Περί ευνούχων ιερέων

Etymologicum Magnum, Etymologicum magnum
Kallierges page 220, line 21

<Γάλλος>: Ὁ φιλοπάτωρ Πτολεμαῖος· διὰ τὸ

φύλλοις κισσοῦ κατεστίχθαι, ὡς οἱ γάλλοι. Ἀεὶ γὰρ

ταῖς Διονυσιακαῖς τελεταῖς [κισσῷ ἐστεφανοῦντο.]

 <Γάλλος>: Ὁ τῇ μητρὶ τῶν θεῶν ὀργιαζόμενος· ὁ

ἄλλός τις γενόμενος καὶ μεταβαλὼν τὴν φύσιν ἐξ

ἀνδρῶν, καὶ οὔτε ἀνὴρ ὢν οὔτε γυνή· ἐξετέμνοντο γὰρ

οἱ τελούμενοι τῇ θεῷ. Ἢ ἀπὸ Γάλλου ποταμοῦ

τῆς Φρυγίας, παρ' ὃν ἐτελοῦντο.

Γαλλία=Γαλατία, παρά τοις αρχαίοις Έλλησιν εκαλείτο η χώρα αύτη της Ευρώπης Κελτική και Γαλλία δε ελέγετο μετά ταύτα συνήθως υπό των Ρωμαίων υπό το οποίον όνομα εννόουν ούτοι όλην την νυν ιδίως Γαλλία την αρκτικήν Ιταλίαν και μέρος της Ελβετίας

Γάλλοι=Ελέγοντο οι ιερείς της θεάς Κυβέλης, οίτινες εώρταζον τα μυστήρια αυτής με ενθουσιαστικά άσματα και κρότον τυμπάνων και είχον ίδιον κορυφαίον Αρχέγαλλον λεγόμενον, ζώντες εξ ελέους και εκτεμνόμενοι οι ίδιοι. Εκαλούντο δε ούτως από του εν Φρυγία Γάλλου ποταμού, του οποίου το ύδωρ έλεγον ότι είχεν ενθουσιαστικήν τινα δύναμιν.(Νικ. Λορέντης).

Γάλλοι=όνομα ευνούχων ιερέων της Κυβέλης εν τη αρχαία Φρυγία (Πρωΐας)

Γάλλος= Γαλάτης ο κάτοικος της Γαλλίας.

Γάλλος=Ποταμός μικρός της Βιθυνίας.

Γαλλογραικία=Γαλατία η εν Φρυγία (Στράβων)

Γάλος -Γέλας= Ποταμός Φρυγίας.

Γάλια, Γιάλια=Τοπωνύμια με πολλά ύδατα. Εις Κέρκυραν Καφέ-Γιαλί τοπωνύμιον δίπλα στη θάλασσα. Λίγα μέτρα πιο πέρα τοπωνύμιο Σπηλιά, πιο πέρα μικρό σπήλαιο που στεγάζεται η “Παναγίτσα…

Ας μην ξεχνουμε ότι το όνομα της Κυβέλης σημαίνει «ορεινή σπηλιά» και στις ευρωπαϊκές γλώσσες έχει ακόμη αυτή την έννοια. (cave =σπηλιά, υπόγειο, προφ. κέηβ, κάβ)

Κηφάς- Καφεύς -Κηφεύς

Συνεχίζοντας από το θαύμα του πολλαπλασιασμού των ιχθύων στην Λίμνη Τιβεριάδα και αφού αναλύσαμε τις ονομασίες που δίδονται στα Ευαγγέλια θα περάσω στην συνέχεια του θαύματος, και στις πληροφορίες που μας μεταφέρει…
Παρακάτω, λοιπόν, αναφέρει το Ευαγγέλιο τη συνέχεια μετά το ψάρεμα και την ανάσυρση των 153 ιχθύων, αλλά εδώ δεν μιλάμε μόνο για τον εύρεση  ή τον πολλαπλασιασμό των ιχθύων, εδώ μιλάμε πια και για τον Άρτο της ζωής και την συνεχή δημιουργία εντός του κόσμου, αλλά για την βρώση και ταυτοχρονα την συντήρηση της ζωής. Κι όχι μόνο της φυσικής ζωής αλλά και της αιώνιας – όπως μας μαθαίνουν τα ευαγγέλια…

33 ὁ γὰρ ἄρτος τοῦ Θεοῦ ἐστιν ὁ καταβαίνων ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καὶ ζωὴν διδοὺς τῷ κόσμῳ.
34 εἶπον οὖν πρὸς αὐτόν· Κύριε, πάντοτε δὸς ἡμῖν τὸν ἄρτον τοῦτον.
35 εἶπε δὲ αὐτοῖς ὁ ᾿Ιησοῦς· ἐγώ εἰμι ὁ ἄρτος τῆς ζωῆς· ὁ ἐρχόμενος πρός με οὐ μὴ πεινάσῃ, καὶ ὁ πιστεύων εἰς ἐμὲ οὐ μὴ διψήσῃ πώποτε.
 

Ο άρτος της ζωής και της δημιουργίας, ας δούμε κι έναν λεξάριθμο που έχει δοθεί σε προηγούμενα κείμενα
ΕΚΑΤΟΝ ΠΕΝΗΝΤΑ ΤΡΕΙΣ ΙΧΘΥΕΣ = 2779
=  ΧΡΙΣΤΟΣ Ο ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΕΙΡΗΝΗΣ
= Ο ΑΡΤΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΕΣΤΙ (ο άρτος της ζωής εστί, ο Χριστός // ΙωάνΕ. 6:48),

Όπως και τους επόμενους λεξάριθμους

ΕΚΑΤΟΝ ΠΕΝΗΝΤΑ ΤΡΙΑ ΨΑΡΙΑ = 2163
= ΣΚΟΠΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ
= ΑΘΑΝΑΣΙΑ ΑΝΘΡΩΠΩΝ
= Ο ΚΥΡΙΟΣ ΠΑΝΤΟΚΡΑΤΟΡΑΣ
= ΤΟΥΤΟΝ ΓΑΡ ΕΣΤΙΝ Ο ΘΕΟΣ
= ΒΡΟΤΕΙΟΝ ΣΩΜΑ ΕΣΤΙ (βρότειον σώμα εστι),
= Η ΒΟΥΛΗΦΟΡΟΣ ΔΥΝΑΜΙΣ (η βουληφόρος δύναμις),
Το ίδιο μας το βροτο- θνητὸ- σώμα με την βασική του  ανάγκη  για τροφή και ταυτόχρονα η ψυχή με την ανάγκη ή  την πρό-υπο-θεση για αθανασία, τουλάχιστον όπως μας τα έχουν διδάξει. Ο άρτος της ζωής, της αέναης δημιουργίας που μπορεί να προσφέρει την αθανασία των ανθρώπων με την ανανέωση των κυττάρων και την δημιουργία νέου γονιδιώματος «απέθαντων» αθάνατων, ανθρώπων.. Η βουληφόρος δύναμη η δύναμη που φέρει την Βούληση. Βούλομαι δηλαδή θέλω επιθυμώ, έχω κλπ.

