονου ωού φανερώθηκε, ήρθε στο φως, αποκαλύφθηκε, εμφανίσθηκε, έφεξε, έλαμψε, καθώς το μαρτυρεί και το όνομα του. Άνθρωπος όμως ήταν σε όλα παρότι έμοιαζε ή φαινόταν ότι είναι ψάρι καθότι ήταν ενδεδυμένος ή περιβαλλόταν από κητώδη – τερατώδη, δέρμα, τομάρι.

Συνδεοντας και το πρωτό-γονον= ἀείζωον, αείζωος  και αιώνιος # αέναος # παντοτινός

Φερρεφάττης παρὰ τὸ φέρβειν τὴν φάτταν

Μέχρι σήμερα είδαμε τις συνδέσεις Διονύσου με τον Νιννο-Νίνο/Νεβρώδ και τώρα τελευταία με την άλλη μορφή του πρώτου συζύγου της Σεμιράμιδος  του Οννη ή ‘Οννι, ‘Ονη ή Ονι, Ωνη –Ο(ά)ννη ή Ω(ά)ννες καθώς και  τὸν μυσαρὸν Ὠάννην, τὸν Ἀννήδωτον, ἐκ τῆς Ἐρυθρᾶς, αλλά και τον ‘Ωην, τον γεννηθέντα εκ του πρωτογόνου Ωού.

Ὄρνις, παρὰ τὸ ὄρω τὸ διεγείρω

‘Yει =βρέχει.

Υο (με κλειστό το στόμα) =Το ύδωρ, νερό, ύομαι =βρέχομαι.

Ύο τσακώνικα=Το ύδωρ, το υέτειον.

 Υέτιος ο Δίας, ο πρόξενος της βροχής, αυτός που φέρνει βροχή, ο όμβριος, ο βρόχινος αλλά και ο βροχερός.

Και τα δύο ονόματα των υιών της παραπέμπουν το μεν πρώτο στον Ζεύς όμβριο, ή Υέτιο ή  Υή 

 (Δίας ή Βάκχος ή Σαβάζιος, ο θεός της υγρασίας και του νερού που κάνει τη γή να καρπίζει) Mητέρα του Βάκχου ή Σαβάζιου η Σεμέλη ή Υη και οι τροφοί του οι νύμφες Υάδες αλλά και Ύειος αυτός που κυλιέται στη λάσπη, (Ησύχιος) ή στον Υετό στη βροχή και  Υάδες οι βροχερές. Ενώ ‘Υη  είναι το ένα από τα επίθετα που έχουν δωθεί στην Σεμέλη – Σελήνη.

Ύδω-ἄδω= ὑμνῶ, ὕδης (κατὰ τὸν Ἡσύχιον) ὁ συνετὸς ὁ ποιητὴς=ὁ πολυμήχανος ποιητὴς, ὁ Ὀδυσσεὺς.

Υδωρ-ούδωρ-βύδωρ-βέδυ-βοδά=λέξις ηπειρωτική. (Αθηναγόρας)

Υετός=η βροχή, Υάδες οι βροχερές

Υιάδες Αι= Νύμφαι αι αναθρέψασαι τον Βάκχον-Διόνυσον.

Υίδες=Υιών θυγατέρες (υιϊδαϊ).

Υϊδός==Ο του υιού υιός.

Υιήν=Την άμπελον, ή υιόν.

Υιικός επίθ.= Υίιος, (υιός-γιός). Υιική στοργή. Λέξη με έντονο χαρακτήρα προσωδιακό.

Υιός=Υγιός.

Υίες Αχαιών==Οι Έλληνες περιφραστικώς.

Υιωνείς=Υιών υιέες.

Υιωνοί=υιών υιοί.

Υιωνός=Ο υιός του υιού, έγγονος

 Και σε προηγούμενα κείμενα είδαμε και τον Διόνυσο να λατρεύεται  στο “Περί Ίσιδος και Οσιρίδος” του Πλουτάρχου, και να  ονομάζει τον Διόνυσο θεό πάσης υγράς φύσεως και τον ταυτίζει με τον Οσιρη και την αναβίωση και την παλιγγενεσία του … 

τὴν περιστερὰν τιμᾶν ὡς θεόν ἀπαθανατίζοντας τὴν Σεμίραμιν

Η Νινόη/ Νινευί αναφέρεται ως μια τεράστια πόλη, που έχει  το ίδιο όνομα με την αντίστοιχη ελληνική πόλη που υπάρχει και στην Καρία, γνωστή και ως Αφροδισιάς, που κατοικήθηκε από τους Πελασγούς Λέλεγες και ονομάσθηκε και Λελέγων Πόλη, αργότερα μετονομάσθηκε και Μεγάλη Πόλη. Ακόμη είδαμε ότι  το ιδεόγραμμα που αντιστοιχεί στο όνομα της πόλης, έχει τη σημασία του «Οίκου των ψαριών». Αλλα αναφέρετε και ως «πόλη Περιστερά» λόγω της Σεμιράμιδος που μεγάλωσε με τη φροντίδα των πουλιών και το όνομά της δηλώνει την ανατροφή της από των περιστερών.

