16 Δεκεμβρίου 2010

Περι Παραδείσου

Η Σεμίραμις εχει γεννηθεί κατά τους μύθους από την Δερκετώ ( από αυτήν που κοιτάζει, ρίχνει βλέμμα, φεγγοβολά, φέγγει, λάμπει και ζεί. (δερκευνής αυτος που δεν κοιμάται ποτέ)
Μια κόρη της Θαλάσσας ή μια κορη θαλασσοθεάς της Μανα-Θαλασσας ή της ΜαναΜάρε ή Μαρας  που πολλές φορές απεικονίζεται με θαλάσσια ουρά σαν τις γοργόνες να εξέρχετε από το υγρό στοιχείο, στην ουσία να είναι μια ακόμα κόρη της Θάλασσας. Μια  Θαλασσαία η Θαλασσίγονος, όμως τα παραπάνω δεν είναι παρα επίθετα της Αφροδίτης.

Άλλοι μύθοι αναφέρουν ότι εχει γεννηθεί από ωον περιστεράς που έπεσε εις τον Εφράτη. Ως άλλη Αφροδίτη.

«Όταν έπεσε εκ του Ουρανού ωόν περιστεράς εις τον Ευφράτην ποταμόν τα δε κύματα του ποταμού εξεβαλον αυτόν εις την γην, και ούτως εγεννήθη εκ του ωού εκείνου η Αφροδίτη ή οποία ωνομάσθη ύστερον Συρία Θεά».  Σταγειρίτου Αθ. Ωγυγία τομος Α. σελ 350.

Εκ ωού όμως γεννιέται και η Ελένη (φωτεινή κι η ίδια)  και η ίδια εξιστορεί την καταγωγή της λέγοντας ότι είναι κόρη του Τυνδάρεου και της  Λήδας χωρίς όμως να αποκλείει και την περίπτωση να είναι κόρη του Δία, ο οποίος φημολογείται ότι πλησίασε ερωτικά τη μητέρα της υπό τη μορφή κύκνου.

Ωογεννήσεις εκ του Ουρανού ή του Διός και η ίδια η δημιουργία του σύμπαντος δίνεται στην Ορφική  Κοσμογονία ως γέννηση εκ του Ωού. Ενός κοσμικού αυγού και μιας έκρηξης, σχάσης ωού.


Hesychius Lexicogr., Lexicon (Π – Ω)
Alphabetic letter sigma, entry 406, line 1


<Σεμίραμις>· περιστερὰ ὄρειος Ἑλληνιστί

Flavius Arrianus Hist., Phil., Alexandri anabasis
Book 1, chapter 23, section 7, line 5

καὶ ὁ μὲν Ἱδριεὺς τελευτῶν ταύτῃ ἐπέτρεψε τὰ πράγ-
ματα, νενομισμένον ἐν τῇ Ἀσίᾳ ἔτι ἀπὸ Σεμιράμεως
κα
ὶ γυναῖκας ἄρχειν ἀνδρῶν.

Clemens Alexandrinus Theol., Stromata
Book 1, chapter 16, section 76, subsection 9, line 2

                                                                       ἐπί
τε † Σεμιράμεως βασιλέως Αἰγυπτίων τὰ βύσσινα ἱμάτια εὑρῆσθαι
ἱστοροῦσιν.


Ctesias Hist., Med., Fragmenta
Volume-Jacoby
ʹ-F 3c,688,F, fragment 1m, line 5

           Pro Christ.
3o:
καὶ ἡ θυγάτηρ τῆς Δερκετοῦς Σεμίραμις, λάγνος γυνὴ καὶ μιαιφόνος, ἔδοξε Συ-
ρία θεός, καὶ διὰ τὴν Δερκετῶ καὶ τὰς περιστερὰς καὶ τὴν Σεμίραμιν σέβουσι Σύροι –
τὸ γὰρ ἀδύνατον, εἰς περιστερὰν μετέβαλεν ἡ γυνή.

