3 Μαρτίου 2011

Επὶ Δευκαλίωνος γενόμενον κατακλυσμὸν...

Στο τελευταίο κείμενο ειδαμε ότι οι ονομασίες των περιστεριών είναι κατά τον Αριστοτέλη : ‘περιστερά, ονάς, φάψ, φάσσα, τρυγών. ¨Όμως υπάρχει ακόμα μια ερμηνεία που δίδετε στα περιστέρια και ειδικά στα ταχυδρομικά περιστέρια…

Ποια είναι αυτή ;
ο/η ΙΩΝΑΣ  όπως λεμε Δευ -καλ- ίωνας όπως λεμε  ΙΩΝ-ΑΣ ή ΙΑΝΩΣ (αναγραμματισμός του ΙΩΝΑ)



ΔΕΥΚΑΛΙΩΝΑΣ όπου ΔΕΥ-ΚΑΛ-ΙΩΝ  = ΔΕΥ (ο Δευκής = ο παλιός  ή ο δευκός δηλ. ο γλευκός = ο μούστος, το νέο κρασί, ή γλύκα και η γλυκάδα και η γλυκύτητα) όπου μπορεί να προέρχετε και από το δευ- (δεύτερος) + ΚΑΛ-λιων (Καλλιον= ο ωραιότερος, ο ομορφότερος και ο πιο καλός).  + ΙΩΝ = ΙΩΝΑΣ όμως είναι και ο κάτοικος της χώρας της ΙΩΝΙΑΣ δηλαδή μεταξύ Καρίας και Αιολίδος.
Δηλαδή κάποιος που κρατά από παλιά και είναι ο ωραιότερος, ο ομορφότερος ή ο καλύτερος. ‘Η αυτός που εχει νέα «μαγιά» ως νέο κρασί και είναι καλύτερος, γλυκυτερος κλπ και προέρχετε από την Ελλάδα την Ιωνία.

Ακόμα και σήμερα τους Ελληνες τους αποκαλούν ΓΙΟΥΝΑΝ οι «γείτονες» δηλαδή ΙΩΝΕΣ

Ιωνάς λοιπόν και η Περιστερά. Αν αναλύσετε την παραπάνω λέξη ακόμα και ως περιστερά με το ονομα ΙΩΝ , ο μύθος του Δευκαλίωνα σωζετε ακόμα και μέσα στο ίδιο του το όνομα

Epiphanius Scr. Eccl., Nomina apostolorum [Sp.]
Line 20
                                                    
Σίμωνα κα ούδα,
ωσ τν δελφόν, Ματθαος λέγει ατος καλεσθαι τελνας,
Λουκς δ κα Λευν κεκλσθαι τελνα. ωνς δ ρμηνεύεται περιστερά.

Vitae Prophetarum, De prophetarum vita et obitu (recensio scholiis Hesychii aliorumque patrum in prophetas adjecta)
Page 100, line 4

ωνς ρμηνεύεται ψίστου πονοντος περιστερά.

IΩΝΑΣ : (εβραϊκή λέξη) = το αγγελιοφόρο περιστέρι, ο απεσταλμένος του Θεού

Το Ιωνάς δεν είναι εβραική λέξη ακομα κι αν το γράφουν σε ελληνικές ιστοσελίδες, για να ερμηνεύσουν βιβλικούς μύθους.


Είναι ελληνικότατη λέξη το ΙΩΝΑΣ. Και δεν αλλάζει κάτι αν του αλλάξουμε τον τόνο όπως λέμε τον ΙΩΝΑΘΗ -Ιωάννη- Γιάννη- Γιαννάκη… !!!