Ας μην ξεχνούμε ότι η μητέρα της Σεμιράμιδος - κατά τον Διόδωρο Σικελιώτη στο έργο του Ιστορική βιβλιοθήκη, αλλά και στα Αποσπάσματα του  Κτησίας του  Κνήδιου– θεωρείτε η θεά Δερκετώ της Συρίας που φέρει πρόσωπο γυναικός και σώμα ιχθύος, λατρεύεται δε, στην μεγάλη πόλη της Ασκαλώνος και στην αντίστοιχη βαθιά και πλήρη λίμνη της που βρίθει ιχθύων, με αντίστοιχο ιερό.

Νινόη και Ναός του Διός Βήλου κατα τον Διόδωρο Σικελιώτη

Η εκδοχή τώρα του Διόδωρου του Σικελιώτη για τον Νίνο-Νεβρωδ  και το χτίσιμο της πόλης  Νινόης /Νινευής μας δίνει πληροφορίες που ανάγονται πολύ πιο πίσω χρονολογικά καθώς χρησιμοποιεί ως πηγές του συγγραφείς που κάποιων τα κείμενα τους θωρούνται χαμένα. Τα  κείμενα αυτά που έχουν ενοποιηθεί για να δώσουν την ιστορία του η οποία συγγράφεται σε χρονικό διάστημα 30 χρόνων. Ονόμασε το έργο του Ιστορική Βιβλιοθήκη επειδή πρόκειται για την ενοποίηση των διαφόρων ιστορικών πηγών, μεταξύ των οποίων αναγνωρίζονται οι: Μανέθων, Εκαταίος Αβδηρίτης, Ηρόδοτος, Αγαθαρχίδης, Θουκυδίδης, Κτησίας, Κλείταρχος, Έφορος, Τίμαιος κ.ά.Η εκδοχή του λοιπόν για τον Νινο είναι η ακόλουθη σε συνοπτική μορφή-περίληψη του δεύτερου βιβλίου του που ολόκληρο μπορείτε να το βρείτε εδώ 

Τα πολύ παλιά χρόνια, λοιπόν, στην Ασία υπήρχαν

τοπικοί βασιλιάδες, των οποίων ούτε πράξεις επίσημες

ούτε ονόματα μνημονεύονται. Ο πρώτος που καταγράφεται

από την ιστορία και μας παραδίδεται στη μνήμη, ο

Νίνος, ο βασιλιάς των Ασσυρίων, έκανε έργα μεγάλα- τα

σχετικά μ' αυτόν θα προσπαθήσουμε να γράψουμε με κάθε

λεπτομέρεια. Όντας από φύση του μαχητικός και ζηλωτής

της αρετής εξόπλισε τους πιο δυνατούς από τους νέους και

γυμνάζοντας τους επί αρκετό χρονικό διάστημα τους συνήθισε

σε κάθε κακουχία και πολεμικούς κινδύνους. Μόλις,

λοιπόν, συνέστησε αξιόμαχο στράτευμα, έκανε συμμαχία

με τον Αριαίο, τον βασιλιά της Αραβίας, χώρα που εκείνα

τα χρόνια θεωρούνταν πως είχε πληθώρα αλκίμων αντρών.

τείχη πρώτη τῇ Νινευί, μετονομάσασα ταύτην Βαβυλῶνα...

Οι πρώτες αναφορές σε λεξικά αρχαίων συγγραφέων περί της Νινόης πόλης. Εκτός της Νινόης των Ασσύριων - αργότερα Νινευής των εβραικών γραφών και προφητών -αντίστοιχη Νινόη υπάρχει και στην Καρία, γνωστή και ως Αφροδισιάς, που κατοικήθηκε από τους Πελασγούς Λέλεγες και ονομάσθηκε και Λελέγων Πόλη, αργότερα μετονομάσθηκε και Μεγάλη Πόλη.

Τι σύμπτωση δύο πόλεις με το ίδιο όνομα, μόνο που η μια θεωρείτε βασιλεύουσα πόλη των Ασσυρίων εκ του Νίνου και η έτερη πόλη Πελασγών-Λελέγων… Αναφέρεται πάντως ότι το όνομα Νινόη συνδέεται με το μυθικό Ασσύριο βασιλιά Νίνο ή Νεβρώδ και κατά δεύτερη εκδοχή ετυμολογείται από το ακκαδικό ή βαβυλωνιακό όνομα της θεάς Ιστάρ-Νι, την αντίστοιχη αιγυπτιακή θεότητα της Αφροδίτης, και το Νινόη να προήλθε από το Νινα –  αφού Νίνα είναι ένα από τα βαβυλωνιακά ονόματα της θεάς ή υποκοριστικό της Θεότητας της Ιστάρ…

  

SUDA LEXICON

N…naia: pÒlij O„nwtrîn ™n tÍ mesoga…v. Ð pol…thj Nina‹oj À NinaieÚj.

Nineu…: pÒlij. kaˆ Nineu…thj, Ð ¢pÕ tÁj aÙtÁj pÒlewj.

NinÒh: ¹ ™n Kar…v 'Afrodisi¦j o„kisqe‹sa ØpÕ Pelasgîn Lelšgwn· diÕ kaˆ

™kl»qh Lelšgwn pÒlij, met¦ d Meg£lh pÒlij. eta ¢pÕ N…nou NinÒh. ™qnikÕn

aÙtÁj Nino»thj.

N‹noj: pÒlij 'Assur…wn aÛth, ¿n œktise N‹noj, ¢n¾r Semir£midoj, ™n tÍ

'Atour…v. ™qnikÕn N…nioj. crÁsij toÚtou par¦ `HrodÒtJ ™n tù, kat¦ t¦j Nin…wn kaleomšnaj pÚlaj.