Georgius Monachus Chronogr., Chronicon breve (lib. 1-6) (redactio recentior)
Volume 110, page 53, line 40

          
Ἔχων δὲ γυναῖκα Σεμίραμιν, τὴν Ῥέαν
καλουμένην παρὰ Ἀσσυρίοις, ἔσχεν υἱοὺς δύο καὶ
θυγατέραν μίαν· καὶ τὸν μὲν προσηγόρευσεν Δίαν
καὶ Ζεῦ εἰς ὄνομα τοῦ πλανήτου ἀστέρος· τὸν δὲ
ἐπωνόμασεν Νῖνον, καὶ τὴν θυγατέραν Ἥραν, ἣν
καὶ ἔλαβεν εἰς γυναῖκα Πῖκος, ὁ καὶ Ζεὺς, τὴν ἰδίαν
ἀδελφήν.

Τα κείμενα συνεχίζουν να μας προσφέρουν μια σειρά από απίστευτες πληροφορίες.

Και τα κειμενα του Κτησία παρακάτω μας δίνουν το μεγάλωμα της Σεμιράμιδος καθώς εχει τραφεί όντως με του «πουλιού το γάλα» που λέμε ακόμα και σήμερα, Καθώς και την υιοθέτησή της από τους προεστούς των βασιλέων, και όλα τα μυθολογούμενα περί αυτής μέχρι να γίνει βασίλισσα και να πραγματοποιήσει όλα της τα έργα.

Ctesias Hist., Med., Fragmenta
Volume-Jacoby
ʹ-F 3c,688,F, fragment 1b, line 77

περὶ δὲ τὸν τόπον ὅπου τὸ βρέφος ἐξετέθη πλήθους περιστερῶν ἐννεοττεύ-
οντος, παραδόξως καὶ δαιμονίως ὑπὸ τούτων τὸ παιδίον διατρέφεσθαι· τὰς
μὲν γὰρ ταῖς πτέρυξι περιεχούσας τὸ σῶμα τοῦ βρέφους πανταχόθεν θάλπειν,
τὰς δ' ἐκ τῶν σύνεγγυς ἐπαύλεων, ὁπότε τηρήσειαν τούς τε βουκόλους καὶ τοὺς
ἄλλους νομεῖς <ἀπόντας>, ἐν τῶι στόματι φερούσας γάλα διατρέφειν παραστα-
ζούσας ἀνὰ μέσον τῶν χειλῶν. (5) ἐνιαυσίου δὲ τοῦ παιδίου γενομένου καὶ
στερεωτέρας τροφῆς προσδεομένου, τὰς περιστερὰς ἀποκνιζούσας ἀπὸ τῶν
τυρῶν παρέχεσθαι τροφὴν ἀρκοῦσαν. τοὺς δὲ νομεῖς ἐπανιόντας καὶ θεωροῦντας  
περιβεβρωμένους τοὺς τυροὺς θαυμάζειν τὸ παράδοξον· παρατηρήσαντας οὖν
καὶ μαθόντας τὴν αἰτίαν, εὑρεῖν τὸ βρέφος διαφέρον τῶι κάλλει. (6) εὐθὺς οὖν
αὐτὸ κομίσαντας εἰς τὴν ἔπαυλιν δωρήσασθαι τῶι προεστηκότι τῶν βασιλικῶν
κτηνῶν ὄνομα Σίμμαι· καὶ τοῦτον ἄτεκνον ὄντα τὸ παιδίον τρέφειν ὡς θυγάτριον
μετὰ πάσης ἐπιμελείας, ὄνομα θέμενον Σεμίραμιν, ὅπερ ἐστὶ κατὰ τὴν τῶν
Σύρων διάλεκτον παρωνομασμένον ἀπὸ τῶν περιστερῶν, ἃς ἀπ' ἐκείνων τῶν
χρόνων οἱ κατὰ Συρίαν ἅπαντες διετέλεσαν ὡς θεὰς τιμῶντες. (5) τὰ μὲν
οὖν κατὰ τὴν γένεσιν τῆς Σεμιράμιδος μυθολογούμενα σχεδὸν ταῦτ' ἐστιν.
ἤδη δ' αὐτῆς ἡλικίαν ἐχούσης γάμου καὶ τῶι κάλλει πολὺ τὰς ἄλλας παρθένους
διαφερούσης, ἀπεστάλη παρὰ βασιλέως ὕπαρχος ἐπισκεψόμενος τὰ βασιλικὰ
κτήνη….