Suda, Lexicon
Alphabetic letter iota, entry 491, line 1

<ώ, κλάετ'> βολοστάται, ατοί τε καί τ' ρχαα κα τόκοι τόκων.
οδν γάρ με φλαρον ργάσεσθ' τι. οος μο τρέφεται τοσδ' ν
δώμασι πας, μφήκει γλώττ λάμπων, πρόβολος μός, σωτρ δόμοις,
χθρος βλάβη, λυσανίας πατρων μεγάλων κακν.
<ώμενος:> θεραπεύων.
<ων,> Χος, τραγικς κα λυρικς κα φιλόσοφος, υἱὸς ρθομένους,
πίκλησιν δ Ξούθου. ρξατο δ τς τραγδίας διδάσκειν π τς πβʹ
λυμπιάδος. δράματα δ ατο ιβʹ, ο δ λʹ, λλοι δ μʹ φασιν.
οτος γραψε περ μετεώρων, κα συνθέτους λόγους. ν παίζων
ριστοφάνης κωμικς οόν φησι. οτος τραγδίαν νικήσας θήνη-
σιν κάστ τν θηναίων δωκε Χον κεράμιον.
<Ἰῶν:> βελν. <Ἰὼν> δ ξυτόνως ντ το πορευθείς.
<ων,> τραγδίας ποιητής· Χος τ γένος.
<ωνάθης:> νομα κύριον.
<ωνς:> νομα κύριον.
<ωνες:> σιται κα ττικο θηναοι. δι το ω μεγά-
λου. εης ν μακάρεσσιν, νάκρεον, εχος ώνων.
<ωνιά:> λειμν τν ων. σπερ οδωνιά, τν όδων,
κα κρινωνιά, τν κρίνων.
<ωνία:> χώρα. κα ωνίας πόλεις ιβʹ, ς νοικίζει Νηλες
Κόδρου. εσ δ φεσος νδρόκλου, Μίλητος, Μυος, Πριήνη, Κολο-
φν, Τέως, Λέβεδος, ρυθραί, Φώκαια, Κλαζομεναί, Χος, Σάμος.
ταύτας Δαρεος π Σκύθας ἰὼν ατος φύλαξιν π το στρου
χρήσατο, κτομίας δ ατν τος εγενεστάτους ποίει κα παλλακς
τς θυγατέρας.
<ωνικός:> λληνικός, θηναος, ρχαος. κα <ωνικς,>  
ντ το βρς. μιτροφόρουν τε κα διεκίνουν ωνικς. ριστοφάνης
ν Θεσμοφοριαζούσαις.
<ωνίς:> χώρα.


Όπως Ελληνικές είναι και:  η τραγωδία του Ευρυπίδη  Ιων, και ο Διάλογος του  Πλάτωνα Ιων  καθως και ο Ιων ο Ποιητής της αρχαιότητας, και ο τραγικός και λυρικός φιλόσοφος  κλπ.


Etymologicum Magnum, Etymologicum magnum
Kallierges page 519, line 15
<ωνες>, τινς τος τν σίαν οκοντες, π ωνος το
 πόλλωνος νομασμένοι. κα ωνες ο ττικο, τοι
 θηναοι, π ωνος το Ξούθου.
<ωάννης>, ἰὼν νωθεν, χάρις θεο, πήκοος κυρί.
<ωνς>, τ ω διάτι; πν νομα, λληνικόν τε κα βάρ-
 βαρον π τς ιω συλλαβς ρχόμενον, τν πρώτην
 συλλαβν δι το ι χει, τν δ μετ ταύτης δι
 το ω. πλν το ορδάνης κα όππη, κα οκάστη,
 κα όλαος. το ων κανν, τ ες ας περισπώ-
 μενα, ποβολ το σ κλίνεται.

Παρακάτω κείμενα για περισσότερες λεπτομέρειες για τον Κατακλυσμό του Δευκαλίωνα


Plutarchus Biogr., Phil., De sollertia animalium (959a-985c)
Stephanus page 968, section F, line 4

 νταθα το λόγου γεγονς ο δοκ μοι παρήσειν
δι' μοιότητα τ τς λώπεκος. ο μν ον μυθολόγοι τ
Δευκαλίωνί φασι περιστερν κ τς λάρνακος φιεμένην  
δήλωμα γενέσθαι χειμνος μν εσω πάλιν νδυομένην,
εδίας δ' ποπτσαν· ο δ Θρκες τι νν, ταν παγέντα
διαβαίνειν ποταμν πιχειρσιν, λώπεκα ποιονται γνώ-
μονα τς το πάγου στερρότητος·


Όπως και το γεγονός της επιστροφής της περιστεράς στην λάρνακα του Δευκαλίωνα δήλωνει τον χειμώνα και το κρύο !!! Όπως και οι Θράκες χρησιμοποιούσαν την αλεπού για να διαβουν ποταμούς ως γνώμονα, ή σημάδι για την στερεότητα του πάγου.