Georgius Monachus Chronogr., Chronicon (lib. 1-4)
Page 12, line 14

         ὁ δὲ Νίνος ἐπικρατὴς γενόμενος τῆς Ἀσσυρίας καὶ
κτίσας ἐν αὐτῇ πόλιν μεγίστην σφόδρα σφόδρα, πορείας ὁδὸν
ἡμερῶν τριῶν, ἣν καὶ καλέσας εἰς ὄνομα αὐτοῦ Νινευὴ πρῶτος
ἐν αὐτῇ βασιλεύει.

Περὶ Νίνου βασιλέως.

Ὁ δὲ Νῖνος ἐπικρατὴς γενόμενος τῆς Συρίας
καὶ κτίσας πόλιν μεγίστην σφόδρα, πορείας ἡμε-
ρῶν γʹ, ἣν καὶ ἐκάλεσεν εἰς ὄνομα αὐτοῦ Νι-
νευὴ, καὶ πρῶτος ἐν αὐτῇ βασιλεύει·

οὖρος λέγεται ὁ φυλάσσων, καὶ φύλαξ

Στο προηγούμενο κείμενο δόθηκε εκτός των άλλων και η σύνδεση Διονύσου/ Νεμβρώδ / Νίνου / Ωρίωνα μέσω κειμένων.

 Georgius Cedrenus Chronogr., Compendium historiarum Volume 1, page 28, line 8
Ἐγεννήθη δὲ ἐκ τῆς φυλῆς τοῦ Σὴμ ἀνὴρ ὄνομα Χοῦς Αἰ-
θίοψ, ὃς ἐγέννησε τὸν Νεβρὼδ τὸν τὴν Βαβυλῶνα κτίσαντα, τὸν
καὶ Ὠρίωνα ἐπικληθέντα.

O Νεβρώδ θα ονομαστεί και Ωρ-‘Ιωνας και θα λατρευτεί και ως ο αστερισμός του Ωρ-‘Ιωνα, του διασημότερου κυνηγού στην ελληνική μυθολογία…ή αν θελετε  ως Ωραίος Έλληνας – ‘Ιωνας ή ως  Ολοκληρωμένος ή  Ακμαίος, Μεστωμένος, Όμορφος Έλληνας-‘Ιωνας.

Όμως ο Νεβρώδ – Νινος ως Ωρ-Ιωνας λαμβάνει και το όνομα του Ουρ-Ιωνα  του Ουράνιου Ιωνα / ‘Ελληνα, Ουράνιου Φύλακα ή ακόμα ακόμα και της Ουράνιας περιστεράς.

Μικρή σύνοψη κειμένων

Μέχρι τώρα έχω δώσει στοιχεία ταύτισης του Διόνυσου με τον Νεβρώδ-Νimrod καθώς αυτά προκύπτουν από μια σειρά αρχαίων κειμένων.

Τα κείμενα ήδη υπάρχουν αναρτημένα σε μια σειρά προηγούμενων αναγραφών-κειμένων και είναι στην διάθεση του καθενός να τα διαβάσει…

Θα συνεχίσω με την σύνδεση του Νεβρώδ-Νimrod και την ταύτιση του με τον Νίνο τον πρώτο Ασσύριο βασιλέα, σύζυγο της Σεμιράμιδος της πρώτης βασίλισσας  -λίγα συνοπτικά στοιχεία για να θυμηθούμε  την Πυργοφορούσα θεά δεν είναι άλλη από την Ρέα ή Σεμιράμιδα,  γνωστή κι ως Shamiram στα αραμαϊκά. Πολλές ιστορίες υπάρχουν γύρω από την προσωπικότητά της, ενώ έχουν γίνει προσπάθειες ταύτισής της με αληθινά πρόσωπα. Το όνομα "Σεμίραμις" είναι εξελληνισμένη μορφή του ακκαδικού ονόματος "Sammur-amat", που σημαίνει "δώρο της θάλασσας". Μια πρώτη αναφορά για όσους δεν γνωρίζουν την Σεμίραμις. Η Σεμίραμις μετά το θάνατο του Νίνου, βασίλισσα πια  ηγήθηκε πολλών νικηφόρων πολέμων, ενώ μαζί με το Βήλο φέρεται σαν ιδρύτρια τής Βαβυλώνας, την οποία έκτισε επί σχεδίου μεγαλύτερου τής Νινευή (Στράβων C 84).

Οι συγγραφείς της Παλαιάς Διαθήκης προσπαθούν να εντάξουν χρονολογικά, βάσει της δικής τους χρονολόγησης, έτσι ώστε να εντοπισθεί στην ιστορία η δημιουργία τής Νινευή η οποία αποδίδεται στον σύζυγο τής Σεμίραμης. Σ΄ αυτά τα κείμενα ο Νεβρώδ ταυτίζετε με τον Ασσούρ της Γένεσης και θεωρείτε ο πρωτεργάτης, εμπνευστής στο χτίσιμο τής Βαβυλώνας.

Στον σύζυγο της Σεμιράμιδος Nimrud/Νεμρωδ δόθηκε ο τίτλος Βάαλ (του Κυρίου) και η Σεμίραμιδα ήταν η Baalti όπως λέμε σήμερα η Κυρία μου ή Δέσποινά μου  (My Lady). Η λατινική ονομασία για το «Κυρία μου» είναι Mea Domina η οποία με τη μορφή των αλλοιωμένων Ιταλικών έγινε Madonna. Ο Nimrud/Νεμρώδ είχε εκπροσωπηθεί στο διπλό ρόλο του Θεού Πατρός και του Νίνου ή Νινία,  γιου τους με τη Σεμιράμιδα ενώ το ότι εκείνη κρατά το κλάδο της ελιάς ήταν σύμβολο του απογόνου που παράγεται μέσω «παρθενογένεσης» ή και της δημιουργίας ως «συνέχειας»  εκ του ιδίου δέντρου ζωής.

