Ο εορτασμός των όγδοων ημερών
των μηνών ταυτίζεται όχι μόνο με τον Ποσειδών αλλά και με την Γα/Δα-μάτερ
Δήμητρα και σχετίζονται με την
δημιουργία και την ανα-γέννηση.
Μια εκ των θεών της
Δημιουργίας είναι η Δήμητρα η ΔΑ-Μήτηρ ή η ΓΑ-μήτηρ η Δαμάτερ (στην
δωρική πτώση) η ΔΗΩ και μια σειρά ακόμα επιθέτων που της
αποδίδονται όπως Πανμήτηρ, Σταχύοπλόκαμος, Πότνια, Κυρίτα, Λαμπαδόεσσα
κλπ.
Στις παραδόσεις
της μυθολογίας ο Ποσειδών είναι ο θεός
των υδάτων γενικότερα. Ποσειδών (Ποσίδης ή Ποσιδάων,
λέξη ταυτόσημη με την σανσκριτική Ιδάσπατι
που σημαίνει “άρχων των νερών”,
ο θεός του υγρού στοιχείου σε όλες τις μορφές του.
Ποσειδών-Ποτιδος -
Ποσίδης-Ποσειδών-Ποτιδάν. Εφαντάσθηκαν οι αρχαίοι ότι άθροιζε ο θεός από τα νέφη-το ύδωρ του
ουρανού - και τα έρριπτε επί της γης.
Η κυριαρχία του στη γη
δηλώνεται τόσο από το όνομά του, που προέρχεται (πιθανά) από το πόσις
(αφέντης, κύριος) και δάων ή δη/γη ή απο το πούς+ σείω+δη/γή, επειδή σείει την γή, ως Ενοσίγαιος, ή απο το πους+δεσμός - αυτός που δένει τα θεμέλια της γής ή τέλος, απο το Ποσέδων - αυτός που συντρίβει τα πλοία.
Στο λατινικό αλφάβητο ονομάζετε Neptunus απο το Nubo καλύπτω, ισως επειδή η θάλασσα και τα ύδατα καλύπτουν μεγάλο μέρος της γής, ή απο το Nando- Πλέω κλπ.
|
