Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αποσυμβολισμοί. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αποσυμβολισμοί. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

1 Φεβρουαρίου 2020

Ζεὺς Ἀρισταῖος ἐκλήθη καὶ Ἀπόλλων Ἀγρεὺς...



Οι ιστορίες με τον Αριστέα συνεχίζονται και έτσι όπως μας τις δίνουν οι συγγραφείς, συμπληρώνοντας ο ένας τις ιστορίες του άλλου μπορούμε να σχηματίσουμε μια ολοκληρωμένη εικόνα της προσφοράς ενός εκ των «εφευρετών» προγόνων μας του Άριστου…που κατάφερε να ξεπεράσει την θνητή του φύση και έμεινε στην μνήμη των συνανθρώπων του και μνημονεύτηκε με τις ιδιότητες και τα ονόματα των πιο γνωστών θεών. Αυτά του Δία και του Απόλλωνα.. τα υπόλοιπα στα κείμενα που ακολουθούν…




Nonnus Epic., Dionysiaca
Book 5, line 215

Κάδμος ἀμοιβαίοιο γάμου τετράζυγι παστῷ,

καὶ λέχος ἄλλο μετ' ἄλλο συνήρμοσε· δωροφόρος γὰρ

πρῶτος Ἀρισταῖος, Νόμιος καὶ ἐπώνυμος Ἀγρεύς,

αἷμα σοφοῦ Φοίβοιο καὶ εὐπαλάμοιο Κυρήνης,

Αὐτονόην ζυγίων ἀρότων νυμφεύσατο θεσμῷ·

οὐ μὲν Ἀγηνορίδης πολυφερβέος ἴδμονα τέχνης

γαμβρὸν ἔχειν ἀπέειπε, βιοσσόον υἱέα Φοίβου,

ἀλλὰ Διιπετέων ἀνέμων ζωαρκέσιν αὔραις

λοίγιον εὐνήσαντι πυρώπιδος ἀστέρα Μαίρης

παῖδα συνεκλήισε περισσονόῳ παρακοίτῃ.

καὶ γάμος ἦν πολύολβος, ἐπεὶ γέρας ἄζυγι κούρῃ

δῶκε βόας, πόρεν αἶγας, ὀρίτροφον ὤπασε ποίμνην· 

12 Δεκεμβρίου 2017

Περί Ιδαίων δακτύλων



Οι Ιδαίοι δάκτυλοι ή Κουρήτες ή Κάβειροι είναι από τους πρώτους – όπως βλέπουμε στα παραπάνω κείμενα που συμμετέχουν στην λατρεία της Μεγάλης μητέρας θεάς ή Ιδέας μητρός Ρέας /Κυβελης και Πότνιας των θηρών/θυρών. Το Όρος Ίδη της Φρυγίας φαίνεται να πήρε τ’ όνομα του από τον γιό του Δάρδανου και της Χρύσης τον Ιδαίο. Ενώ οι Κορύβαντες της Ευβοίας που συνοδεύουν τον Διόνυσο στην εκστρατεία του φαίνεται ότι είναι συμπολεμιστές και συνοδοί του Ιδαίου μετά την αποπομπή τους από την πατρίδα.
Ίδη στα κείμενα είδαμε ότι σημαίνει μάχη
Ίδη όμως σημαίνει και το δασώδες βουνό, τον δρυμό, το δάσος αλλα και την ξυλεία.
Ιδημα είναι το όραμα
Και Ιδήμων ο οραματιστής αλλα και ο ειδήμων, ο έμπειρος και ο γνώστης.

Οι Ιδαίου δάκτυλοι λοιπόν ήταν οι διαμένοντες στην Ίδη – στο δασωμένο όρος, στον δρυμό – που χρησιμοποιούσαν την γνώση τους και την εμπειρία τους.

Οι Ιδαίοι Δάκτυλοι θεωρούνται  ιερείς της Ρέας/Κυβέλης

Γιατί όμως ονομάζονται Δάκτυλοι; εκ του δεικνύω ή εκ του δράττω;
Δάκτυλοι εκ του δράκτυλοι από του δράττεσθε,  δράσσαι/ δράττω (πιάνω με το χέρι, αδράχνω, τσακώνω, αρπάζω, δράχνω, κρατώ, χουφτώνω, περιαρπάζω) αυτοί που είναι δεκτικοί (δυνάμενοι να δεχτούν, επιδεκτικοί, κατάλληλοι) αλλά και αυτοί που δεικνύουν από το δείκνυμι (δεικνύω, δείχνω, φέρνω στα φανερά, κάνω ορατό, παριστάνω (σε άγαλμα ή εικόνα) φανερώνω, γνωστοποιώ, αποδεικνύω, καταγγέλλω, οδηγώ, δείχνω σε κάποιον. Οι πρωτοπόροι στην ουσία και οι ειδήμονες που λειτούργησαν ως  διδάσκαλοι της γνώσης

27 Μαΐου 2017

Αρνούμενος τη δημιουργία



Είδαμε στα προηγούμενα κείμενα την αποκοπή μέρων του (ιερού) σώματος των «Θεών» και την κρίση. Η φοβερή αγιότητα των βασιλέων-Θεών οδηγεί φυσικά στην απαγόρευση του ν΄ αγγίζει – ακόμα και άλλος θεός – τα ιερά τους πρόσωπα-εν γένει την υπόσταση τους.
Πολλές φορές υπάρχουν  απαγορεύσεις κατά τις οποίες ακόμα και οι ίδιοι οι βασιλείς-Θεοί δεν αγγίζουν σιδερένια αντικείμενα. Για αυτό αναφέρονται τα κείμενα σε “αδαμάντινη άρπη” (δρεπάνι) και σε δρεπάνι “καρχαρόδοντο ακόμα και  φτιαγμένο από χάλυβα κλπ.