γίγαντες οἱ ἀπ' αἰῶνος, οἱ ἄνθρωποι οἱ [ὀνο]μαστοί

Etymologicum Magnum, Etymologicum magnum

Kallierges page 391, line 15

 <Εὔϊος> καὶ <εὔσιος>: Ὁ Διόνυσος· καὶ τὸ εἰς

αὐτὸν ἐπίφθεγμα, Εὖσοι καὶ Εὖοἱ, κατὰ Λάκωνας·

Δωρικῇ γὰρ διαλέκτῳ μεταγενεστέρᾳ κατ' ἔνδειαν

τοῦ σ φασὶ γεγενῆσθαι εὔϊος· καὶ Εὖοἱ καὶ Εὐάν.

Commentaria In Dionysii Thracis Artem Grammaticam, Scholia Marciana (partim excerpta ex Heliodoro, Tryphone, Diomede, Stephano, Georgio Choerobosco, Gregorio Corint Page 433, line 34

Καὶ πάλιν θειασμοῦ λέγεται ἐπιρρήματα, ἃ θειάζοντές τινες καὶ κά-

τοχοι τῷ Διονύσῳ γινόμενοι, τουτέστιν ἐμφορούμενοι ὑπὸ <σφοδροῦ>

τινος πνεύματος, ἐπιφθέγγονται καὶ λέγουσιν εὔἁν εὐοἵ· ταῦτα οὖν 

ἐστι τοῦ Διονύσου, ἐπειδὴ καὶ αὐτὸς μανίας ἐστὶ ποιητής, καὶ ταῦτα

<τὰ> ἐπιφθέγματα ὑπὸ τῶν μυστῶν πρὸς αὐτὸν λέγεται.

Ως Εὔϊος αλλα  καὶ <Εὔσιος επίθετο του Διονύσου αλλά και επίφθεγμα  Ευσοί και Ευοί, κατά τους Λάκωνες,  στην Σπάρτη ονομάζετε ο θεός.

Ἰωνᾶς ἑρμηνεύεται ὑψίστου πονοῦντος ἢ περιστερά.

Στον σύζυγο της Σεμιράμιδος Nimrud/Νεμρωδ δόθηκε ο τίτλος Βάαλ (του Κυρίου) και η Σεμίραμιδα ήταν η Baalti όπως λέμε σήμερα η Κυρία μου ή Δέσποινά μου  (My Lady). Η λατινική ονομασία για το «Κυρία μου» είναι Mea Domina η οποία με τη μορφή των αλλοιωμένων Ιταλικών έγινε Madonna. Ο Nimrud/Νεμρώδ είχε εκπροσωπηθεί στο διπλό ρόλο του Θεού Πατρός και του Νινου, γιου τους με τη Σεμιράμιδα ενώ το ότι εκεινη κρατά το κλάδο της ελιάς ήταν σύμβολο του απογόνου που παράγεται μέσω «παρθενογένεσης» ή και της δημιουργίας ως «συνέχειας»  εκ του ιδίου δέντρου ζωής. Ο Nίνος ήταν επίσης γνωστός ως Tammuz/Θαμμούζ/Αδωνης ως θνήσκων θεός που παρα πολλά έχουν ήδη αναλυθεί στο  Ἀδώνι' ἄγομεν 

Οπου μετά από τρείς μέρες ανασταίνονταν και το σώμα του ειχε εξαφανιστεί.

Το γνωστό θέμα των θνησκόντων θεών που μεταφέρετε και στην Τριάδα Οσιρι-Ισιδος και Ωρου, στην μυθολογία των Αιγυπτίων καθώς και σε ανάλογε Αγιες Τριάδες στην Ινδία, Κίνα, και αλλού. 

Οι Βαβυλώνιοι πραγματοποιούν τις ιεροτελεστίες τους την άνοιξη για να γιορτάσουν τον θάνατο και την ανάσταση. Ο σύζυγος της Σεμιράμιδος φορά στο κεφάλι του το σύμβολο του ψαριού στο κεφάλι του όπως σήμερα φοράει μήτρα και ο Πάπας σε υπενθύμιση της δύναμης και της εξουσίας του Νεμρώδ. Στον Ρωμαιοκαθολικισμό η αποτύπωση ακόμα και των πιο απλών συμβόλων της Βαβυλώνας, έχει παραμείνει σχεδόν ατόφια, χωρίς μεγάλες αλλαγές.