ἡ δὲ Σεμίραμις ἐπειδὴ τοῖς ἔργοις ἐπέθηκε πέρας, ἀνέζευξεν ἐπὶ
Μηδίας μετὰ πολλῆς δυνάμεως, καταντήσασα δὲ πρὸς ὄρος τὸ καλούμενον
Βαγίστανον πλησίον αὐτοῦ κατεστρατοπέδευσε, καὶ κατεσκεύασε παράδεισον,
ὃς τὴν μὲν περίμετρον ἦν δώδεκα σταδίων, ἐν πεδίωι δὲ κείμενος εἶχε πηγὴν
μεγάλην, ἐξ ἧς ἀρδεύεσθαι συνέβαινε τὸ φυτουργεῖον. (2) τὸ δὲ Βαγίστανον
ὄρος ἐστὶ μὲν ἱερὸν Διός, ἐκ δὲ τοῦ παρὰ τὸν παράδεισον μέρους ἀποτομάδας
ἔχει πέτρας, εἰς ὕψος ἀνατεινούσας ἑπτακαίδεκα σταδίους· οὗ τὸ κατώτατον
μέρος καταξύσασα τὴν ἰδίαν ἐνεχάραξεν εἰκόνα, δορυφόρους αὑτῆι παραστήσασα
ἑκατόν· ἐπέγραψε δὲ καὶ <Ἀς>συρίοις γράμμασιν εἰς τὴν πέτραν, ὅτι Σεμί-
ραμις τοῖς σάγμασι τοῖς τῶν ἀκολουθούντων ὑποζυγίων ἀπὸ τοῦ πεδίου χώσασα
τὸν προειρημένον κρημνὸν διὰ τούτων εἰς τὴν ἀκρώρειαν προσανέβη.
(3) ἐντεῦθεν δὲ ἀναζεύξασα καὶ παραγενομένη πρὸς Χαύ-
ονα πόλιν τῆς Μηδίας, κατενόησεν ἔν τινι μετεώρωι πεδίωι πέτραν τῶι τε ὕψει καὶ
τῶι μεγέθει καταπληκτικήν· ἐνταῦθ' οὖν ἕτερον παράδεισον ὑπερμεγέθη κατε-
σκεύασεν, ἐν μέσωι τὴν πέτραν ἀπολαβοῦσα, καθ' ἣν οἰκοδομήματα πολυτελῆ
πρὸς τρυφὴν ἐποίησεν, ἐξ ὧν τά τε κατὰ τὸν παράδεισον ἀπεθεώρει φυτουργεῖα
καὶ πᾶσαν τὴν στρατιὰν παρεμβεβληκυῖαν ἐν τῶι πεδίωι. (4) ἐν τούτωι δὲ  
τῶι τόπωι συχνὸν ἐνδιατρίψασα χρόνον καὶ πάντων τῶν εἰς τρυφὴν ἀνηκόντων
ἀπολαύσασα, γῆμαι μὲν νομίμως οὐκ ἠθέλησεν, εὐλαβου-
μένη μήποτε στερηθῆι τῆς ἀρχῆς, ἐπιλεγομένη δὲ τῶν στρα-
τιωτῶν τοὺς εὐπρεπείαι διαφέροντας τούτοις ἐμίσγετο, καὶ
πάντας τοὺς αὐτῆι πλησιάσαντας ἠφάνιζε. (5) μετὰ δὲ ταῦτα ἐπ' Ἐκβατάνων
τὴν πορείαν ποιησαμένη παρεγένετο πρὸς ὄρος τὸ Ζαρκαῖον καλούμενον·
τοῦτο δ' ἐπὶ πολλοὺς παρῆκον σταδίους καὶ πλῆρες ὂν κρημνῶν καὶ φαράγγων
μακρὰν εἶχε τὴν περίοδον. ἐφιλοτιμεῖτο οὖν ἅμα μὲν μνημεῖον ἀθάνατον ἑαυ-