Στην Κρήτη για παράδειγμα προσφέρονταν θυσίες, χωρίς τη χρήση σιδήρου, στον Μενέδημο – που σύμφωνα με το μύθο σκοτώθηκε από σιδερένιο αντικείμενο κατά την διάρκεια του Τρωικού πολέμου. Ο άρχοντας των Πλαταιών δεν έπρεπε ν΄ αγγίζει σιδερένια αντικείμενα, παρά μόνο μια φορά κατά το μνημόσυνό για τους άντρες που έπεσαν στην μάχη των Πλαταιών,  τότε μόνο μπορούσε να φέρει και να χρησιμοποιεί σπαθί – και να θυσιάζει μ΄ αυτό έναν ταύρο.

17 Φεβρουαρίου 2017

Οκταέδρα ιερά κτίσματα και βαπτιστήρια



Το οκτάρι ως αριθμός γίνεται οκτάστερο ως απεικόνιση στο επίπεδο και στην αρχιτεκτονική αποκτά κτίσμα γύρω από την περιφέρειά του οκτάπλευρου  και μετατρέπετε  σε οκτάγωνο κτίσμα. 


Στην αρχαία Ελλάδα τώρα, αν ξεκινήσουμε από το κέντρο του Παρθενώνα και ενώσουμε κάποια σημεία, όπως το Θησείο, την Πνύκα, τη βάση του Φιλοπάππου και το κέντρο του ναού του Ολυμπίου Διός, θα σχηματιστεί ένα οκτάγωνο, του οποίου η κάθε γωνία θα είναι ακριβώς ίση με το μήκος του Παρθενώνα επί επτά.



Αργότερα συνήθως τα ιερά κτίρια, εκκλησίες και τζαμιά έχουν ως κάτοψη και σχέδιο το οκτάγωνο και το οκτάπλευρο και μάλιστα σε περιβόλους εκτός των εκκλησιών πολλές φορές βρίσκονται και οκτάπλευρα  βαπτιστήρια.

30 Απριλίου 2011

Αὐτὸς δὲ ὄφις καὶ ὁ δράκων Λευιαθὰν ὀνομάζεται


Ο/Η Πυθώ των Δελφών που ονομάζετε Δελφίνη δράκοντας  ή  Δελφύνη δράκαινα δεν είναι παρά το ίδιο το κήτος του Ιωνά  μόνο που στην Π. Διαθήκη είδαμε ότι ονομάζετε Λεβιάθαν. Είναι ο δράκος ή φίδι των Δελφών του Απόλλωνα και θα εξετάσουμε αν είναι και ο Δράκος που φυλά το χρυσόμαλλο δέρας των Κοχλών ή τα χρυσά μήλα των εσπερίδων …

Όμως προς το παρόν εξετάζουμε την σύνδεση του/της  Πυθώ- να του  δράκοντα και της  δράκαινας της  δελφίνης ή του δελφινιού- αλλα και του Δέλφειου Απόλλωνα με τον ιερό ιχθύ. 


Λεβιάθαν = Σύνθετη εβραϊκή λέξι εκ του λεβιάθ και θαννέμ = «σύνολο δρακόντων», σημαίνουσα θαλάσσιο τέρας. Μεταφορικώς: «το κολοσσιαίον και τερατώδες», εις την Αγία γραφή αναφέρεται ο Λεβιάθαν  ως μέγιστο τέρας φοβερό στην εμφάνιση που τρέπει τους θεωμένους εις φυγή.


Eusebius Scr. Eccl., Theol., Commentarius in Isaiam
Book 1, section 89, line 89


                                                    ερηται κατ δ τν 8Σύμμαχον·
<κατ λευιαθν το φεως το σκολιο κα ποκτενε τν δράκοντα
τν ν τ θαλάσσ τ μέρ κείν>, δ 8κύλας· <π λευιαθν φιν
σκιρ<ρ>ωμένον σπειρωμένον κα ποκτενε σν τ κτος τ ν τ
θαλάσσ
ν τ μέρ κείν>,
δ 8Θεοδοτίων· <π τν δράκοντά> φησιν

<φιν σχυρν κα π τν δράκοντα φιν σκολιν κα ποκτενε τν
δράκοντα τ
ν ν τ θαλάσσ ν τ μέρ κείν>.

Οφις ισχυρός και σπειρωμένος/τυλιγμένος  και κήτος θαλάσσης στην ερμηνεία του Ευσέβιου για τον Λευιάθαν.

Eusebius Scr. Eccl., Theol., Commentarius in Isaiam
Book 1, section 89, line 95


                                                                   ατς δ <φις> κα
δράκων λευιαθ
ν>
νομάζεται ς ν κυρίου νόματος πάρχοντος ατ τούτου.


Και όφις και δράκων στο ίδιο κειμενο παρακάτω.

Eusebius Scr. Eccl., Theol., Commentarius in Isaiam
Book 1, section 89, line 97


ατς δ' οτος ν «τ μέγα <κτος>«, περ κύριος «χειρώσασθαι» λέγεται κατ
τό· « μέλλων τ μέγα <κτος> χειροσθαι»· κκε γρ <λευιαθν> νόμασται
κα ν τ 8Ψαλμ δ τ φήσαντι· «<δράκων> οτος, ν πλασας μπαίζειν ατ»,  
κατ τν 8βραϊκν φωνν <λευιαθν> νόμασται.