Diodorus Siculus Hist., Bibliotheca historica (lib. 1-20)
Book 19, chapter 53, section 4, line 1

                          μετ γρ τν π Δευκαλίωνος
κατακλυσμν Κάδμου κτίσαντος τν π' ατο προς-
αγορευθεσαν Καδμείαν συνλθεν π' ατν λας ν
τινς μν Σπαρτν προσηγόρευσαν δι τ πανταχόθεν
συναχθναι, τινς δ Θηβαγεν δι τ τν ρχν κ
τς προειρημένης πόλεως ντα δι τν κατακλυσμν
κπεσεν κα διασπαρναι.

Η δημιουργία του Κάδμου μετα τον Κατακλυσμό του Δευκαλίωνα και των Σπαρτών… 
τι σύμπτωση με το Φυτουργείο και τον Παραδεισο της Σεμιράμιδος !!!



Flavius Arrianus Hist., Phil., Bithynicorum fragmenta
Fragment 32, line 17

Eustath. ad Iliad. XX 214, p. 1204, 51.
Περ δ Δαρδάνου φασν ο παλαιο τι ν τ κατακλυσμ τ κατ  
τν Δευκαλίωνα κ τς Σαμοθρκης σκν σχεδίαν
μετ
δερμάτων σκευάσας, καθ κα τ Λυκόφρονι (73)

δοκε, κα ποδς κα τος δασιν αυτν πιδος προς-
οκείλας τε τ Τροί, μετ τ ναξηρανθναι τ δωρ
τν Δαρδανίαν κτισεν ψηλοτέραν κειμένην τς στε-
ρον λίου φόβ τς ξ ετν κατακλύσεως, ς ατς
πειράθη.

Για τα όσα συνέβησαν κατά τον κατακλυσμόν του Δαρδάνου ισχυρίζονται οι παλαιοί ότι και κατά τον Δευκαλίωνα εκ της Σαμοθράκης ασκόν ή σχεδίαν μαζι με δέρματα κατασκεύασε, σύμφωνα με τον Λυκοφρονα  και και βρήκε καταφύγιο κάτω από τα ύδατα και παρεδωσε τον εαυτό του και προσάραξε στην Τροία. Μετα την αποξήρανση του ύδατος την Δαρδανία έκτισε υψηλότερη,-  την τοίχισε δηλαδή - καθώς βρισκόταν κοντά στο Ιλιον και λογω του φοβου εκ της κατακλύσεων των υδάτων στις οποίες ο  ιδιος ειχε δοκιμασθεί



Diodorus Siculus Hist., Bibliotheca historica (lib. 1-20)
Book 3, chapter 62, section 10, line 3

                                             δς δ'
ατο τν γένεσιν κ Δις παραδεδόσθαι δι τ
δοκεν μετ τν λλων ν τ κατ τν Δευκαλίωνα
κατακλυσμ φθαρναι κα τούτους τος καρπούς,
κα μετ τν πομβρίαν πάλιν ναφύντων σπερε
δευτέραν πιφάνειαν ταύτην πάρξαι το θεο παρ'
νθρώποις, καθ' ν κ το Δις μηρο γενέσθαι
πάλιν τ
ν θεν [τοτον] μεμυθοποισθαι.

Καταστροφή των καρπών από τον κατακλυσμό όμως και μετά την υπερβολική βροχόπτωση και πάλι αναφύονται και σε δεύτερη εμφάνιση ως και η Επιφάνεια/εμφάνιση/ύπαρξη του Θεού εις τους ανθρώπους, όπως εκ του Μηρού του Διός, ο Θεός εχει δημιουργηθεί/ποιηθεί !!!