τῆς ἀπολιπεῖν, ἅμα δὲ σύντομον ποιήσασθαι τὴν ὁδόν· διόπερ τούς τε κρημνοὺς
κατακόψασα καὶ τοὺς κοίλους τόπους χώσασα σύντομον καὶ πολυτελῆ κατ-
εσκεύασεν ὁδόν, ἣ μέχρι τοῦ νῦν Σεμιράμιδος καλεῖται. (6) παραγενηθεῖσα δ'
εἰς Ἐκβάτανα πόλιν ἐν πεδίωι κειμένην, κατεσκεύασεν ἐν αὐτῆι πολυτελῆ
βασίλεια, καὶ τὴν ἄλλην ἐπιμέλειαν ἐποιήσατο τοῦ τόπου περιττοτέραν· ἀνύδρου
γὰρ οὔσης τῆς πόλεως καὶ μηδαμοῦ σύνεγγυς ὑπαρχούσης πηγῆς, ἐποίησεν
αὐτὴν πᾶσαν κατάρρυτον, ἐπαγαγοῦσα πλεῖστον καὶ κάλλιστον ὕδωρ μετὰ
πολλῆς κακοπαθείας τε καὶ δαπάνης. (7) τῶν γὰρ Ἐκβατάνων ὡς δώδεκα
σταδίους ἀπέχον ἐστὶν ὄρος ὃ καλεῖται μὲν Ὀρόντης, τῆι δὲ τραχύτητι καὶ τῶι
πρὸς ὕψος ἀνατείνοντι μεγέθει διάφορον, ὡς ἂν τὴν πρόσβασιν ἔχον ὄρθιον
ἕως τῆς ἀκρωρείας σταδίων εἴκοσι πέντε· ἐκ θατέρου δὲ μέρους οὔσης λίμνης
μεγάλης εἰς ποταμὸν ἐκβαλλούσης, διέσκαψε τὸ προειρημένον ὄρος κατὰ τὴν
ῥίζαν. (8) ἦν δ' ἡ διῶρυξ τὸ μὲν πλάτος ποδῶν <ιε>, τὸ δ' ὕψος τετταράκοντα·
δι' ἧς ἐπαγαγοῦσα τὸν ἐκ τῆς λίμνης ποταμὸν ἐπλήρωσε τὴν πόλιν ὕδατος.
ταῦτα μὲν οὖν ἐποίησεν ἐν τῆι Μηδίαι. (14) μετὰ δὲ ταῦτα ἐπῆλθε τήν τε
Περσίδα καὶ τὴν ἄλλην χώραν ἅπασαν ἧς ἐπῆρχε κατὰ τὴν Ἀσίαν· πανταχοῦ
δὲ τὰ μὲν ὄρη καὶ τὰς ἀπορρῶγας διακόπτουσα κατεσκεύασεν ὁδοὺς πολυτελεῖς,
ἐν δὲ τοῖς πεδίοις ἐποίει χώματα (F 1 i) ποτὲ μὲν τάφους κατασκευάζουσα τοῖς
τελευτῶσι τῶν ἡγεμόνων, ποτὲ δὲ πόλεις ἐν τοῖς ἀναστήμασι κατοικίζουσα.
 (2) εἰώθει δὲ καὶ κατὰ τὰς στρατοπεδείας μικρὰ χώματα κατασκευάζειν, ἐφ'
ὧν καθιστᾶσα τὴν ἰδίαν σκηνὴν ἅπασαν κατώπτευε τὴν παρεμβολήν· διὸ καὶ
πολλὰ κατὰ τὴν Ἀσίαν μέχρι τοῦ νῦν διαμένει τῶν ὑπ' ἐκείνης κατασκευας-
θέντων, καὶ καλεῖται Σεμιράμιδος ἔργα. (3) μετὰ δὲ ταῦτα τήν τε Αἴγυπτον
πᾶσαν ἐπῆλθε…