Eusebius Scr. Eccl., Theol., Commentarius in Isaiam
Book 1, section 89, line 100


                                                               μοίως δ κα ν τ 8ώβ·
»ξεις <δράκοντα> ν γκίστρ», πάλιν <λευιαθν> χρηματίζει· τοτον τν τρόπον
πολυκέφαλον κα πολυώνυμον <δράκοντα> κα <φιν> κα διάβολον κα σατανν κα
»μέγα <κτος>« κα <λευιαθν> νομασμένον, ν τέροις δ κα «λέοντα» κα
»βασιλίσκον».

Όμοια δράκοντας στο αγκίστρι  για τον Ιωβ και πολυκέφαλος και πολυώνυμος και όφις και διά-βολος και σατανάς και κήτος μέγα και λέοντας και βασιλίσκος για άλλους συγγραφείς Π. Διαθήκης.


Στο έργο Μπομπυ Ντίκ  Λευκή φάλαινα - Λεβιάθαν


Origenes Theol., Contra Celsum
Book 6, section 25, line 10


                                      ντ δ το «δράκων» Λευϊαθν ν ν τ βραϊκ.

Στα εβραϊκά κείμενα αντί του Δράκων εξηγεί ο Ωριγένης συναντούμε την λέξη Λευιάθαν

Procopius Rhet., Scr. Eccl., Commentarii in Isaiam
Page 2233, line 41


            Δράκων, κα φις, κα διάβολος, κτός τε,
κα Σατανς, κα Λευϊαθν, κα λέων, κα βασιλίσκος
νομάζεται.


Olympiodorus Diaconus Scr. Eccl., Commentarii in Job
Page 356, line 15


                                             κα περ θηρίων διαλεγόμε-
νος εσάγει κα τν περ το δράκοντος λόγον, ν δή τινες μν ζον
εναι καθ' στορίαν πειλήφασιν περφερς σχύι κα μεγέθει, τεροι
δ τοτον φασαν εναι τν λευιαθν τν τ διαβόλ τν ρχν πη-
ρετησάμενον κα τν Εαν ξαπατήσαντα – λευιαθν δ ο βραοι τ
μεγάλα κήτη προσαγορεύουσιν – , ο δ πλείονες τν ν κκλησί
διαλαμψάντων ν οκείαις ξηγήσεσι κα λογογραφίαις ες τν διά-
βολον λληγορικς νήνεγκαν τ ναγεγραμμένα.


Ομοια ακομα και την Εύα την εχει εξαπατήσει ο Λευιάθαν καθώς υπερτερεί σε μέγεθος και δύναμη και με αυτόν τον τρόπο οι Εβραίοι ονομάζουν τα μεγάλα κήτη !!!



Joannes Damascenus Scr. Eccl., Theol., Homilia in sabbatum sanctum
Volume 96, page 620, line 49


                          Νν λόγος πρς τν δρά-
κοντα κάτεισι, τν Λευϊαθν, τν ποστάτην (δράκων
δ Λευϊαθν ρμηνεύεται), τν νον τν μέγαν  
τ
ν σσυρίων, τ
ν ναντίων λέγω δυνάμεων, τ

καρδί τς γς μφωλεύοντα· κα τοτον λκει τ τς
θεότητος γκίστρ, τ κεκρυμμέν σώματι οά τινι
σκώληκι, κα ος κατέπιεν σχύσας λίαν οκτρς,
μεν κβιάζεται, ξαποστέλλων κενν τν π
πλούτ κομπάζοντα. 


Kατά τον Ιωάννη τον Δαμασκηνό ο Λευιάθαν είναι ο αποστάτης, ο νους ο μέγας των Ασσυρίων των εναντίων δυνάμεων  που φωλιάζει στην καρδιά της γής και που πρέπει η θεότητα να τον τραβήξει από τα σώματα όπου κρύβετε σαν τον σκώληκα …


Pseudo-Zonaras Lexicogr., Lexicon
Alphabetic letter lambda, page 1293, line 18

<
Λευϊθν, λευϊαθάν>.


Julianus Scr. Eccl., Commentarius in Job
Page 283, line 1


               >  
 ρχεται περ το Λευιαθν διηγεσθαι το ζου, περ χει τν μεγάλην σχν
κα δύναμιν ν σφύι κα π' μφαλο γαστρός· ε δ π το διαβόλου, τ δι
τούτων τν μερν νεργεν ατν <ν> τος φιληδόνοις κα χαίρειν π τος λαγνι-
στάτοις τν νδρν παθήμασι κατ τ ερημένον· <πνεύματι πορνείας πλανή-
θησαν, τν δ κύριον οκ πέγνωσαν.


Εδώ  εδράζεται ανάμεσα στις λαγόνες και στον ομφαλό της κοιλιάς και είναι του διαβόλου  και ενεργεί μέσω φιληδονίας και λαγνείας και ως πνεύμα πορνείας και πλανά όσους δεν γνωρισαν τον Κύριο.