Δαίραν μονογένειαν

Αφού ειδαμε την ερμηνεία της Δάειρας ως φωτεινή, έμπειρης, τεχνίτρας, θεάς που γνωρίζει τις τέχνες και φέρει την φώτιση και την γνώση της επιστήμης, θα δούμε την ταυτιση της με μερικές θεές ακόμα.

Η Δ-αειρ-α φαίνεται να προυπάρχει στην λατρεία και μετέπειτα να εμφανίζεται η Δήμητρα – Δη-Μήτηρ – βλέπε και προηγούμενες ερμηνείες.

Ως ερμηνεια η Δ-(α)ήρ-α ή ως Δ-ηρα, φέρει και ιδιότητες και της 'Ηρα αλλα και της Αφροδίτης. Η  Ηρα όμως στα λατινικά αναφέρετε και ως D’ June  ή Περιστεράκι με ή δίχως το άρθρο, Juno ( Ηρα) το όνομα της Ρωμαικής «βασίλισσας των ουρανών»  που έχει ακριβώς την ίδια σημασία και με την μορφή της Περιστεράς. Της Περιστεράς που γενικότερα παριστάνετε με το κλαδί ελιάς στο στόμα της καθώς και η ίδια η θεά απεικονίζετε να κρατά το  Περιστέρι στο κεφάλι της ή στο χέρι της

Αυτή η απεικόνιση, την είδαμε και σε προηγούμενες απεικονίσεις και άλλων θεοτήτων, όπως της Σεμιράμιδος, Αταργάτιδος, αλλα και της Παρθένου Αφροδίτης  που την ταυτίζουν με την Ηρα /Αήρ κλπ.

Ἔστι δὲ πνεῦμα ῥύσις συνεχὴς ἀέρος ἐπὶ μῆκος ΙΙ

Εκ του Ρέω, ρύω και ρύσις … και σύνδεση του με την  Ρέα, Αηρ/Ηρα, Άρη κλπ

 Ενώ στον Ολυμπιόδωρο το νεότερο στα σχόλια του διαβάζουμε :

 Olympiodorus Phil., In Aristotelis meteora commentaria
Page 335, line 5n

 <Ἔστι δὲ πνεῦμα ῥύσις συνεχὴς ἀέρος ἐπὶ μῆκος.>

 Πνεῦμα νῦν λέγει οὐ τὸν ἄνεμον (ἀνωτέρω γὰρ κατέτρεχεν Ἱππο-

κράτους ὡς λέγοντος τὸν ἄνεμον ἠέρος εἶναι ῥεῦμα καὶ χεῦμα), ἀλλὰ πνεῦμα

νῦν λέγει τὴν λιγνὺν τὴν ἐκ τῶν θυμιωμένων ἐκκρινομένην ἐκ τῆς γεώδους

καὶ ἀερώδους οὐσίας τῆς ἐν αὐτοῖς· περὶ γὰρ τούτων ἦν καὶ ὁ λόγος. 

Ἔστι δὲ πνεῦμα ῥύσις συνεχὴς ἀέρος ἐπὶ μῆκος

Τα μέχρι σήμερα κείμενα δίνουν όλες τις πληροφορίες για την σύνδεση του Διονύσου με τον Nimrud/Νεμρώδ/Ωάννη λατρευόμενου ως περιστεριού αλλά συγχρόνως και ως ιχθύος. Ως ‘Ω- ην  λοιπόν ο οποίος εκ της Ερυθράς θαλάσσης ανήλθε, και τα υπόλοιπα μέλη ψαριού ήταν σ΄αυτόν αλλά είχε κεφαλή, πόδια και χέρια ανδρός. Και έκανε γνωστά, επινόησε ή εισήγαγε την αστρονομία και τα γράμματα. Γι’ αυτόν λέγουν ότι εκ του πρωτογόνου – πρωτογενούς, αρχέγονου ωού φανερώθηκε, ήρθε στο φως, αποκαλύφθηκε, εμφανίσθηκε, έφεξε, έλαμψε, καθώς το μαρτυρεί και το όνομα του. Άνθρωπος όμως ήταν σε όλα παρότι έμοιαζε ή φαινόταν ότι είναι ψάρι καθότι ήταν ενδεδυμένος ή περιβαλλόταν από κητώδη – τερατώδη, δέρμα, τομάρι.

Συνδεοντας και το πρωτό-γονον= ἀείζωον, αείζωος  και αιώνιος # αέναος # παντοτινός

τὴν περιστερὰν τιμᾶν ὡς θεόν ἀπαθανατίζοντας τὴν Σεμίραμιν

Η Νινόη/ Νινευί αναφέρεται ως μια τεράστια πόλη, που έχει  το ίδιο όνομα με την αντίστοιχη ελληνική πόλη που υπάρχει και στην Καρία, γνωστή και ως Αφροδισιάς, που κατοικήθηκε από τους Πελασγούς Λέλεγες και ονομάσθηκε και Λελέγων Πόλη, αργότερα μετονομάσθηκε και Μεγάλη Πόλη. Ακόμη είδαμε ότι  το ιδεόγραμμα που αντιστοιχεί στο όνομα της πόλης, έχει τη σημασία του «Οίκου των ψαριών». Αλλα αναφέρετε και ως «πόλη Περιστερά» λόγω της Σεμιράμιδος που μεγάλωσε με τη φροντίδα των πουλιών και το όνομά της δηλώνει την ανατροφή της από των περιστερών.

Ας μην ξεχνούμε ότι η μητέρα της Σεμιράμιδος - κατά τον Διόδωρο Σικελιώτη στο έργο του Ιστορική βιβλιοθήκη, αλλά και στα Αποσπάσματα του  Κτησίας του  Κνήδιου– θεωρείτε η θεά Δερκετώ της Συρίας που φέρει πρόσωπο γυναικός και σώμα ιχθύος, λατρεύεται δε, στην μεγάλη πόλη της Ασκαλώνος και στην αντίστοιχη βαθιά και πλήρη λίμνη της που βρίθει ιχθύων, με αντίστοιχο ιερό.

οὖρος λέγεται ὁ φυλάσσων, καὶ φύλαξ

Στο προηγούμενο κείμενο δόθηκε εκτός των άλλων και η σύνδεση Διονύσου/ Νεμβρώδ / Νίνου / Ωρίωνα μέσω κειμένων.