Και η παραπομπή πηγαίνει ευθέως στον ΔΙΟΝΥΣΟ και τη έτερη γέννηση εκ του Μηρού του Διός !!!



Diodorus Siculus Hist., Bibliotheca historica (lib. 1-20)
Book 5, chapter 81, section 3, line 2

                                          στερον δ
γενεας πτ γενομένου το κατ Δευκαλίωνα κα-
τακλυσμο κα πολλν νθρώπων πολομένων,
συνέβη κα τν Λέσβον δι τν πομβρίαν ρημω-
θναι.

Υστερα από εφτά γενιές από τον Κατακλυσμό του Δευκαλίωνα έχουμε και στην Λέσβο ερήμωση και την θανάτωση/ πνιγμό πολλών ανθρώπων από τις υπερβολικές βροχοπτώσεις.


Lucianus Soph., Timon,  Section 3, line 9

πε νέος γε τι κα ξύθυμος ν κα κμαος τν ργν πολλ
κατ τν δίκων κα βιαίων ποίεις κα οδέποτε γες τότε πρς
ατος κεχειρίαν, λλ' ε νεργς πάντως κεραυνς ν κα
αγς πεσείετο κα βροντ παταγετο κα στραπ
συνεχς σπερ ες κροβολισμν προηκοντίζετο· ο σεισμο δ
κοσκινηδν κα χιν σωρηδν κα χάλαζα πετρηδόν, να σοι
φορτικς διαλέγωμαι, ετοί τε αγδαοι κα βίαιοι, ποταμς
κάστη σταγών· στε τηλικαύτη ν καρε χρόνου ναυαγία π
το Δευκαλίωνος γένετο, ς ποβρυχίων πάντων καταδεδυκό-
των μόγις
ν τι κιβώτιον περισωθναι προσοκελαν τ Λυκωρε
ζώπυρόν τι το
νθρωπίνου σπέρματος διαφυλάττον ες πιγονν
κακίας μείζονος.

Μολις εν κάτι σε κιβώτιον σώθηκε και προσέκειλε στη Λυκωρεία, ένας σπινθήρας του ανθρωπίνου σπέρματος που διαφύλαξε τον πολλαπλασιασμό, τη διαιώνιση της υπερτατης κακίας


Lucianus Soph., Rhetorum praeceptor
Section 20, line 3

  πως δ κα τ πλθος τν λόγων θαυμά-
ζωσιν, π τν λιακν ρξάμενος κα ν Δία
π τν Δευκαλίωνος κα Πύρρας γάμων, ν δοκ,
καταβίβαζε τν λόγον π τ νν καθεσττα.



Lucianus Soph., De Syria dea
Section 12, line 18

           ατίκα γ πολλν δωρ κδιδο κα
μβροι μεγάλοι γένοντο κα ο ποταμο κατέ-
βησαν μέζονες κα θάλασσα π πολλν νέβη,
ς πάντα δωρ γένοντο κα πάντες λοντο,
Δευκαλίων δ μονος νθρώπων λίπετο ς
γενεν δευτέρην εβουλίης τε κα το εσεβέος
ενεκα.


Lucianus Soph., De Syria dea
Section 13, line 4

Τ δ π τούτου λέγεται λόγος π τν ν
τ ρ πόλει μεγάλως ξιος θωυμάσαι, τι ν
τ σφετέρ χώρ χάσμα μέγα γένετο κα τ
σύμπαν δωρ κατεδέξατο· Δευκαλίων δέ, πε
τάδε
γένετο, βωμούς τε θετο κα νην π τ
χάσματι
ρης γιον στήσατο.


Lucianus Soph., De Syria dea
Section 12, line 3

Ο μν ν πολλο Δευκαλίωνα τν Σκύθεα τ
ρν εσασθαι λέγουσιν, τοτον Δευκαλίωνα π
το τ πολλν δωρ γένετο. Δευκαλίωνος δ
πέρι λόγον ν λλησιν κουσα, τν λληνες π'
ατ λέγουσιν.