Julianus Scr. Eccl., Commentarius in Job
Page 297, line 19


ε δέ τις ντιλέγων εποι περ το Λευιαθν (οτω γρ <ο> βραοι τοτο
τ ζον καλοσιν σπερον Σαμαλ τν διάβολον κα Βελίαρ) τι· πόθεν ν πι-
δείξοι <τις> λως εναι τοτο τ ζον;



Julianus Scr. Eccl., Commentarius in Job
Page 298, line 13


<βασιλέα> δ ατν λέγει <πάντων τν ν τος δασιν> ς κατάρχοντα
παντς νύδρου ζου· ς γρ λέων παντς κτήνους κρατε κα δράκων παντς
ρπυστικο κα ετς παντς οωνο κα α μέλιτται ο πρότερον τν σίμβλων
παίρουσι πρν ν βασιλες ατν τς πτήσεως φηγήσηται, οτω κα Λευια-
θ
ν παντ
ς νύδρου κατάρχει.


Όπως είναι βασιλεύς όλων των ειδών μέσα στα ύδατα και στα ένυδρα όντα ο Λευιάθαν, έτσι και το λιοντάρι είναι σε κάθε κτήνος (βασιλεύς) και ο δράκων σε όλα τα ερπετά, και ο αετός σε κάθε πτηνό και οι μέλισσες σε όλα τα έντομα .


Συνεχίζετε …

9 Απριλίου 2011

Ἰάσων δὲ κατὰ πατέρα ἀπὸ Κρηθέως


Η σχέση όμως του Πελία και του Ιάσωνα που θεωρούμε ότι είναι σχέση Θείου και ανιψιού. Όμως  κείμενα  αναφέρουν ότι ο πατήρ του Ιάσωνα δεν είναι  παρά ετεροθαλής αδερφός του Πελία.

Asclepiades Myth., Fragmenta
Fragment 3, line 4

Schol. in Hom. Odyss.
μ, 69: Τυρὼ ἡ Σαλμω-
νέως ἔχουσα δύο παῖδας ἐκ Ποσειδῶνος, Νηλέα τε καὶ
Πελίαν, ἔγημε Κρηθέα, καὶ ἴσχει παῖδας ἐξ αὐτοῦ
τρεῖς, Αἴσονα καὶ Φέρητα καὶ Ἀμυθάονα

Η μητέρα του Πελία έχει αποκτήσει από τον Ποσειδώνα- δύο παίδες τον Νηλέα και τον Πελία και μετά από τον γάμο με τον Κρηθέα ειχε τρείς γιούς τον Αίσωνα, τον Φέρητα/Φέρη και τον Αμυθάονα…

Scholia In Pindarum, Scholia in Pindarum (scholia vetera)
Ode O 9, scholion 43, line 9

                                                          ὁ οὖν
Ποσειδῶν ὡς ὑπὲρ παιδὸς ἐμαχέσατο τῷ Ἡρακλεῖ· Νηλεὺς
γὰρ καὶ Πελίας Ποσειδῶνος υἱοί.


Έτσι ο Πελίας είναι υιός εκ θεού Ποσειδώνος και ο ο Αισωνας υιός θνητού του Κρηθέα και ο Ιάσων εγγονός- Κρηθέα. Όμοια και το όνομα του Ιάσωνα λοιπόν μπορεί να μας δηλώνει ξεκάθαρα την σχέση του με έναν  Κρητο-θέο ή Κρηθαροθεό  εκ του Κρήθμον δηλαδή εκ όσπριου ή όστρακόδερμου.

Scholia In Pindarum, Scholia in Pindarum (scholia vetera)
Ode P 4, scholion 255, line 4

                                             ὁ μὲν οὖν Πελίας
ἀπὸ Σαλμωνέως κατὰ μητέρα ἀριθμούμενος, Ἰάσων δὲ κατὰ
πατέρα ἀπὸ Κρηθέως.

Όπως είδαμε και στο προηγούμενο κείμενο όπου Κριασων  είναι ο του Κριού ή ο του Κριθαριού… όμως η ελληνική γλώσσα είναι τόσο πλούσια σε έννοιες και ιδέες.

Η έννοια του Κρι (θαριού), της κριθής όμως δεν σταματά μόνο στο να δηλώσει τον σπόρο του Κριθαριού ή Κρηθαριού αλλά και το σπυρί, τον σπόρο καθώς συγχρόνως και το ανδρικό μόριο και πολλές φορές και την ακολασία. Ομοια πολλές φορές και η έννοια του Κριού δηλώνει και τον πολιορκητικό κριό με το ανάλογο σύμβολο και την αντίστοιχη έννοια του βίαιου και δυνατού κλπ. Η έννοια του Κριού είναι συνώνυμη με την λέξη Ερράς !!!

Scholia In Pindarum, Scholia in Pindarum (scholia vetera)
Ode O 9, scholion 43, line 9

                                                          ὁ οὖν
Ποσειδῶν ὡς ὑπὲρ παιδὸς ἐμαχέσατο τῷ Ἡρακλεῖ· Νηλεὺς
γὰρ καὶ Πελίας Ποσειδῶνος υἱοί.