 Georgius Cedrenus Chronogr., Compendium historiarum Volume 1, page 28, line 8
Ἐγεννήθη δὲ ἐκ τῆς φυλῆς τοῦ Σὴμ ἀνὴρ ὄνομα Χοῦς Αἰ-
θίοψ, ὃς ἐγέννησε τὸν Νεβρὼδ τὸν τὴν Βαβυλῶνα κτίσαντα, τὸν
καὶ Ὠρίωνα ἐπικληθέντα.

O Νεβρώδ θα ονομαστεί και Ωρ-‘Ιωνας και θα λατρευτεί και ως ο αστερισμός του Ωρ-‘Ιωνα, του διασημότερου κυνηγού στην ελληνική μυθολογία…ή αν θελετε  ως Ωραίος Έλληνας – ‘Ιωνας ή ως  Ολοκληρωμένος ή  Ακμαίος, Μεστωμένος, Όμορφος Έλληνας-‘Ιωνας.

Όμως ο Νεβρώδ – Νινος ως Ωρ-Ιωνας λαμβάνει και το όνομα του Ουρ-Ιωνα  του Ουράνιου Ιωνα / ‘Ελληνα, Ουράνιου Φύλακα ή ακόμα ακόμα και της Ουράνιας περιστεράς.

Περὶ Ἀρίωνος Μηθυμναίου

Με τον έναν ή με τον άλλο τρόπο η Π.Διαθήκη έχει γραφτεί με κομμάτια και αποσπάσματα παραφθαρμένα από αρχαία ελληνικά κείμενα.

Έτσι τα ονόματα παραμένουν ή αλλάζουν κατά βούληση ή κατά με την παραφθορά της γλώσσας των γραφέων.

Ο Αρίων μπορεί να γίνει Ιων-ας ή ο Δευκαλίων να απομείνει ως  Νωε/νεως. Τα περιστέρια να αλλάξουν με κοράκια. Οι ασκοί κατά τον κατακλυσμό να μετατραπούν σε κιβωτούς. Οι κιβωτοί να είναι οι λάρνακες, ή οι Θήβες/θήκες και να υπάρχει μια αντικατάσταση κατά την βούληση των ανώνυμων γραφέων.

Η ουσία παραμένει όμως ίδια. Η ιστορία και ο μύθος (όπου μύθος = λόγος, διήγηση, είδηση, συμβουλή, υποσχεση, σχέδιο, λόγος παλαιός ακόμα και χρησμός) είναι ό ίδιος καθως και τα νοήματα του

Η ιστορία του Αρ-Ιωνα λοιπόν  του ΑΡ = του Α που Ρέει δηλ. του  πρώτου δηλαδή εκ της Ροής/ΡΕΑΣ  + ΙΩΝ-Α (η ερμηνεία ως προς το τι εστί ΙΩΝ έχει ήδη αναλυθεί σε προηγούμενα κείμενα )  έχει ως εξής :

Στον Λιβάνιο Soph., Progymnasmata
Progymnasma 2, section 29, subsection t, line 1

Περὶ Ἀρίωνος.

 Ὁ Ἀρίων Μηθυμναῖος ὢν ἐκ Μηθύμνης ἔπλευσεν

εἰς Κόρινθον καὶ δεικνὺς αὐτόθι τὴν τέχνην εὐδοκι-

μεῖ. βουλόμενος δὲ καὶ ἐν Ἰταλίᾳ γενέσθαι λαμπρὸς

ἔπλευσε κἀκεῖσε καὶ αὖθις εὐδοκιμεῖ. γενομένων δὲ

αὐτῷ χρημάτων μεγάλων νεὼς ἐπιβὰς Κορινθίας εἰς

Κόρινθον ἐπαναπλεῖ.

         καὶ οἱ ναῦται τῶν χρημάτων

ἐρασθέντες κτείνειν ἐπεχείρουν. ὡς δὲ ἀφιστάμενος

αὐτοῖς τῶν χρημάτων ἐπὶ τῷ σώζεσθαι οὐκ ἔπειθε,

δευτέρας δεῖται συγχωρήσεως, στῆναι ἐν τῇ σκευῇ καὶ

ᾆσαι καὶ ἐκπηδῆσαι εἰς τὴν θάλατταν ἐπὶ τῷ τέλει

τοῦ ᾄσματος. καὶ οἱ μὲν ἐπέτρεψαν, ὁ δὲ ᾖσε καὶ ἐξ-

επήδησε. δελφὶς δὲ αὑτὸν ὑποθεὶς τῷ κιθαρῳδῷ πρὸς

Ταίναρον ἐξεκόμισε.

Ο Αρίων από την  Μήθυμνα έπλεε στην Κόρινθο και  για να μην τα πολυλογούμε σώθηκε χάρη στα δελφίνια που τον έβγαλαν  και πάλι στο Ταίναρο.

Κάποια ακόμα εκδοχή της ιστορίας του 

Severus Soph., Narrationes et ethopoeiae
Chapter Di, section 4, line 1

Διήγημα τὸ κατὰ τὸν Ἀρίωνα.

 Ἀρίων ὁ Μηθυμναῖος πρὸς κιθάρας ἠσκεῖτο τέ-

χνην· Περιάνδρῳ δὲ τυράννῳ συνὼν, εἰς Ἰταλίαν ἀπέ-

πλει· ὁρμώμενος δὲ ἐκ Τάραντος, νεὼς μὲν Κορινθίας

ἐπέβη· παρὰ δὲ τῶν συμπλεόντων ἐπιβουλὴν ὑφιστάμε-

νος ἀνεβάλλετό τι τῆς μουσικῆς· καὶ δελφὶν τῷ μέλει

κατακηλούμενος παρασκιρτᾷ τῇ νηΐ· καὶ κατὰ τοῦ πε-

λάγους ἐκριφθέντα τὸν Ἀρίωνα φέρων ἐπὶ τῶν ὤμων

ἐξέσωσε· καὶ νῦν παρὰ τὸν Ταίναρον Ἀρίων ἕστηκεν

ἐπὶ χαλκοῦ δελφῖνος σχήματος, τῆς πάλαι τύχης σώζων

ὑπόμνημα.   

Καβάλα στο δελφίνι που λέει και ο στίχος του Λ. Παπαδόπουλου ο Αρίων τον κόσμο γύρισε…

Scholia In Lucianum, Scholia in Lucianum (scholia vetera et recentiora Arethae)
Lucianic work 78,5, section t, line 1

Δελφίς, Ἀρίων, Ποσειδῶν.