Στον Ναό του Αγιου Πέτρου στο Βατικανό  είδαμε  ότι  είχε μεταφερθεί ο μαύρος λίθος, που σύμφωνα με μια προφητεία θα έσωζε τη Ρώμη, μόνο άμα έφερναν στην πόλη την λατρεία της μεγάλης μητέρας του όρους Ίδη. Και ο Ατταλος, ο πρώτος βασιλιά της Περγάμου ήταν αυτός που  του επετράπη να μεταφέρει στην Ρώμη, τόσο το άγαλμα, όσο και τον μαύρο μετεωρίτη, σύμβολο της Κυβέλης/Ρέας

Υπήρξε ο μεγαλύτερος σιδερένιος μετεωρίτης του αρχαίου κόσμου, ένα τεράστιο αντικείμενο ύψους 16 πόδια και βάρους πολλούς εκατοντάδες τόνους και λατρευόταν ως το Simulacrum (Ομοίωμα)  της Κυβέλης (βλέπε κειμενο για τη Μητέρα Ρέα Κυβέλη)

Ηταν γνωστή και ως Kubaba, το οποίο προέρχεται από το κυβικό σχήμα του μαύρου μετεωρίτη. Απεικονιζόταν είπαμε,  συνήθως καθισμένη σε θρόνο ή άρμα με 2 λεοπαρδάλεις ή 2 λιοντάρια αριστερά και δεξιά. Στο κεφάλι της φορούσε στέμμα που παρίστανε πύργους

Για 13 χρόνια απο το 204 π.Χ. μέχρι το 191 π.Χ. έχτισαν στο Vatican Hill (στον λόφο που είναι χτισμένο σήμερα το Βατικανό) λόγω της γεωγραφικής σχέσης του με τον λόφο του Καπιτωλίου, στο κέντρο της Ρώμης εναν τεράστιο ναό μήκους 200 ποδιών προς τιμήν της Μagna Mater,οπως την ονόμαζαν οι Ρωμαίοι, της ιερής προστάτιδας της πόλης.

Την εποχή του πάπα Βιγιλίου (537 -555), ο ναός της Κυβέλης (Phrygianum ), μετονομάστηκε σε Αγιο Πέτρο. Το 1505 κατεδαφίστηκε εντελώς κάτω απο τις οδηγίες του Πάπα Ιούλιου Β', όπου χτίστηκε στην θέση του η Βασιλική του Άγιου Πέτρου.

Ο ναός της  Κυβέλη –μαύρου λίθου έδωσε την θέση της στον ναό Βασιλική του  Άγιο Πέτρου/ Πέτρα. Mπορείτε να συνδέσετε και το παρακάτω κειμενο του Ευαγγελίου :

 « Και αποκριθείς ο Ιησούς είπε προς αυτόν...Και εγώ δε σοι λέγω ότι συ είσαι Πέτρος, και επί ταύτης της πέτρας θέλω οικοδομήσει την εκκλησίαν μου, και πύλαι άδου δεν θέλουσιν ισχύσει κατ' αυτής. Και θέλω σοι δώσει τα κλειδία της βασιλείας των ουρανών, και ο, τι εάν δέσης επί της γης, θέλει είσθαι δεδεμένον εν τοις ουρανοίς, και ο, τι εάν λύσης επί της γης, θέλει είσθαι λελυμένον εν τοις ουρανοίς.»,  Ματθαίος 16:16-19

Στον συγκεκριμένο ναό του Αγίου Πέτρου, βρίσκετε, έτσι δηλώνετε τουλάχιστον, ότι υπάρχει κι ένα ιερό λείψανο. Βέβαια δηλώνουν οι επιστήμονες έπειτα από σχετική έρευνα γύρω στο 1968,  ότι η  ηλικία του λειψάνου, δεν μπορεί ναι είναι μεγαλύτερη και να αντιστοιχεί πέραν του 9^ο αιώνα. Αλλά το πιο σημαντικό, σύμφωνα με την Καθολική Εγκυκλοπαίδεια, είναι ότι είναι διακοσμημένο από δώδεκα πλάκες που απεικονίζουν τις δώδεκα άθλους του Ηρακλή.  Ταυτίζουν τον Νεμρώδ με τον Ελληνικό Ηρακλή και πιστεύουν ότι ο Νεμρωδ είναι ο Ελληνας Ηρακλης. Η Σεμίραμις όμως εικάζετε ότι έζησε πάνω απο 45 χρόνια μετά το θανατο του Νεμρώδ !!!

Απο το 1825, επι  Πάπα Λέοντα ΧΙΙ επιτρέπεται η παραγωγή ενός ιωβηλαίου μετάλλιο και σ’ αυτό απεικονίζεται μια γυναίκα σε στάση που ήταν κραυγαλέα ο συμβολισμός της βασίλισσας Σεμίραμιδος.

Είχε ένα σταυρό στο χέρι της αριστεράς, μια κούπα στο δεξί και στο κεφάλι της ήταν επτά ακτινες στο ακτινωτό στέμμα, όπως ακριβώς και  στο Άγαλμα της Ελευθερίας,  λεγετε ότι είναι μια άλλη παράσταση της Σεμιράμιδος η οποία δόθηκε στη Νέα Υόρκη από τους Γάλλική αντιπροσωπεία.

 Άρα καταλαβαίνουμε πολύ απλά πως πραγματοποιήθηκε  η αντικατάσταση σιγά σιγά  της Σεμιράμιδος  και της λατρείας της μέσω του ανδροκρατούμενου ιερατείου και της λατρείας της απο τον σύζυγο της καθώς και η ταυτισή του με το Κλέος της  Ηρας (ΗραΚλεα) .

Ο Nimrod/Νεμρώδ όμως θεωρείτε όμως και ως ο πιο διάσημος κυνηγός στην ιστορία και ταυτίζετε επίσης με τον Eannus, ο θεός με τα δύο πρόσωπα, ο οποίος ήταν γνωστός αργότερα στους Ρωμαίους, ως ο Ιανός/Κρονος/Χρόνος. Ένας από τους αδελφούς Anunnaki, θεός "Enki  το φίδι, ήταν επίσης γνωστός ως Ea.