Στον Απολλοδωρο όμως η εκδοχή που δίνεται συνδέει και το σημάδι του Πελια από την γέννησή του και το σημάδεμα του στο πρόσωπο, από την χηλή  ίππου  μέσα στον σταύλο που τους έκρυψε η μητέρα τους η Τυρώ.
Η Τυρώ κόρη του Σαλμωνέα μεγαλώνει με την μητριά Σιδηρώ, αφου εχει χάσει μικρή την μητέρα της Αλκιδίκη. Η μικρή είναι ερωτευμένη με τον Ποταμό Ενιπέα και ζεις στις όχθες του κλαίγοντας. Ο Ποσειδών παίρνοντας τη μορφή του ποταμού ζευγαρώνει μαζί της και της χαρίζει δύο διδύμους υιούς που για να μην εκτεθεί τους κρύβει στο ιπποφορβείο/ σταύλο. Εκεί ένας ίππος – σύμβολο του Ποσειδώνα τραυματίζει και σημαδεύει τον Πελιά στο πρόσωπο.
Η ονομασια εκ του σημαδιού λοιπόν κατ΄αυτήν την εκδοχή. Ο δε Νηλέας είναι ως έννοια πολύ κοντά στον Νειλέα ή Νείλο, Νηλεύς

Νηλεύς, έως, , Neleus, father of Nestor, Il.11.683, al.:—Adj. Νηλήϊος, υἱός 2.20:—Patron. Νηλεΐδης, ου, Ep. ᾱο, , 23.652; Ep. Νηληϊάδης, εω or ᾱο, 8.100, al.: in fem. Νηληΐς, ΐδος, A.R.1.120.
Νηλεύς, έως, , = Νείλεως, founder of Miletus, IG12.94.4 (written Νελ-), Call.Dian.226: hence Νειλεΐδης, and Νειληϊάδης, ου, Ep. ᾱο, , Alex.Aet.3.26, 1; cf. Νειλεῖον.

Pseudo-Apollodorus Myth., Bibliotheca (sub nomine Apollodori)
Chapter 1, section 92, line 3

 Τυρὼ δὲ ἡ Σαλμωνέως θυγάτηρ καὶ Ἀλκιδίκης
παρὰ Κρηθεῖ [τῷ Σαλμωνέως ἀδελφῷ] τρεφομένη ἔρωτα
ἴσχει Ἐνιπέως τοῦ ποταμοῦ, καὶ συνεχῶς ἐπὶ τὰ τούτου
ῥεῖθρα φοιτῶσα τούτοις ἐπωδύρετο. Ποσειδῶν δὲ εἰ-
κασθεὶς Ἐνιπεῖ συγκατεκλίθη αὐτῇ· ἡ δὲ γεννήσασα
κρύφα διδύμους παῖδας ἐκτίθησιν. ἐκκειμένων δὲ τῶν
βρεφῶν, παριόντων ἱπποφορβῶν ἵππος μία προσαψα-
μένη τῇ χηλῇ θατέρου τῶν βρεφῶν πέλιόν τι τοῦ προς-
ώπου μέρος ἐποίησεν. ὁ δὲ ἱπποφορβὸς ἀμφοτέρους
τοὺς παῖδας ἀνελόμενος ἔθρεψε, καὶ τὸν μὲν πελιω-
θέντα Πελίαν ἐκάλεσε, τὸν δὲ ἕτερον Νηλέα.

Ο Νηλέας φεύγει μετά από την διαμάχη με τον δίδυμό του Πελία και χτίζει την Πύλο και ο Πελίας παραμένει στην Ιωλκό που έχει χτίσει ο Κρηθεύς/Κρηθέας και πατέρας του Αίσωνα από την Τυρώ, την μητέρα του Πελία.

Eustathius Philol., Scr. Eccl., Commentarii ad Homeri Odysseam
Volume 1, page 410, line 3

                                                                                                                   τὴν
δὲ ἐκ Ποσειδῶνος τεκέσθαι Πελίαν καὶ Νηλέα, ὧν Πελίας μὲν ἐν Ἰωλκῷ ἐβασίλευσε, Νηλεὺς δὲ ἐν Πύλῳ.



Κρηθεὺς δὲ κτίσας Ἰωλκὸν γαμεῖ Τυρὼ τὴν Σαλ-
μωνέως, ἐξ ἧς αὐτῷ γίνονται παῖδες Αἴσων Ἀμυθάων
Φέρης.

Αἴσονος δὲ τοῦ Κρηθέως καὶ Πολυμήδης τῆς Αὐτο-
λύκου Ἰάσων. οὗτος ᾤκει ἐν Ἰωλκῷ, τῆς δὲ Ἰωλκοῦ
Πελίας ἐβασίλευσε μετὰ Κρηθέα, ᾧ χρωμένῳ περὶ τῆς
βασιλείας ἐθέσπισεν ὁ θεὸς τὸν μονοσάνδαλον φυλάξα-
σθαι. τὸ μὲν οὖν πρῶτον ἠγνόει τὸν χρησμόν, αὖθις
δὲ ὕστερον αὐτὸν ἔγνω. τελῶν γὰρ ἐπὶ τῇ θαλάσσῃ
Ποσειδῶνι θυσίαν ἄλλους τε πολλοὺς ἐπὶ ταύτῃ καὶ
τὸν Ἰάσονα μετεπέμψατο.

Την βασιλεία μετά τον  Κρηθέα αναλαμβάνει ο Πελίας του οποίου του έχει δωθεί χρησμός να φυλάγεται από μονοσάνδαλο. Ο «σημαδεμένος» μόνιμα στο σώμα, στο πρόσωπο, να φυλάγεται από έτερο και προσωρινά «σημαδεμένο» στο πόδι. Και την μέρα που τελεί θυσία στον Πατέρα του τον Ποσειδώνα εμφανίζετε ο Ιάσων να διεκδικήσει την κληρονομική του θέση/βασίλειο του πατρός του από τον Πελία.

Η παραπέρα ανάλυση του ΠΕΛΙΑ μπορεί να μας οδηγήσει σε άλλα μονοπάτια, εκτός από την συμβατική έννοια του ονόματός του, πιο φευγάτα.