⌈Ἀρίων ὁ ἀπὸ Λέσβου κιθαρῳδὸς ἦν ἄριστος. τοῦτον

μετὰ πολλῶν πλέοντα χρημάτων οἱ ναῦται τῶν χρημάτων  

ἐπιθυμήσαντες εἰς τὴν θάλασσαν ἔρριψαν, δελφὶς δὲ αὐτὸν

ὑπο⌉δεξάμενος εἰς τὴν γῆν ἐξήγαγεν, ὡς ἱστορεῖ ⌈Ἡρόδο-

τος⌉ [I 24]. ~ Γ⌈V⌉Ω

<Ἀρίονα>] παρὰ τὰ παρ' Ἡροδότῳ [I 24] καὶ τοῖς λοιποῖς

ἅπασιν ἱστορούμενα περὶ Ἀρίονος τὰ παρόντα· ὁ μὲν γὰρ

ἐξ Ἰταλίας εἰς Κόρινθόν φησι μετὰ μεγάλων πλούτων

τῶν ἀπὸ τῆς μουσικῆς τῆς ἐργασίας ἀναπλέοντα τὰ προ-

κείμενα παθεῖν τὸν Ἀρίονα οὐδὲ ὡς ὑπόκειται. ~ B

<ὁ δὲ πλουτήσας κτλ.>] σημείωσαι. ~ Γ

<παρανέων*>] κολυμβῶν. ~ Γ

Scholia In Clementem Alexandrinum, Scholia in protrepticum et paedagogum (scholia recentiora partim sub auctore Aretha)
Page 296, line 7

 Ἀρίων] Ἀρίων Μηθυμναῖος μὲν ἦν τὸ γένος, μουσικὸς δὲ καὶ

αὐτός, ἰχθὺν δελεάσας. οὗτος γὰρ λέγεται ὑπὸ δελφῖνος διασωθῆναι

ἐκ Σικελίας εἰς Κόρινθον.

 ὁ Μηθυμναῖος] ὁ Λέσβιος· ἡ Μήθυμνα γὰρ πόλις Λέσβου.

 Ἀρίωνι τῷ Μηθυμναίῳ ἦν μὲν τέχνη λαμπρά· μουσικὸς γὰρ ἦν

καὶ τὴν κιθάραν ἐξήσκητο. ἦν δὲ καὶ χρημάτων πόθος οὐ μέτριος.

οὗτος ἀκούσας τούς τε Ἰταλιώτας καὶ Σικελιώτας μουσικῆς τ' ἐρᾶν

καὶ πλουσίους εἶναι ἄρας εὐθὺς ἐπορεύετο πρὸς αὐτοὺς τὴν τέχνην

ἐπιδειξόμενος καὶ συναγεῖραι [τὸν] πλοῦτον γλιχόμενος, οὗπερ καὶ μά-

λιστ' ἐφίετο. ὁλκάδος οὖν ἀναγομένης ἐπιτυχὼν ἀπῄει τὸν πόθον

πληρώσων. ὡς οὖν ἐκεῖσε παρεγένετο καὶ ἧδε τοὺς Ἰταλιώτας τοῖς

κρούσμασιν καὶ πλούσιος ἦν, πολλὰ τῶν ἀνθρώπων παρασχομένων,

ἐπὶ τὴν οἰκείαν πάλιν ἐσπούδαζεν μετὰ τῶν χρημάτων, ἃ συνήγαγεν.

ὡς δὲ κατὰ μέσον τὸν πόρον ἐγένετο, εἰσῄει καὶ τοὺς ναύτας ὁ αὐτὸς

τῆς φιλοχρηματίας ἔρως, καὶ τὸν Ἀρίωνα φονεύειν διὰ τὴν περιου-

σίαν ἐβούλοντο. ὡς δὲ ἔγνω τῶν ναυτῶν τὴν ἐπιβουλήν, τῶν μὲν

χρημάτων τοῖς ναύταις ἐξίστατο, ἠξίου δὲ πρὸ τῆς τελευτῆς συγχω-

ρῆσαι μέλος ᾆσαι τὸ ὄρθιον. ἀλλ' οὐκ εἰς μάτην αὐτῷ τὰ μέλη γε-  

γένηται, δελφῖνος τούτων ἀκούσαντος. ὡς γὰρ μετὰ τὴν ᾠδὴν ἀφῆκεν

κατὰ τῆς θαλάττης ἑαυτόν, τοῖς νώτοις ὁ δελφὶς ὑποδεξάμενος καὶ

ὥσπερ μισθὸν αὐτῷ τῆς τέρψεως ἀποδοὺς ἐπὶ τὸ Ταίναρον τῆς

Λακωνικῆς ἀπεκόμιζεν, ὅθεν καὶ νῦν μνημεῖα τοῦ τότε συμβάντος

ἐν Ταινάρῳ φυλάττεται· χαλκοῦν γὰρ αὐτὸν μετὰ τοῦ δελφῖνος ἀνέ-

θηκαν.

ἰχθὺν] τὸν δελφῖνα ὁ Ἀρίων.

Όμως στο λεξικό του Ησύχιου  διαβάζουμε 

Hesychius Lexicogr., Lexicon (Α – Ο)
Alphabetic letter alpha, entry 7267, line 1

*<Ἀρίων>· ὁ ἵππος, Ποσειδῶνος υἱὸς καὶ μιᾶς τῶν Ἐρινύων AS

Ο Αρίωνας  λοιπόν μπορεί να είναι και Αρείωνας Ίππος και γιος του Ποσειδώνος και της Δήμητρας κατά μία εκδοχή…

αλλά ο ίππος όπως και το ιππίδιον είναι και το άλογο/αλογάκι αλλά και ο θαλάσσιος ίππος αλλά και στην αργώ της εποχής και  η ασελγής γυναίκα ή φοράδα όπως λέμε ακόμα και σήμερα, όπως στον μύθο με τον Ποσειδώνα η Δήμητρα μεταμορφώθηκε σε φοράδα.

Μέχρι σήμερα και στις μέρες μας έχει περάσει και η Ιπποσύνη ως έννοια αλλα και οι Ιππότες  της στρογγυλής τράπεζας και οι μύθοι των και τα τάγματα των Ιπποτών κλπ.

Suda, Lexicon
Alphabetic letter alpha, entry 3886, line 1

<Ἀρίων,> Μηθυμναῖος, λυρικὸς, Κυκλέως υἱὸς, γέγονε κατὰ τὴν

ληʹ Ὀλυμπιάδα. τινὲς δὲ καὶ μαθητὴν Ἀλκμᾶνος ἱστόρησαν αὐτόν.