Ο  δικέφαλος αετός με τα δυο κεφάλια αριστερά και δεξιά, ανατολικά και δυτικά λέγετε ότι αποτελεί το σύμβολο της Νεμρώδ στον ρόλο του Eannus/Ιανού/Κρόνου/Χρόνου.Ο Ιανός εχει ειπωθεί ότι κρατά τα κλειδιά για τις πόρτες του ουρανού και ήταν ο μοναδικός ενδιάμεσος μεταξύ του Θεού και της ανθρωπότητας

Σε αστρολογικό επίπεδο ταυτίζετε με τον Ωρ-Iωνα τον μεγάλο κυνηγό. 

Και θα μου πειτε που κολλάνε, όλα τα παραπάνω με τον σύζυγο της Σεμιράμιδος, της ορείας περιστεράς, με τον Νεμρώδ/Ιανό/Χρόνο  και τα περιστέρια με τα ψάρια και τις ψαροκεφαλές και τις ψαροουρές !!!
 

ο/η ΙΩΝΑΣ  όπως λεμε Δευ -καλ- ΙΩΝΑΣ όπως λεμε  ΙΩΝ-ΑΣ ή  Ωρ-ΙΩΝΑΣ ή  ΙΑΝΩΣ (αναγραμματισμός του ΙΩΝΑ) ειπαμε οτι σημαίνει την Περιστερά...

όπου ΠΕΡΙΣΤΕΡΑ = 801 = Α+Ω 


όμως στην Αποκάλυψη βλέπουμε τα παρακάτω :

Στο 21/κα΄ 5-8, λέει αυτός που καθόταν στο θρόνο, μεταξύ άλλων τα εξής: "Και είπεν ο καθήμενος επί τω θρόνω: Ιδού καινά ποιώ πάντα. Και λέγει: Γράψον, ότι ούτοι οι λόγοι πιστοί και αληθινοί εισιν. Και είπέν μοι: Γέγοναν. Εγώ το Άλφα και το Ω, η αρχή και το τέλος. Εγώ τω διψώντι δώσω εκ τής πηγής τού ύδατος τής ζωής δωρεάν. Ο νικών κληρονομήσει ταύτα, και έσομαι αυτώ Θεός και αυτός έσται μοι υιός".

ή σε άλλη μετάφραση :

Εγω εἰμι τὸ Α καὶ τὸ Ω, λέγει Κύριος ὁ Θεός, ὁ ὢν καὶ ὁ ἦν καὶ ὁ ἐρχόμενος, ὁ παντοκράτωρ. 

Είναι εμφανές ότι εδώ μιλάει στον Ιωάννη ο Θεός. Αυτός είναι που κάθεται στο θρόνο. Θυμηθήτε ότι Αυτός είναι που αποκαλεί τον εαυτό Του: "Α και Ω, αρχή και τέλος". Και αυτός είναι που θα δώσει από την "πηγή τού ύδατος" σε όποιον νικήσει...

Η Περιστερά, η Σεμιράμιδα, ο Ναός της Ηρας και το ΣΗΜΗΙΟΝ και η ιστορία με τον κατακλυσμό και τον Δευκαλ-Ιωνα καθώς και τον Αρ-Ιωνα, να τον παρουσιάζουν ως δική τους ιστορία, ως ιστορία του Προφήτη ΙΩΝΑ και με κεντρικό θέμα την κατάποση του απο το κήτος και ο/η ΙΩΝΑΣ = Περιστερά- Προφήτης που προφητεύει πριν απο αιώνες για τον Χριστό.

Ιωνάς ( Εβραϊκά : יוֹנָה, Σύγχρονη Yona Tiberian Yona περιστέρι  αραβικά : يونس, Yunus ή يونان,Yunan  Ελληνικά / Λατινικά : Ίωνας) είναι το όνομα που δόθηκε στην εβραϊκή Βίβλο ( Tanakh / Παλαιά Διαθήκη ) σε ένα προφήτης του βόρειου βασίλειο του Ισραήλ σε περίπου τον 8ο αιώνα π.Χ., ο επώνυμος κεντρικός χαρακτήρας στο βιβλίο του Ιωνά , διάσημο για την ύπαρξη του να τον καταπιεί ένα ψάρι ή μια φάλαινα, ανάλογα με τη μετάφραση. Η βιβλική ιστορία του Ιωνά επαναλαμβάνεται στο Κοράνι .

Ολόκληρο η ιστορία του Ιωνά όπως αναφέρετε την Παλαιά Διαθήκη την  βρίσκετε εδώ

Vitae Prophetarum, De prophetarum vita et obitu (recensio scholiis Hesychii aliorumque patrum in prophetas adjecta)
Page 100, line 4

 εʹ. Ἰωνᾶς ἑρμηνεύεται ὑψίστου πονοῦντος ἢ περιστερά.