Π-ΕΛ-ΙΑΣ  όπου Π ένα γράμμα που δηλώνει το Πυρ αλλά και την Περιστροφή
Τό Πύρ, τό πρώτον στοιχείον - τό άνωθεν - τό πατρικόν
ΕΛ=  Η εκπορευομένη δύναμις (τού φωτός), ο ηλιακός φωτισμός για τα γήινα
Ι = η Συνεχής κάθοδος τής δυνάμεως (τού φωτός), μικρά ποσότης - αμφίδρομος κίνησις - αφανής. Εκ τη Α αρχικής δύναμης του Αρχικού ηλιου-φωτός.

Όμως Π-ΕΛ-ΟΨ μπορεί να είναι και ο άφωνος, ο άλαλος  και ο βουβός όμως. ΟΨ μπορεί να είναι και η όψη το βλέμμα και ο οφθαλμός. Κάποιος που στην ουσία δεν μπορεί να δεχτεί το πύρ/ ηλιακό φώς

Όμως εκτός από το Πυρ και την Περιστροφή ο Π-ΕΛοψ- ΙΑΣ
Μπορεί να είναι ένας Π - ΕΛΟΨ  δηλαδή εκ του Φωτός ή εκ της Περιστροφής κάποιος που έμεινε άφωνος ή άλαλος, ή τυφλός.  Ή κάποιος Π-ΕΛΟΣ  όπου έλος = ο βάλτος, ο βούρκος, ο βόρβορος, το τέλμα, ο βουρκότοπος, σαπισμένος ή βαλτωμένος εντός του.
Η έννοια του Πελοψ χρησιμοποιείται στην συγκεκριμένη περίπτωση  γιατί μια εκ των θυγατέρων του Πελία φέρει το όνομα Πελοπία εκ του Πέλοψ ως κορη του έχει λάβει  χαρακτηριστικά του πατρός έτσι μπορεί κι ο Πελίας να είναι και ΠΕΛΟΨ.


Όπως και Π-ΕΛΙΞ (ΚΣ) να είναι κάποιος που περιστρέφετε και ελίσσεται  ταυτόχρονα. Κάποιος που περιστράφηκε γύρω από τον αδερφό του Αισωνα και ελίχθηκε τόσο που τον «σκότωσε» ως φυσική οντότητα. Ένα είδος παρασίτου όπως ο κισσός στα δέντρα

Πέλομαι το ρήμα που ερμηνεύετε κινούμαι, επέρχομαι, ευρίσκομαι, διατελών πάω, διαμένω, εγείρομαι, υπάρχω γίνομαι

Pseudo-Apollodorus Myth., Bibliotheca (sub nomine Apollodori)
   Πελίας δὲ περὶ Θεσσαλίαν κατῴκει, καὶ γήμας
Ἀναξιβίαν τὴν Βίαντος, ὡς δὲ ἔνιοι Φυλομάχην τὴν
Ἀμφίονος, ἐγέννησε παῖδα μὲν Ἄκαστον, θυγατέρας
δὲ Πεισιδίκην Πελόπειαν Ἱπποθόην Ἄλκηστιν.


Ο Πελιάς παντρεύεται την Αναξία-Βία. Είναι δηλαδή ένας Ανάξιος και βίαιος βασιλεύς. Κάποιοι άλλοι λένε ότι παντρεύτηκε την Φυλο-μάχην. Ο ίδιος μάχεται το φύλο, τη γενιά του το λαό, το έθνος, το πλήθος. Από φυλοβασιλεύς, αυτος που θα έπρεπε να είναι ο βασιλευς και ο επόπτης των θυσιών  είναι φυλόμαχος αλλα και φιλόμαχος. Ανάξιος και βίαιος συγχρόνως.

 Οι Κόρες του τώρα οι ΠΕΛΙΑΔΕΣ με τα ονόματά τους μας δίνουν κάποια επιπλέον χαρακτηριστικά και του Πατρός τους και των ιδίων.

 ΠΕΙΣΙΔΙΚΗ = 347 (κάποια που πείθει τους δικαστές στο δικαστήριο, πειστική δηλαδή) =  ΑΛΗΤΗ (αλήτης, περιπλανώμενος, αλάνης, πλανήτης, Αλήτις, επ. Περσεφόνης), ΔΟΝΗΣΕΙ (δόνησις, παλμός, κραδασμός, τράνταγμα, ταρακούνημα, κλονισμός, συγκλονισμός, ταλάντωση με μικρό πλάτος και με μεγάλη συχνότητα, πολύ έντονη ταραχή ή αναστάτωση,  συνδέεται με την ελικοειδή, κυματοειδή και παλμική κίνηση με την οποία διαδίδεται πάσα μορφή ενέργειας = ΠΑΙΑΝΕΣ (παιάν, ύμνος, κυρίως στον Απόλλωνα, για άρση κακού ή ευχαριστίας για την κατάπαυση του κακού,  επ. Απόλλωνος)


ΠΕΛΟΠΙΑ = 276  Εκ του ΠΕΛΟΨ – ΠΕΛΙΑ η θηλυκή δύναμη του Πελία
= ΕΡΜΑΙΟΝ, = ΜΕΛΑΣ (μέλας, μαύρος, σκοτεινός, άγριος, σκληρός, ωμός, αμυδρός, βραχνός, δυσνόητος), ΝΕΚΑΣ,( σωρός από νεκρά κορμιά βαλμένα στη σειρά)  = ΠΑΛΛΑΔΙΟΝ (το ξόανον της Παλλάδος Αθηνάς), = ΠΡΙΑΠΕ (πρίαπος, πρίηπος, φαλλός σηκωμένος, σύμβολο γονιμότητας, επ. Διονύσου // ΟρφΥ. 6:9),