Lucianus Soph., De Syria dea
Section 12, line 9

δε γενεή, ο νν νθρωποι, ο πρτοι
γένοντο, λλ' κείνη μν γενε πάντες λοντο,
οτοι δ γένεος το δευτέρου εσί, τ ατις κ
Δευκαλίωνος
ς πληθν πίκετο.

Από εκεινη τη γενεά, οι τωρινοί άνθρωποι, δεν είναι οι πρώτοι που έγιναν,
Αλλα από εκεινη την γενεά όλοι χάθηκαν, αυτοί δε από γένος δευτερο είναι,
πάλι εκ νέου από το  Δευκαλίωνα πλήθυναν, πολλαπλασιάστηκαν.


Lucianus Soph., De Syria dea
Section 12, line 28

                     τ μν Δευκαλίωνος πέρι
λληνες στορέουσι.


Lucianus Soph., De Syria dea
Section 28, line 16

                                   λλοισιν δ δοκέει
κα τάδε Δευκαλίωνος ενεκα ποιέεσθαι, κείνης
ξυμφορς μνήματα, κότε ο νθρωποι ς τ
ορεα κα ς τ περιμήκεα τν δενδρέων σαν
τ πολλν δωρ ρρωδέοντες.

Αλλοι δε θεωρούν ότι ο Δευκαλίων οικοδόμησε εκεινης της συμφοράς τα μνήματα,
Κάθε φορά που οι άνθρωποι εις τα βουνά/ορη και στα μήκη/κορυφές των δέντρων ήσαν φοβούμενοι και  με φρίκη αντικρύζοντας  το πολύ νερό.



Lucianus Soph., De Syria dea
Section 13, line 18

                τ δ ποιέοντες Δευκαλίωνα ν
τ ρ τόνδε νόμον θέσθαι λέγουσι συμφορς τε
κα εεργεσίης μνμα μμεναι.

Lucianus Soph., De Syria dea
Section 33, line 8

           καί μιν ο μν ς Διόνυσον, λλοι δ
ς Δευκαλίωνα, ο δ ς Σεμίραμιν γουσιν· κα
γρ δ ν π τ κορυφ ατο περιστερ
χρυσέη φέστηκεν, τονεκα δ μυθέονται Σεμι-
ράμιος μμεναι τόδε σημήιον.


Lucianus Soph., De saltatione (περι ορχήσεως)
Section 39, line 1

                   ετα ξς Γιγάντων πανά-
στασιν, πυρς κλοπήν, νθρώπων πλάσιν, Προ-
μηθέως κόλασιν, ρωτος σχν κατέρου, κα
μετ τατα Δήλου πλάνην κα Λητος δνας κα  
Πύθωνος ναίρεσιν κα Τιτυο πιβουλν κα τ
μέσον τς γς ερισκόμενον πτήσει τν ετν.
 Δευκαλίωνα π τούτοις, κα τν μεγάλην π'
κείνου το βίου ναυαγίαν, κα λάρνακα μίαν
λείψανον το
νθρωπίνου γένους φυλάττουσαν, κα
κ λίθων νθρώπους πάλιν.


Diodorus Siculus Hist., Bibliotheca historica (lib. 1-20)
Book 1, chapter 10, section 4, line 2

                                    καθόλου δ
λέγουσιν, ετε κατ τν π Δευκαλίωνος γενόμενον
κατακλυσμν φθάρη τ πλεστα τν ζων, εκς
μάλιστα διασεσσθαι τος κατ τν Αγυπτον π
τν μεσημβρίαν κατοικοντας, ς ν τς χώρας
ατν οσης νόμβρου κατ τ πλεστον, ετε, καθ-
άπερ τινές φασι, παντελος γενομένης τν μψύ-
χων φθορς γ πάλιν ξ ρχς καινς νεγκε  
τν ζων φύσεις, μως κα κατ τοτον τν λόγον
πρέπειν τν ρχηγν τν μψύχων γένεσιν προς-
άπτειν ταύτ τ χώρ


Συνεχίζετε ... 

1 σχόλιο:

Μαριος είπε...

είναι απίστευτες οι αναρτήσεις σου!!!Εύγε!!!!!!!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...