ἔγραψε δὲ ᾄσματα· προοίμια εἰς ἔπη ͵βʹ. λέγεται καὶ τραγικοῦ τρόπου

εὑρετὴς γενέσθαι καὶ πρῶτος χορὸν στῆσαι καὶ διθύραμβον ᾆσαι καὶ

ὀνομάσαι τὸ ᾀδόμενον ὑπὸ τοῦ χοροῦ καὶ Σατύρους εἰσενεγκεῖν ἔμ-

μετρα λέγοντας. φυλάττει δὲ καὶ ἐπὶ γενικῆς

Ετσι ο κιθαρωδός Αρίωνας με τον ύμνο που επέλεξε να παίξει αφιερωμένο στον Απόλλωνα σώθηκε καβάλα στο δελφίνι… (περί δελφινιών σε άλλο κείμενο κάποια στιγμή αργότερα)

και φυσικά υπάρχουν και οι ανώνυμοι συγγραφείς που γράφουν την αλήθεια

Anonymi In Oppiani Opera, In Oppiani halieutica exegesis (e cod. Paris. gr. 2735)
Page 369, column a, line 39

                 Λέγουσι δ' ὡς Λέσβιος ἀοιδοὶ (ὸς),
ἐστὶ δ' Ἀρίων ὁ Μηθυμναῖος, ὃν ἡ ἐκκλησία δοξά-
ζει Ἰωνᾶν τὸν μακάριον προφήτην, τοῦτον λέγουσιν
ἐν Τάραντι ἀγωνίσασθαι, ἄριστος δ' ὢν κιθαρῳδὸς,
νικήσας ἀγώνων ἐπιχωρίων ἐκεῖσε γεγονότων, ὑποστρέ-
φων καὶ χρήματα ἐπιφερόμενος, ἐπεβουλεύθη ὑπὸ
λῃστῶν εἰς Κόρινθον τὰ Ἴσθμια ἀγωνίσασθαι, καὶ
μέλλων φονεύεσθαι ὑπὸ τῶν αὐτῶν, εἶπεν ἑαυτὸν ῥίπτειν
εἰς τὴν θάλασσαν, καὶ λαβὼν κιθάραν, καὶ ᾖσε πρὶν
ἀφῇ αὑτὸν, δελφὶν δ' αὐτόν τις ὑπεδέξατο, καὶ ἤνεγκεν
ἐπὶ τοῦ λόφου Περιάνδρῳ τῷ βασιλεῖ, ὁ δ' ἔκρυψεν αὐτὸν

Συνεχίζετε…

Ἰωνᾶς ἑρμηνεύεται ὑψίστου πονοῦντος ἢ περιστερά.

Στον σύζυγο της Σεμιράμιδος Nimrud/Νεμρωδ δόθηκε ο τίτλος Βάαλ (του Κυρίου) και η Σεμίραμιδα ήταν η Baalti όπως λέμε σήμερα η Κυρία μου ή Δέσποινά μου  (My Lady). Η λατινική ονομασία για το «Κυρία μου» είναι Mea Domina η οποία με τη μορφή των αλλοιωμένων Ιταλικών έγινε Madonna. Ο Nimrud/Νεμρώδ είχε εκπροσωπηθεί στο διπλό ρόλο του Θεού Πατρός και του Νινου, γιου τους με τη Σεμιράμιδα ενώ το ότι εκεινη κρατά το κλάδο της ελιάς ήταν σύμβολο του απογόνου που παράγεται μέσω «παρθενογένεσης» ή και της δημιουργίας ως «συνέχειας»  εκ του ιδίου δέντρου ζωής. Ο Nίνος ήταν επίσης γνωστός ως Tammuz/Θαμμούζ/Αδωνης ως θνήσκων θεός που παρα πολλά έχουν ήδη αναλυθεί στο  Ἀδώνι' ἄγομεν 

Οπου μετά από τρείς μέρες ανασταίνονταν και το σώμα του ειχε εξαφανιστεί.

Το γνωστό θέμα των θνησκόντων θεών που μεταφέρετε και στην Τριάδα Οσιρι-Ισιδος και Ωρου, στην μυθολογία των Αιγυπτίων καθώς και σε ανάλογε Αγιες Τριάδες στην Ινδία, Κίνα, και αλλού. 

Οι Βαβυλώνιοι πραγματοποιούν τις ιεροτελεστίες τους την άνοιξη για να γιορτάσουν τον θάνατο και την ανάσταση. Ο σύζυγος της Σεμιράμιδος φορά στο κεφάλι του το σύμβολο του ψαριού στο κεφάλι του όπως σήμερα φοράει μήτρα και ο Πάπας σε υπενθύμιση της δύναμης και της εξουσίας του Νεμρώδ. Στον Ρωμαιοκαθολικισμό η αποτύπωση ακόμα και των πιο απλών συμβόλων της Βαβυλώνας, έχει παραμείνει σχεδόν ατόφια, χωρίς μεγάλες αλλαγές.

Στον Ναό του Αγιου Πέτρου στο Βατικανό  είδαμε  ότι  είχε μεταφερθεί ο μαύρος λίθος, που σύμφωνα με μια προφητεία θα έσωζε τη Ρώμη, μόνο άμα έφερναν στην πόλη την λατρεία της μεγάλης μητέρας του όρους Ίδη. Και ο Ατταλος, ο πρώτος βασιλιά της Περγάμου ήταν αυτός που  του επετράπη να μεταφέρει στην Ρώμη, τόσο το άγαλμα, όσο και τον μαύρο μετεωρίτη, σύμβολο της Κυβέλης/Ρέας

Υπήρξε ο μεγαλύτερος σιδερένιος μετεωρίτης του αρχαίου κόσμου, ένα τεράστιο αντικείμενο ύψους 16 πόδια και βάρους πολλούς εκατοντάδες τόνους και λατρευόταν ως το Simulacrum (Ομοίωμα)  της Κυβέλης (βλέπε κειμενο για τη Μητέρα Ρέα Κυβέλη)

Ηταν γνωστή και ως Kubaba, το οποίο προέρχεται από το κυβικό σχήμα του μαύρου μετεωρίτη. Απεικονιζόταν είπαμε,  συνήθως καθισμένη σε θρόνο ή άρμα με 2 λεοπαρδάλεις ή 2 λιοντάρια αριστερά και δεξιά. Στο κεφάλι της φορούσε στέμμα που παρίστανε πύργους

Για 13 χρόνια απο το 204 π.Χ. μέχρι το 191 π.Χ. έχτισαν στο Vatican Hill (στον λόφο που είναι χτισμένο σήμερα το Βατικανό) λόγω της γεωγραφικής σχέσης του με τον λόφο του Καπιτωλίου, στο κέντρο της Ρώμης εναν τεράστιο ναό μήκους 200 ποδιών προς τιμήν της Μagna Mater,οπως την ονόμαζαν οι Ρωμαίοι, της ιερής προστάτιδας της πόλης.