Ανάμεσα σ΄όλα τα έργα της η Σεμίραμις είναι και η δημιουργία ενός   Παραδείσου !!! με φυτουργεία (για την καλλιέργεια φυτών και κηπουρική, κηπευτική κλπ καθώς
Παράδεισος από τα έργα της ονομάζετε και μια ολόκληρη Πόλη της Συρίας.

Η ερμηνεία του Παραδείσου τώρα όπως μας δινεται από λεξικά ως σ ΠΑΡΑ+ ΔΕΙΣΟΣ.

Τόπος δίπλα στην δροσιά στην υγρασία που προέρχετε από το ρήμα ΔΕΥΩ-ΔΕΥΣΩ  βρέχω, υγραίνω, μουσκεύω, διαβρέχω, διαποτίζω, καθυγραίνω, καταβρέχω κλπ.

Και τοποθετείτε εκει που όλοι πιστεύουμε ότι βρίσκετε ο Παραδεισος μεταξύ των δύο εκ των τεσσάρων ποταμών του Τιγρη και Εφράτη…

Όμως Δεύς είναι ο αιολικός τύπος της λέξης ΖΕΥΣ .

Αυτός που βρίσκετε παρα την Πλευρά του Διός ως Μητέρα ΡΕΑ ή ως σύζυγος ΗΡΑ …και μια  ακόμη ερμηνεία του Παραδείσου ως Παραδύσου όπου είναι ο χώρος παρα  την ΔΥΣΗ, ή αν θέλετε και παρα την ΑΒΥΣΣΟΝ.

Μιλούν τα κειμενα για ένα χώρο με περίμετρον 12 σταδίων με μια μεγάλη πηγή που αρδεύετε για να δίνει ζωή στο φυτουργείον.


Aelius Herodianus et Pseudo-Herodianus Gramm., Rhet., De prosodia catholica
Part+volume 3,1, page 214, line 8

* Τ
ὸ <Παράδεισος> πόλις Συρίας

Diodorus Siculus Hist., Bibliotheca historica (lib. 1-20)
Book 2, chapter 13, section 1, line 5

  
Ἡ δὲ Σεμίραμις ἐπειδὴ τοῖς ἔργοις ἐπέθηκε πέ-
ρας, ἀνέζευξεν ἐπὶ Μηδίας μετὰ πολλῆς δυνάμεως·
καταντήσασα δὲ πρὸς ὄρος τὸ καλούμενον Βαγίστα-
νον πλησίον αὐτοῦ κατεστρατοπέδευσε, καὶ κατε-
σκεύασε παράδεισον, ὃς τὴν μὲν περίμετρον ἦν
δώδεκα σταδίων, ἐν πεδίῳ δὲ κείμενος εἶχε πηγὴν
μεγάλην, ἐξ ἧς ἀρδεύεσθαι συνέβαινε τὸ φυτουρ-
γεῖον.

Aelius Herodianus et Pseudo-Herodianus Gramm., Rhet., Περὶ ὀρθογραφίας
Part+volume 3,2, page 491, line 8

<
δεῖσα:> ὃ σημαίνει τὴν ὑγρασίαν διὰ τῆς <ει> διφθόγγου γράφεται,
ἀπὸ γὰρ τοῦ δεύσω μέλλοντος γέγονε δεῦσα καὶ κατὰ τροπὴν τοῦ <υ>
εἰς <ι> δεῖσα καὶ τὸ παράδεισος διὰ τῆς <ει> διφθόγγου.

Theophrastus Phil., Historia plantarum
Book 9, chapter 6, section 1, line 2

Τὸ δὲ βάλσαμον γίνεται μὲν ἐν τῷ αὐλῶνι
τῷ περὶ Συρίαν. παραδείσους δ' εἶναί φασι δύο
μόνους, τὸν μὲν ὅσον εἴκοσι πλέθρων τὸν δ' ἕτερον
πολλῷ ἐλάττονα.

Julius Pollux Gramm., Onomasticon
Book 9, section 13, line 8

                  
οἱ δὲ παράδεισοι, βαρβαρικὸν εἶναι δοκοῦν τοὔνομα
ἥκει κατὰ συνήθειαν εἰς χρῆσιν Ἑλληνικήν, ὡς καὶ ἄλλα πολλὰ
τῶν Περσικῶν.


Οι λεξάριθμοι που σχετίζονται τώρα με την Σεμιραμιδα, μια μικρή γεύση με βάση τα μέχρι τώρα στοιχεία

406  = ΣΕΜΙΡΑΜΙ = ΕΥΑ, η  Εύα κατά την Π. Διαθήκη μόνο που εδώ η ίδια Σεμιράμιδα είναι αυτή που εχει κατασκευάσει τον Παράδεισο, αλλά  ΕΥΑ/ΕΥΑΝ είναι και  επίθετο του Διονύσου καθώς είναι γνωστή και η ιαχή ΕΥΟΙ-ΕΥΑΝ το βακχικό επιφώνημα χαράς.