ΙΠΠΟ-ΘΟΗ = 327 (αυτή που μάχεται από άρμα, η ιππότης, η αρματηλάτης , η ιππέας) = ΑΕΝΑΟΣ (αέναος, αιώνιος, ασταμάτητος, ασταμάτητα ρέων, παντοτινά ρέων, ακατάλυτος, παντοτινός, αδιάλειπτος, διαρκής, αστείρευτος, ανεξάντλητος), ΑΚΤΕΑ (ακτέα, κουφοξυλιά), ΘΗΡΣΙ (θηρίον, ζώο άγριο ή φαρμακερό, αγρίμι, φίδι,, τέρας, επίσης, συνδυάζεται με τα λέων, κάπρος, έλαφος και κέρβερος)


ΘΟΟΣ ο γρήγορος ο ταχύς ο οξύς, ο ορμητικός, ο σουβλερός

ΘΕΟΣ  εκ του θέω τρέχω διατρέχω αγωνίζομαι, πετώ για πτηνά, περιτρέχω

ΑΛΚΗΣΤΗ = 567 δηλ. η  πρόμαχος, η υπερασπιστής
ΑΛΚΗ = άμυνα, αντίκρουση, απόκρουση, βοήθεια αλλά και δύναμη, αντρεία.
567=  ΑΡΡΗΤΗΝ (άρρητη), ΔΡΑΚΟΝΤΙΔΗ (Δρακοντίδης, επ. Κέκροπος, λόγω του ότι ήταν από την μέση και κάτω δράκων // Αρ.), Η ΑΚΗΔΙΑ ΕΣΤΙ (η ακηδία εστι, ακηδεία, αμέλεια, καταφρόνηση, αδιαφορία, αφροντισιά, παράλειψη, παραμέληση, έλλειψη φροντίδας, παραμέλημα),  Η ΕΙΣΟΔΟΣ (η είσοδος, στόμα, στόμιον, υποπόρευσις), Η ΚΥΡΙΑΚΗ (η Κυριακή, ημέρα του Κυρίου, ημέρα της αναστάσεως του Κυρίου),  ΘΟΥΛΗΝ (η θρυλική Υπερβορέα, πατρίδα του Απόλλωνος), ΚΕΦΑΛΑΙ (κεφαλή, κεφάλι, το πάνω μέρος κάθε πράγματος, κορυφή, άκρο, άνθρωπος, άτομο, αρχηγός, πρώτος, η ζωή, η πηγή του ποταμού, άθροισμα ποσοτήτων, η κορωνίς, σύνολο), Ο ΠΑΛΜΟΣ ΕΙΝΑΙ (ο παλμός είναι, δόνησις, σφυγμός, κραδασμός, τράνταγμα, τρεμούλιασμα, χτύπος, τρόμος, σεισμός), ΠΑΝΣΠΕΡΜΙΑ (μείξη κάθε είδους σπερμάτων, παμφυλία, πανοσπρία),


ΑΚΑΥΣΤΟΣ = 1192 (ο άφλεκτος, ο άκαυστος, ο ακαής)

1192= ΕΝ ΑΡΧΗ ΕΠΟΙΗΣΕΝ (εν αρχή εποίησεν [ο θεός τον ουρανόν και την γήν] // Γέν.1.1), 
ΘΕΩΝ ΓΕΝΟΣ (θεών γένος), = Ο ΔΙΦΥΗΣ (ο διφυής, που έχει διπλή φύση, ερμαφρόδιτος, επ. Διονύσου), = ΠΑΙΣ+ΙΑΚΧΟΣ =  ΠΛΑΝΗΤΗΣ ΕΣΤΙ (πλανήτης εστί, πλάνης, αστέρας πλανώμενος, περιπλανώμενος, μετανάστης, άστατος, πλανόδιος, περιφερόμενος, αλήτης, ξένος), ΤΙ ΕΣΤΙΝ Ο ΑΔΑΜΑΣ (τι εστιν o αδάμας) = ΥΠΕΡΑΣΤΕΡΑ (υπεραστήρ),