Ἰωνᾶς ἦν ἐκ γῆς Καριαθὲμ πλησίον Ἀζώτου πόλεως Ἑλλή-

νων κατὰ θάλασσαν· καὶ ἐκβρασθεὶς ἐκ τοῦ κήτους,

Gregorius Nyssenus Theol., De tridui inter mortem et resurrectionem domini nostri Jesu Christi spatio (vulgo In Christi resurrectionem orati
Volume 9, page 290, line 22

Ὥσπερ Ἰωνᾶς ἦν ἐν τῇ  
κοιλίᾳ τοῦ κήτους, οὕτως ἔσται καὶ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου
ἐν τῇ καρδίᾳ τῆς γῆς κατὰ τὸ τριήμερον τοῦ χρόνου διάστημα, πρὸς δὲ τὸν λῃστὴν ὅτι Σήμερον μετ' ἐμοῦ ἔσῃ ἐν τῷ παραδείσῳ, πρὸς δὲ τὸν πατέρα ὅτι Εἰς χεῖράς σου παρατίθημι τὸ πνεῦμά μου.

Eusebius Scr. Eccl., Theol., Commentarius in Isaiam
Book 1, section 44, line 14

oμοίως "ἐκ βάθους" ἦν «σημεῖον Ἰωνᾶς» «ἐκ τῆς κοιλίας τοῦ κήτους» προϊὼν καὶ Νινευίταις ἀλλοφύλοις ἀνδράσιν κηρύττων.

παραπάνω βλέπετε και εξωφυλλο βιβλίου που προσπαθεί ν΄απεικονίσει τον Ιωνά με "κλεμμένη" εικονογράφηση απο Ελληνικό αγγείο !!!

Και το σημείον της περιστεράς στο κείμενο της Σεμιράμιδος ή του  Πνεύματος του Ναού στα κειμενα του Λουκιανού …  μεταβάλλετε σε  ΣΗΜΕΙΟΝ ΙΩΝΑΣ  και σε προφητεία για τον Ιησού Χριστό και ότι  μετα την τριήμερον  θανή  προφητεύετε η   Ανάστασή του !!!

Eusebius Scr. Eccl., Theol., Generalis elementaria introductio (= Eclogae propheticae) Page 94, line 15

8Ψ. Ἀπὸ τοῦ ἰωνᾶ.

Ὡς ἡ περὶ τὸν Ἰωνᾶν οἰκονομία τὸ πάθος τοῦ Χριστοῦ, καὶ τὴν

 ἐκ νεκρῶν ἀνάστασιν σημαίνει.

Eusebius Scr. Eccl., Theol., Generalis elementaria introductio (= Eclogae propheticae)
Page 108, line 3

                           Εἰ δ' ὅλως ἐπὶ τὸν τοῦ Θεοῦ
Λόγον τὰ κατὰ τοὺς τόπους ἀναφέροι, τὸ ἑξῆς ἂν εἴη
μὴ μόνα ἅπερ ἐξεθέμεθα ῥητὰ εἰς αὐτὸν ἐκλαμ-
βάνειν, ἀλλὰ καὶ πάντα τὰ ἐν τῇ περικοπῇ ὑπὸ τοῦ
Ἰὼβ λεγόμενα· καὶ γὰρ καὶ τὸ μέγα κῆτος μόνος
αὐτὸς ἐχειρώσατο, λύσας τὰς ὠδῖνας τοῦ θανάτου,  
καὶ τὸν μέγαν ὡς ἀληθῶς δράκοντα τὸν διάβολον
καταργήσας, ὃς πάλαι μὲν τὰς τῶν ἀνθρώπων ψυχὰς
κατέπινεν ἰσχύσας, δίκην τοῦ τὸν Ἰωνᾶν καταπεπω-
κότος κήτους, χειρωθεὶς δ' ὕστερον ὑπὸ τοῦ κατα-
παλαίσαντος αὐτὸν, προήγαγεν αὖθις οὓς πάλαι κα-
ταπεπώκει, ὁμοίως τῷ τὸν Ἰωνᾶν σῶον ἀποδεδωκότι
θηρίῳ· πληρουμένης ἐν τούτῳ προφητείας φασκού-
σης, Κατέπιεν ὁ θάνατος ἰσχύσας, καὶ πάλιν ἀφεῖλεν ὁ
Θεὸς πᾶν δάκρυον ἀπὸ παντὸς προσώπου· ὃ καὶ λέγο-
μεν διὰ τὸν τὸ λεγόμενον ἐνταῦθα μέγα κῆτος χειρω-
σάμενον Σωτῆρα καὶ Κύριον ἡμῶν.

Eusebius Scr. Eccl., Theol., Commentaria in Psalmos
Volume 23, page 728, line 10

                                         Ὥσπερ γὰρ
ἐγένετο Ἰωνᾶς ὁ προφήτης ἐν τῇ κοιλίᾳ τοῦ κήτους
τρεῖς ἡμέρας καὶ τρεῖς νύκτας, οὕτως ἔσται καὶ ὁ
Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐν τῇ καρδίᾳ τῆς γῆς τρεῖς ἡμέ-
ρας καὶ τρεῖς νύκτας.

Epiphanius Scr. Eccl., Tractatus de numerorum mysteriis [Sp.]
Volume 43, page 512, line 45

                   Τρισὶν ὁ Κύριος κατηράσατο·

 τῇ συκῇ· Μηκέτι ἐκ σοῦ καρπὸς γένηται εἰς τὸν αἰῶνα·
τῇ Συναγωγῇ· Λίθος ἐπὶ λίθον οὐ μὴ μένει·

 τῷ Ἰούδᾳ· Οὐαὶ τῷ ἀνθρώπῳ ἐκείνῳ, δι' οὗ ὁ Υἱὸς
τοῦ ἀνθρώπου παραδίδοται εἰς τὸ σταυρωθῆναι.
Τρεῖς ἡμέρας, καὶ τρεῖς νύκτας Ἰωνᾶς εἰς τὴν κοι-
λίαν τοῦ κήτους πεποίηκε.

