Νίνος –ου (ὁ) –Υἱός Βήλου

Κατά τον Ν. Π. Ανδριώτη στο «Ετυμολογικό λεξικό της κοινής νεοελληνικής» το νινί ή νηνί σημαίνει μικρό παιδί· παράγεται από το μεσαιωνικό νηνίον (= κούκλα), υποκοριστικό του αρχαίου ιωνικού νήνις<νεάνις, ή από το αρχαίο ίνις = γιος, νέος, παιδί, βρέφος, απόγονος, νήπιο κατά Παντελίδη  «Βυζαντινά και νεοελληνικά» ή κόρη κατά Ανδριώτη με ν προθετικό.

 Η λέξη νηνί(ο)ν (νινίον) με τη σημασία μικρό παιδί δεν είναι άγνωστη σε βυζαντινά κείμενα. Υπάρχει μάλιστα και υποκοριστικό νινίτσιν στον Πτωχοπρόδρομο

 Στο λεξικό του Δημητράκου το λήμμα νιν(ν)ί(ον) έχει τις ακόλουθες ερμηνείες: 1) νήπιο, βρέφος, 2) κούκλα, 3) το είδωλο που σχηματίζεται στην κόρη του ματιού και κατ' επέκταση η ίδια η κόρη του ματιού και 4) ο μεταξοσκώληκας.

LSJ entry

νίννη, ἡ, perh.

grandmother or mother-in-law, Demitsas Μακεδ. No.416 (Thessalonica, ii A.D.); also νίνη ib.No.415 (ibid.); cf. νέννος.

Στο “Απειρώνυμον” του Κωνσταντίνου Ζαρζαμπίδη βρίσκουμε τις παρακάτω αναγραφές

Βρέφος –ους (το;) –επίθετον Έρωτος –Επίθετον Ζαγρέως

Νίννιον –ιου (ἡ) –Ἀφιερώτρια εἰς ἱερόν Ἐλευσῖνος –Εἰς ἀγγειογραφίαν

Νιννίον –ίου (ἡ)

Νίνον –ου (ἡ)

Νίνος –ου (ὁ) –Υἱός Βήλου, βασιλέως Ἀσσυρίων, μέ σύζυγον τήν ὡραίαν Σεμίραμιν γεννᾶ Νινύαν –Μυθιστοριογράφος

Νῖνος ἤ Νίννιος –ίου (ὁ)

Αὐτὸν Νῖνον τὸν Νεβρώθ οἱ Ἀσσύριοι

Οι συγγραφείς που κατά κύριο λόγο δίνουν στοιχεία σε κείμενα τους για τον Νεβρώδ είναι κατά κύριο λόγο είναι ο Ηρόδοτος, Απολλόδωρος, ο Κτησίας, ο Στράβων στα Γεωγραφικά του αλλά και  ο Διόδωρος ο Σικελιώτης με την «Ιστορική Βιβλιοθήκη» του. Ο Διόδωρος για το έργο του αντλεί στοιχεία και ενοποιεί στην ουσία διάφορες ιστορικές πηγές μεταξύ των οποίων και ιστορικούς όπως ο Μανέθων, Εκαταίος Αβδηρίτης, Ηρόδοτος, Αγαθαρχίδης, Θουκυδίδης, Κτησίας, Κλείταρχος, Έφορος, Τίμαιος κ.ά. Το έργο του το δεύτερο βιβλίο του – για τον Νεβρώδ και τη Βαβυλώνα-  μπορείτε να το βρείτε στο εδώ 

Το έργο του Ησιόδου εδώ 
Η βιβλιοθήκη του Απολλόδωρου εδώσε δύο τόμους εδώ και εδώ

Οι βυζαντινοί χρονικογράφοι έπονται και δίνουν τις δικές τους εκδοχές όπως θα δούμε παρακάτω…

Apollodorus Gramm., Fragmenta
Fragment 68, line 2

 Chron. Paschale:
Αὐτὸν Νῖνον τὸν Νεβρώθ οἱ Ἀσσύριοι προσηγόρευσαν·

«Οὗτος διδάσκει Ἀσσυρίους σέβειν τὸ πῦρ.

Ο Νεβρώδ  είναι αυτός που ονομάζετε/προσφωνείτε/αποκαλείτε από τους Ασσύριους Νίνος. Είναι αυτός που διδάσκει τους Ασσύριους να σέβονται /τιμούν /λατρεύουν το πυρ δηλ.  την φωτιά, αλλά η ερμηνεία του πυρός θα μπορούσε να είναι για τον ήλιο, το φως της δάδας, τη φωτιά του κεραυνού, τη φωτιά της θυσίας, τον κεραυνό, την γενναιότητα, την σφοδρότητα.

.

Claudius Ptolemaeus Math., Geographia (lib. 4-8)
Book 8, chapter 21, section 3, line 2

Τῶν οὖν ἐν τῇ <Ἀσσυρίᾳ>
διασήμων πόλεων ἡ μὲν <Νῖνος> ἡ καὶ <Νινευῒ>