Την εποχή του πάπα Βιγιλίου (537 -555), ο ναός της Κυβέλης (Phrygianum ), μετονομάστηκε σε Αγιο Πέτρο. Το 1505 κατεδαφίστηκε εντελώς κάτω απο τις οδηγίες του Πάπα Ιούλιου Β', όπου χτίστηκε στην θέση του η Βασιλική του Άγιου Πέτρου.

Ο ναός της  Κυβέλη –μαύρου λίθου έδωσε την θέση της στον ναό Βασιλική του  Άγιο Πέτρου/ Πέτρα. Mπορείτε να συνδέσετε και το παρακάτω κειμενο του Ευαγγελίου :

 « Και αποκριθείς ο Ιησούς είπε προς αυτόν...Και εγώ δε σοι λέγω ότι συ είσαι Πέτρος, και επί ταύτης της πέτρας θέλω οικοδομήσει την εκκλησίαν μου, και πύλαι άδου δεν θέλουσιν ισχύσει κατ' αυτής. Και θέλω σοι δώσει τα κλειδία της βασιλείας των ουρανών, και ο, τι εάν δέσης επί της γης, θέλει είσθαι δεδεμένον εν τοις ουρανοίς, και ο, τι εάν λύσης επί της γης, θέλει είσθαι λελυμένον εν τοις ουρανοίς.»,  Ματθαίος 16:16-19

Στον συγκεκριμένο ναό του Αγίου Πέτρου, βρίσκετε, έτσι δηλώνετε τουλάχιστον, ότι υπάρχει κι ένα ιερό λείψανο. Βέβαια δηλώνουν οι επιστήμονες έπειτα από σχετική έρευνα γύρω στο 1968,  ότι η  ηλικία του λειψάνου, δεν μπορεί ναι είναι μεγαλύτερη και να αντιστοιχεί πέραν του 9^ο αιώνα. Αλλά το πιο σημαντικό, σύμφωνα με την Καθολική Εγκυκλοπαίδεια, είναι ότι είναι διακοσμημένο από δώδεκα πλάκες που απεικονίζουν τις δώδεκα άθλους του Ηρακλή.  Ταυτίζουν τον Νεμρώδ με τον Ελληνικό Ηρακλή και πιστεύουν ότι ο Νεμρωδ είναι ο Ελληνας Ηρακλης. Η Σεμίραμις όμως εικάζετε ότι έζησε πάνω απο 45 χρόνια μετά το θανατο του Νεμρώδ !!!

Απο το 1825, επι  Πάπα Λέοντα ΧΙΙ επιτρέπεται η παραγωγή ενός ιωβηλαίου μετάλλιο και σ’ αυτό απεικονίζεται μια γυναίκα σε στάση που ήταν κραυγαλέα ο συμβολισμός της βασίλισσας Σεμίραμιδος.

Είχε ένα σταυρό στο χέρι της αριστεράς, μια κούπα στο δεξί και στο κεφάλι της ήταν επτά ακτινες στο ακτινωτό στέμμα, όπως ακριβώς και  στο Άγαλμα της Ελευθερίας,  λεγετε ότι είναι μια άλλη παράσταση της Σεμιράμιδος η οποία δόθηκε στη Νέα Υόρκη από τους Γάλλική αντιπροσωπεία.

 Άρα καταλαβαίνουμε πολύ απλά πως πραγματοποιήθηκε  η αντικατάσταση σιγά σιγά  της Σεμιράμιδος  και της λατρείας της μέσω του ανδροκρατούμενου ιερατείου και της λατρείας της απο τον σύζυγο της καθώς και η ταυτισή του με το Κλέος της  Ηρας (ΗραΚλεα) .

Ο Nimrod/Νεμρώδ όμως θεωρείτε όμως και ως ο πιο διάσημος κυνηγός στην ιστορία και ταυτίζετε επίσης με τον Eannus, ο θεός με τα δύο πρόσωπα, ο οποίος ήταν γνωστός αργότερα στους Ρωμαίους, ως ο Ιανός/Κρονος/Χρόνος. Ένας από τους αδελφούς Anunnaki, θεός "Enki  το φίδι, ήταν επίσης γνωστός ως Ea.

Ο  δικέφαλος αετός με τα δυο κεφάλια αριστερά και δεξιά, ανατολικά και δυτικά λέγετε ότι αποτελεί το σύμβολο της Νεμρώδ στον ρόλο του Eannus/Ιανού/Κρόνου/Χρόνου.Ο Ιανός εχει ειπωθεί ότι κρατά τα κλειδιά για τις πόρτες του ουρανού και ήταν ο μοναδικός ενδιάμεσος μεταξύ του Θεού και της ανθρωπότητας

Σε αστρολογικό επίπεδο ταυτίζετε με τον Ωρ-Iωνα τον μεγάλο κυνηγό. 

Και θα μου πειτε που κολλάνε, όλα τα παραπάνω με τον σύζυγο της Σεμιράμιδος, της ορείας περιστεράς, με τον Νεμρώδ/Ιανό/Χρόνο  και τα περιστέρια με τα ψάρια και τις ψαροκεφαλές και τις ψαροουρές !!!
 

ο/η ΙΩΝΑΣ  όπως λεμε Δευ -καλ- ΙΩΝΑΣ όπως λεμε  ΙΩΝ-ΑΣ ή  Ωρ-ΙΩΝΑΣ ή  ΙΑΝΩΣ (αναγραμματισμός του ΙΩΝΑ) ειπαμε οτι σημαίνει την Περιστερά...

όπου ΠΕΡΙΣΤΕΡΑ = 801 = Α+Ω 


όμως στην Αποκάλυψη βλέπουμε τα παρακάτω :

Στο 21/κα΄ 5-8, λέει αυτός που καθόταν στο θρόνο, μεταξύ άλλων τα εξής: "Και είπεν ο καθήμενος επί τω θρόνω: Ιδού καινά ποιώ πάντα. Και λέγει: Γράψον, ότι ούτοι οι λόγοι πιστοί και αληθινοί εισιν. Και είπέν μοι: Γέγοναν. Εγώ το Άλφα και το Ω, η αρχή και το τέλος. Εγώ τω διψώντι δώσω εκ τής πηγής τού ύδατος τής ζωής δωρεάν. Ο νικών κληρονομήσει ταύτα, και έσομαι αυτώ Θεός και αυτός έσται μοι υιός".

ή σε άλλη μετάφραση :

Εγω εἰμι τὸ Α καὶ τὸ Ω, λέγει Κύριος ὁ Θεός, ὁ ὢν καὶ ὁ ἦν καὶ ὁ ἐρχόμενος, ὁ παντοκράτωρ. 