 και μερικές για τον ΠΕΛΙΑ 

ΠΕΛΙΑΣ = 326 = ΑΒΛΕΠΗΣ= ΑΔΟΝΑΣ (Ηδονή) = ΑΙΟΛΕΙΣ = ΑΙΟΛΙΔΑΣ = =ΑΝΑΘΕΣΙΝ= ΑΝΑΝΔΡΟΝ= ΑΠΕΛΙΠΟΝ= ΒΑΡΒΑΡΟΝ =ΒΑΣΑΝΙΖΕΝ =ΓΟΡΓΟΙΟ  = ΔΑΙΜΟΝΙΑΚΟΝ = ΔΑΝΑΟΣ (κάτοικοι του Άργους –Δαναοί  εκ του ΔΑΝΑΟΥ πατέρα 50 θυγατέρων εκ του Νείλου, υιός Βήλου, βασιλέως της Αιγύπτου  ) = ΔΕΑΓΕΝΝΗΣ =ΔΙΑΓΓΕΛΟΣ =ΔΡΑΚΑΣ =ΕΓΕΝΝΗΣΕ = ΕΛΑΙΟΙΣ = ΕΠΟΠΟΙΙΑ = ΖΗΛΑΙΟΣ = ΖΗΤΑΙ = ΗΓΕΜΟΝΙΚΟΝ = ΗΜΙΘΑΝΗΣ = ΙΕΡΑΙΣ = ΙΕΡΙΑΣ =  ΝΕΗΓΕΝΕΣ ΞΕΝΙΑΣ = ΟΙΚΗΙΗΣ= ΠΑΙΔΑΡΙΟΝ = ΠΕΛΟΠΙΑΝ =ΠΛΕΑΙΣ =ΠΛΕΙΑΣ= ΡΑΔΑΜΑΝΘΟΝ= ΡΙΓΗΣΕ= ΣΙΚΕΛΙΑΝ= ΕΛΛΑΝΙΣ (Ελληνίς), ΖΑΓΡΕΙΣ (Ζαγρεύς, υιός Διός [μεταμορφωθής εις δράκων] και Περσεφόνης, ο αρχαιότερος Διόνυσος), ΖΗΛΑΙΟΣ (ζηλαίος, φθονερός, ζηλόφθονος, κακόψυχος, πικρόκαρδος, μοχθηρός, εμπαθής, παθιασμένος), ΚΕΡΑΣ (κέρατο, καθετί φτιαγμένο από κέρατο, τόξο, κύλικα, κύπελλο, σάλπιγγα, κόρνο, κεραία, μηνίσκος της σελήνης,  γονιμότητα), ΚΡΕΑΣ (κρέας, σάρξ, σάρκα), ΜΑΙΑΔΟΣ (η μήτηρ του Ερμή ), ΜΑΙΑΝΔΡΟΝ (μαίανδρος, σώμα ελικοειδές, στολισμός των αρχαίων τεχνουργημάτων, περιστροφή, σκολιότητα), ΝΕΗΓΕΝΕΣ (νεηγενής, νεογέννητος, αρτιγέννητος, νεογενής, νεότοκος), Ο ΑΛΗΘΗΣ (ο αληθής, ο μη υποκείμενος εις λήθην, ο περιπλανώμενος ταχέως «πετώντας» [άλη «περιπλάνησις»+ θέω «τρέχω, διατρέχω, ίπταμαι»], ομμόριζον του αλήτης), ΟΜΟΙΟΓΕΝΗ (ομοιογενής, ομοειδής, όμοιος το γένος, ομόφυλος, συγγενής),  ΠΛΕΙΑΣ (Πλειάς, Πλειάδες, Πληϊάδες, Πελειάδες, Περιστεραί, Ατλαντίδες 1. θυγ. Τιτάνος Άτλαντος καί Ωκεανίδος Πληϊόνης [περιστέρια] καταστερίστηκαν υπό του Διός με το αξίωμα να αναγγέλλουν το θέρος και τον χειμώνα 2. Ιέρειες Διός εις τό μαντείον τής Δωδώνης // Ραγκ.)

 ΠΕΛΙΑΝ= ΙΠΠΕΑΝ = ΙΕΡΑΞ = ΑΝΔΡΙΑΙ =ΔΑΙΜΟΝΑ= ΔΑΝΑΟΝ = ΕΛΚΟΜΑΙ = ΚΑΒΕΙΡΙΚΗ = ΜΗΔΕΙΑΝ ΗΝ =ΝΕΚΡΑ = 176

και μερικοί λεξάριθμοι για τον ΙΑΣΟΝΑ

ΙΑΣΩΝ = 1061 = ΑΙΣΩΝ (αίσα, μερίδιο, μερτικό, δίκαιο, το πρέπον),= ΙΩΝΑΣ =  ΑΠΟΛΛΩΝ =  ΑΛΕΧΑΝΔΡΟΣ = ΓΝΩΣΗ (γνώσιςΖΩΟΓΟΝΙΑΝ (ζωογονία, γέννηση ζωντανών, ζωοποίηση, ζωογόνηση)= ΘΕΡΑΠΕΥΣΑΣΙΝ = ΘΑΥΜΑΤΟΠΟΙΟΙ = ΘΕΡΑΠΕΥΤΡΙΑΝ = ΙΑΣΙΜΩ = ΚΕΡΑΣ ΦΟΡΕΙΝ = ΛΕΥΚΟΠΕΤΡΑΝ = ΝΑΥΤΙΛΟΣ (ναυτίλος, ναύτης, θαλασσοπόρος, θαλασσινός, ναυτιλλόμενος, ναυτικός, πολύποδας που κατοικεί σε όστρακο κοχλία και με αυτό ταξιδεύει) = ΞΑΝΘΟΤΑΤΟΣ = ΠΟΛΙΤΕΥΟΜΕΝΑ = ΠΟΛΛΑ ΩΝ= ΠΟΛΛΟΣΤΑΙΟΣ= ΠΟΛΛΩΝΑ ΑΡΙΘΜΟΣΟΦΙΑΝ (αριθμοσοφία),  ΟΝ ΕΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙ (όν εν πνεύματι, εγενόμην εν πνεύματι [εν τη Κυριακή ημέρα και ήκουσα φωνήν οπίσω μου μεγάλην ως σάλπιγγος] //ΙωάνΑπ.1:10), = ΟΡΑΜΝΩ (όραμνος, κλωνάρι, κλάδος, κλώνος, παραπέμπει στην κλωνοποίηση), ΤΙ ΕΙΣΙΝ ΟΙ ΠΡΑΕΙΣ  (τι εισίν οι πραείς;, [Μακάριοι οι πραείς ότι αυτοί κληρονομήσουσι την γήν //Ματθ.Ε:5]), 



Συνεχίζετε
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...