Epiphanius Scr. Eccl., De prophetarum vita et obitu (recensio prior) [Sp.]
Page 20, line 7

                                                             Οὗτος
μετὰ τὸν Ἰωνᾶν τέρας ἔδωκεν ἐπὶ Νινευΐ, ὅτι ὑπὸ ὑδάτων
γλυκέων καὶ πυρὸς ἐπιγείου ἀπολεῖται, ὃ καὶ γέγονεν.

Didymus Caecus Scr. Eccl., In Genesim
Codex page 185, line 8

           Ἔτι γὰρ ἡμερῶν ἑπτὰ ἐπάγω ὑετὸν ἐπὶ τὴν γῆν
τε[σσεράκοντ]α̣ ἡμέρας καὶ τεσσερ[ά]κοντα νύκτας· καὶ
ἐξαλείψω [πᾶσαν τὴ]ν ἀν[άς]τασιν, ἣν ἐποίησα ἀπὸ προς-
ώπου τῆς γῆς.
 Καὶ [τοῦ]το φιλανθρωπίᾳ Θεοῦ προείρηται ἐπὶ διορ-
θώσε̣[ι ... .]ον τ[ῷ] ἀκούσεσθαι περὶ τοῦ μετὰ ἑπτὰ
ἡμέρας ἔσες[θαι κα]τακλυσμόν, καθὰ καὶ ἐν τοῖς φθάσασιν
παρεθέμεθ[α τὸ κατὰ] τὸν Ἰωνᾶν κήρυγμα, ὃ καὶ αὐτὸ  
ἐπὶ μετανοίᾳ γέγονεν [τῶν Νι]νευειτῶν, καθὼς καὶ συμβέ-
βηκεν.

Constitutiones Apostolorum, Constitutiones apostolorum (fort. compilatore Juliano Ariano) Book 5, chapter 7, line 60

                                    Ὁ τὸν Ἰωνᾶν διὰ τριῶν
ἡμερῶν ζῶντα καὶ ἀπαθῆ ἐξαγαγὼν ἐκ τῆς κοιλίας τοῦ
κήτους καὶ τοὺς τρεῖς παῖδας ἐκ καμίνου Βαβυλωνίας καὶ
τὸν Δανιὴλ ἐκ στόματος λεόντων, οὐκ ἀπορήσει δυνάμεως
καὶ ἡμᾶς ἀνεγεῖραι. 

Athanasius Theol., Orationes tres contra Arianos
Volume 26, page 369, line 29

Καὶ τοῦτο πάλιν παρ' αὐτοῦ τοῦ Σωτῆρος ἔστι
μαθεῖν λέγοντος· Καθὼς γὰρ ἦν Ἰωνᾶς ἐν τῇ κοι-
λίᾳ τοῦ κήτους τρεῖς ἡμέρας καὶ τρεῖς νύκτας,
οὕτως ἔσται καὶ ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐν τῇ καρ-
δίᾳ τῆς γῆς. Οὔτε δὲ Ἰωνᾶς ἦν ὥσπερ ὁ Σωτὴρ,
οὔτε Ἰωνᾶς εἰς τὸν ᾅδην κατῆλθεν· οὔτε τὸ κῆτος ἦν
ὁ ᾅδης· ἀλλ' οὐδὲ καταποθεὶς ὁ Ἰωνᾶς, ἀνήγαγε τοὺς
προκαταποθέντας ὑπὸ τοῦ κήτους, ἀλλὰ μόνος
προσταχθέντος τοῦ κήτους ἐξῆλθεν.

'Οπως στα κείμενα με την σωτηρία του Δευκαλίωνα απο τον Κατακλυσμό, την αναβίωση της φύσης και των καρπών, γίνετε και  η συγκριση με τον Δία και την εκ μηρού νέα γέννηση του Διονύσου, όμοια και στα κειμενα πλέον των Θεολόγων συντελείτε  πλήρης αντιγραφή και προφητεύετε εκ του παθήματος του  ΙΩΝΑ η  ΑΝΑΣΤΑΣΗ  του Χριστού και αι μάλιστα ο ίδιος ο ΙΩΝΑ αποτελεί και τον τύπο του ΑΙΩΝΙΟΥ ΚΑΙ ΠΡΟΑΙΩΝΙΟΥ ΖΩΝΤΟΣ εις τον ΑΙΩΝΑ και εις τους ΑΙΩΝΕΣ ΤΩΝ ΑΙΩΝΩΝ !!!

Epiphanius Scr. Eccl., Homilia in divini corporis sepulturam [Sp.]
Volume 43, page 453, line 10

                                              Ἐκεῖ ἐν τῷ
κοσμοδόχῳ κήτει τοῦ ᾅδου κεῖται εἰς τύπον Ἰωνᾶς
Χριστοῦ τοῦ αἰωνίου καὶ προαιωνίου Ἰωνᾶ τοῦ ζῶν-
τος εἰς αἰῶνα, καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων [καὶ
ἐπ' αἰῶνα]. 

Ομως η ιστορία του Ιωνά δεν ειναι τιποτα άλλο απο μια "κακογραμμένη" αντιγραφή κι ενός αλλου ελληνικότατου μύθου του Μύθου του ΑΡ-ΙΩΝΑ του Κιθαρωδού ...

Συνεχίζετε...