Είναι εμφανές ότι εδώ μιλάει στον Ιωάννη ο Θεός. Αυτός είναι που κάθεται στο θρόνο. Θυμηθήτε ότι Αυτός είναι που αποκαλεί τον εαυτό Του: "Α και Ω, αρχή και τέλος". Και αυτός είναι που θα δώσει από την "πηγή τού ύδατος" σε όποιον νικήσει...

Η Περιστερά, η Σεμιράμιδα, ο Ναός της Ηρας και το ΣΗΜΗΙΟΝ και η ιστορία με τον κατακλυσμό και τον Δευκαλ-Ιωνα καθώς και τον Αρ-Ιωνα, να τον παρουσιάζουν ως δική τους ιστορία, ως ιστορία του Προφήτη ΙΩΝΑ και με κεντρικό θέμα την κατάποση του απο το κήτος και ο/η ΙΩΝΑΣ = Περιστερά- Προφήτης που προφητεύει πριν απο αιώνες για τον Χριστό.

Ιωνάς ( Εβραϊκά : יוֹנָה, Σύγχρονη Yona Tiberian Yona περιστέρι  αραβικά : يونس, Yunus ή يونان,Yunan  Ελληνικά / Λατινικά : Ίωνας) είναι το όνομα που δόθηκε στην εβραϊκή Βίβλο ( Tanakh / Παλαιά Διαθήκη ) σε ένα προφήτης του βόρειου βασίλειο του Ισραήλ σε περίπου τον 8ο αιώνα π.Χ., ο επώνυμος κεντρικός χαρακτήρας στο βιβλίο του Ιωνά , διάσημο για την ύπαρξη του να τον καταπιεί ένα ψάρι ή μια φάλαινα, ανάλογα με τη μετάφραση. Η βιβλική ιστορία του Ιωνά επαναλαμβάνεται στο Κοράνι .

Ολόκληρο η ιστορία του Ιωνά όπως αναφέρετε την Παλαιά Διαθήκη την  βρίσκετε εδώ

Vitae Prophetarum, De prophetarum vita et obitu (recensio scholiis Hesychii aliorumque patrum in prophetas adjecta)
Page 100, line 4

 εʹ. Ἰωνᾶς ἑρμηνεύεται ὑψίστου πονοῦντος ἢ περιστερά.

Ἰωνᾶς ἦν ἐκ γῆς Καριαθὲμ πλησίον Ἀζώτου πόλεως Ἑλλή-

νων κατὰ θάλασσαν· καὶ ἐκβρασθεὶς ἐκ τοῦ κήτους,

Gregorius Nyssenus Theol., De tridui inter mortem et resurrectionem domini nostri Jesu Christi spatio (vulgo In Christi resurrectionem orati
Volume 9, page 290, line 22

Ὥσπερ Ἰωνᾶς ἦν ἐν τῇ  
κοιλίᾳ τοῦ κήτους, οὕτως ἔσται καὶ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου
ἐν τῇ καρδίᾳ τῆς γῆς κατὰ τὸ τριήμερον τοῦ χρόνου διάστημα, πρὸς δὲ τὸν λῃστὴν ὅτι Σήμερον μετ' ἐμοῦ ἔσῃ ἐν τῷ παραδείσῳ, πρὸς δὲ τὸν πατέρα ὅτι Εἰς χεῖράς σου παρατίθημι τὸ πνεῦμά μου.

Eusebius Scr. Eccl., Theol., Commentarius in Isaiam
Book 1, section 44, line 14

oμοίως "ἐκ βάθους" ἦν «σημεῖον Ἰωνᾶς» «ἐκ τῆς κοιλίας τοῦ κήτους» προϊὼν καὶ Νινευίταις ἀλλοφύλοις ἀνδράσιν κηρύττων.

παραπάνω βλέπετε και εξωφυλλο βιβλίου που προσπαθεί ν΄απεικονίσει τον Ιωνά με "κλεμμένη" εικονογράφηση απο Ελληνικό αγγείο !!!

Και το σημείον της περιστεράς στο κείμενο της Σεμιράμιδος ή του  Πνεύματος του Ναού στα κειμενα του Λουκιανού …  μεταβάλλετε σε  ΣΗΜΕΙΟΝ ΙΩΝΑΣ  και σε προφητεία για τον Ιησού Χριστό και ότι  μετα την τριήμερον  θανή  προφητεύετε η   Ανάστασή του !!!

Eusebius Scr. Eccl., Theol., Generalis elementaria introductio (= Eclogae propheticae) Page 94, line 15

8Ψ. Ἀπὸ τοῦ ἰωνᾶ.

Ὡς ἡ περὶ τὸν Ἰωνᾶν οἰκονομία τὸ πάθος τοῦ Χριστοῦ, καὶ τὴν

 ἐκ νεκρῶν ἀνάστασιν σημαίνει.

Eusebius Scr. Eccl., Theol., Generalis elementaria introductio (= Eclogae propheticae)
Page 108, line 3

                           Εἰ δ' ὅλως ἐπὶ τὸν τοῦ Θεοῦ
Λόγον τὰ κατὰ τοὺς τόπους ἀναφέροι, τὸ ἑξῆς ἂν εἴη
μὴ μόνα ἅπερ ἐξεθέμεθα ῥητὰ εἰς αὐτὸν ἐκλαμ-
βάνειν, ἀλλὰ καὶ πάντα τὰ ἐν τῇ περικοπῇ ὑπὸ τοῦ
Ἰὼβ λεγόμενα· καὶ γὰρ καὶ τὸ μέγα κῆτος μόνος
αὐτὸς ἐχειρώσατο, λύσας τὰς ὠδῖνας τοῦ θανάτου,  
καὶ τὸν μέγαν ὡς ἀληθῶς δράκοντα τὸν διάβολον
καταργήσας, ὃς πάλαι μὲν τὰς τῶν ἀνθρώπων ψυχὰς
κατέπινεν ἰσχύσας, δίκην τοῦ τὸν Ἰωνᾶν καταπεπω-
κότος κήτους, χειρωθεὶς δ' ὕστερον ὑπὸ τοῦ κατα-
παλαίσαντος αὐτὸν, προήγαγεν αὖθις οὓς πάλαι κα-
ταπεπώκει, ὁμοίως τῷ τὸν Ἰωνᾶν σῶον ἀποδεδωκότι
θηρίῳ· πληρουμένης ἐν τούτῳ προφητείας φασκού-
σης, Κατέπιεν ὁ θάνατος ἰσχύσας, καὶ πάλιν ἀφεῖλεν ὁ
Θεὸς πᾶν δάκρυον ἀπὸ παντὸς προσώπου· ὃ καὶ λέγο-
μεν διὰ τὸν τὸ λεγόμενον ἐνταῦθα μέγα κῆτος χειρω-
σάμενον Σωτῆρα καὶ Κύριον ἡμῶν.

Eusebius Scr. Eccl., Theol., Commentaria in Psalmos
Volume 23, page 728, line 10

                                         Ὥσπερ γὰρ
ἐγένετο Ἰωνᾶς ὁ προφήτης ἐν τῇ κοιλίᾳ τοῦ κήτους
τρεῖς ἡμέρας καὶ τρεῖς νύκτας, οὕτως ἔσται καὶ ὁ
Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐν τῇ καρδίᾳ τῆς γῆς τρεῖς ἡμέ-
ρας καὶ τρεῖς νύκτας.

Epiphanius Scr. Eccl., Tractatus de numerorum mysteriis [Sp.]
Volume 43, page 512, line 45

                   Τρισὶν ὁ Κύριος κατηράσατο·

 τῇ συκῇ· Μηκέτι ἐκ σοῦ καρπὸς γένηται εἰς τὸν αἰῶνα·
τῇ Συναγωγῇ· Λίθος ἐπὶ λίθον οὐ μὴ μένει·

 τῷ Ἰούδᾳ· Οὐαὶ τῷ ἀνθρώπῳ ἐκείνῳ, δι' οὗ ὁ Υἱὸς
τοῦ ἀνθρώπου παραδίδοται εἰς τὸ σταυρωθῆναι.
Τρεῖς ἡμέρας, καὶ τρεῖς νύκτας Ἰωνᾶς εἰς τὴν κοι-
λίαν τοῦ κήτους πεποίηκε.

Epiphanius Scr. Eccl., De prophetarum vita et obitu (recensio prior) [Sp.]
Page 20, line 7

                                                             Οὗτος
μετὰ τὸν Ἰωνᾶν τέρας ἔδωκεν ἐπὶ Νινευΐ, ὅτι ὑπὸ ὑδάτων
γλυκέων καὶ πυρὸς ἐπιγείου ἀπολεῖται, ὃ καὶ γέγονεν.

Didymus Caecus Scr. Eccl., In Genesim
Codex page 185, line 8

           Ἔτι γὰρ ἡμερῶν ἑπτὰ ἐπάγω ὑετὸν ἐπὶ τὴν γῆν
τε[σσεράκοντ]α̣ ἡμέρας καὶ τεσσερ[ά]κοντα νύκτας· καὶ
ἐξαλείψω [πᾶσαν τὴ]ν ἀν[άς]τασιν, ἣν ἐποίησα ἀπὸ προς-
ώπου τῆς γῆς.
 Καὶ [τοῦ]το φιλανθρωπίᾳ Θεοῦ προείρηται ἐπὶ διορ-
θώσε̣[ι ... .]ον τ[ῷ] ἀκούσεσθαι περὶ τοῦ μετὰ ἑπτὰ
ἡμέρας ἔσες[θαι κα]τακλυσμόν, καθὰ καὶ ἐν τοῖς φθάσασιν
παρεθέμεθ[α τὸ κατὰ] τὸν Ἰωνᾶν κήρυγμα, ὃ καὶ αὐτὸ  
ἐπὶ μετανοίᾳ γέγονεν [τῶν Νι]νευειτῶν, καθὼς καὶ συμβέ-
βηκεν.

Constitutiones Apostolorum, Constitutiones apostolorum (fort. compilatore Juliano Ariano) Book 5, chapter 7, line 60

                                    Ὁ τὸν Ἰωνᾶν διὰ τριῶν
ἡμερῶν ζῶντα καὶ ἀπαθῆ ἐξαγαγὼν ἐκ τῆς κοιλίας τοῦ
κήτους καὶ τοὺς τρεῖς παῖδας ἐκ καμίνου Βαβυλωνίας καὶ
τὸν Δανιὴλ ἐκ στόματος λεόντων, οὐκ ἀπορήσει δυνάμεως
καὶ ἡμᾶς ἀνεγεῖραι. 

Athanasius Theol., Orationes tres contra Arianos
Volume 26, page 369, line 29

Καὶ τοῦτο πάλιν παρ' αὐτοῦ τοῦ Σωτῆρος ἔστι
μαθεῖν λέγοντος· Καθὼς γὰρ ἦν Ἰωνᾶς ἐν τῇ κοι-
λίᾳ τοῦ κήτους τρεῖς ἡμέρας καὶ τρεῖς νύκτας,
οὕτως ἔσται καὶ ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐν τῇ καρ-
δίᾳ τῆς γῆς. Οὔτε δὲ Ἰωνᾶς ἦν ὥσπερ ὁ Σωτὴρ,
οὔτε Ἰωνᾶς εἰς τὸν ᾅδην κατῆλθεν· οὔτε τὸ κῆτος ἦν
ὁ ᾅδης· ἀλλ' οὐδὲ καταποθεὶς ὁ Ἰωνᾶς, ἀνήγαγε τοὺς
προκαταποθέντας ὑπὸ τοῦ κήτους, ἀλλὰ μόνος
προσταχθέντος τοῦ κήτους ἐξῆλθεν.

'Οπως στα κείμενα με την σωτηρία του Δευκαλίωνα απο τον Κατακλυσμό, την αναβίωση της φύσης και των καρπών, γίνετε και  η συγκριση με τον Δία και την εκ μηρού νέα γέννηση του Διονύσου, όμοια και στα κειμενα πλέον των Θεολόγων συντελείτε  πλήρης αντιγραφή και προφητεύετε εκ του παθήματος του  ΙΩΝΑ η  ΑΝΑΣΤΑΣΗ  του Χριστού και αι μάλιστα ο ίδιος ο ΙΩΝΑ αποτελεί και τον τύπο του ΑΙΩΝΙΟΥ ΚΑΙ ΠΡΟΑΙΩΝΙΟΥ ΖΩΝΤΟΣ εις τον ΑΙΩΝΑ και εις τους ΑΙΩΝΕΣ ΤΩΝ ΑΙΩΝΩΝ !!!

Epiphanius Scr. Eccl., Homilia in divini corporis sepulturam [Sp.]
Volume 43, page 453, line 10

                                              Ἐκεῖ ἐν τῷ
κοσμοδόχῳ κήτει τοῦ ᾅδου κεῖται εἰς τύπον Ἰωνᾶς
Χριστοῦ τοῦ αἰωνίου καὶ προαιωνίου Ἰωνᾶ τοῦ ζῶν-
τος εἰς αἰῶνα, καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων [καὶ
ἐπ' αἰῶνα]. 

Ομως η ιστορία του Ιωνά δεν ειναι τιποτα άλλο απο μια "κακογραμμένη" αντιγραφή κι ενός αλλου ελληνικότατου μύθου του Μύθου του ΑΡ-ΙΩΝΑ του Κιθαρωδού ...

Συνεχίζετε...