= ΕΡΡΑΣ (κριός που χρησιμοποιειται για πολιορκίες κλπ)
= ΚΑΡΕΙΟΣ (ο της κεφαλής )
= ΠΑΛΑΙΘΕΟΣ ( επίθετο της ΕΚΑΤΗΣ)
= ΤΕΡΑ (Τέρας δήλαδη  σημείο, οιωνός, σημάδι, προφητικό σημάδι, σύμβολο, φυσικό φαινόμενο, διοσημία, ουράνιο φαινόμενο, μετέωρο, ζώο παράξενο ή φοβερό, θηρίο, γέννημα τερατόμορφο, απόβγαλμα, έκτρωμα, εξάμβλωμα, ουράνιο σημείο, θαυμάσιο και παράδοξο πράγμα, οπτική απάτη, πέλωρ, πέλωρον, τέλωρ, τέρασμα, τερατισμός, τερατώδευμα, φάσμα κλπ.

= ΥΑΔΑ (Υάδες, εφτά αστέρια στο μέτωπο του Ταύρου στο ζωδιακό κύκλο που η εμφάνιση τους σήμαινε βροχερό καιρό ήσαν στη μυθολογία οι τροφοί του Διονύσου) 


11 Δεκεμβρίου 2010

Περι της Συρίης Θεού

Ο συγγραφέας που έχει ασχοληθεί περισσότερο με την Σεμιράμιδα δεν είναι άλλος από τον Ελληνικής καταγωγής Λουκιανό από την Σαμοσάτα της Συρίας. Από όλες αυτές τις μαρτυρίες συμπεραίνεται ότι η προκειμένη θεότητα ανήκει στην ομάδα των χετταϊκών ή να πούμε ακριβέστερα, των μικρασιατικών μητέρων - θεών, η οποία όμως έχει και πολλά κοινά χαρακτηριστικά με την βαβυλωνιοασσυριακή Ιστάρ, με την οποία συνταυτίζεται, όπως και με την Αστάρτη

Ιερά ζώα της Θεάς είναι τα περιστέρια, διότι, κατά την παράδοση που σώζεται από τον Νιγιδίο Φιγούλο, ψαράδες βρήκαν στον Ευφράτη ένα αυγό θαυμαστού μεγέθους, το οποίο μετέφεραν στη χώρα και εκεί επωάστηκε από μια περιστέρα και γεννήθηκε η Σεμιραμίς . Επίσης, ιερά προς τη θεά εκτός από τα περιστέρια  είναι τα φίδια και τα ψάρια.

 Ήταν κυρίως θεά της γονιμότητας και η λατρεία της ήταν συνδεδεμένη με έθιμα σχετιζόμενα προς τον γενετήσιο βίο.
Το κύριο κέντρο και η αφετηρία της λατρείας της Ρέας/Ηρας/Δερκετούς/Σεμιραμιδος  κατά τον Λουκιανό ήταν η συριακή Ιεράπολις ή Βαμβύκη, όπου υπήρχε ιερό της Θεάς και περιγράφει ως το μέγιστο και το πλουσιότατο στη Συρία.

 Ἔστιν ἐν Συρίῃ πόλις οὐ πολλὸν ἀπὸ τοῦ
Εὐφρήτεω ποταμοῦ, καλέεται δὲ Ἱρή, καὶ ἔστιν
ἱρὴ τῆς Ἥρης τῆς Ἀσσυρίης. δοκέει δέ μοι, τόδε
τὸ οὔνομα οὐκ ἅμα τῇ πόλει οἰκεομένῃ ἐγένετο,
ἀλλὰ τὸ μὲν ἀρχαῖον ἄλλο ἦν, μετὰ δὲ σφίσι τῶν
ἱρῶν μεγάλων γιγνομένων ἐς τόδε ἡ ἐπωνυμίη
ἀπίκετο. περὶ ταύτης ὦν τῆς πόλιος ἔρχομαι
ἐρέων ὁκόσα ἐν αὐτῇ ἐστιν·

….

 Τάδε μέν ἐστι τὰ ἐν τῇ Συρίῃ ἀρχαῖα καὶ
μεγάλα ἱρά. τοσούτων δὲ ἐόντων ἐμοὶ δοκέει
οὐδὲν τῶν ἐν τῇ ἱρῇ πόλει μέζον ἔμμεναι οὐδὲ
νηὸς ἄλλος ἁγιώτερος οὐδὲ χώρη ἄλλη ἱροτέρη.
ἔνι δὲ ἐν αὐτῷ καὶ ἔργα πολυτελέα καὶ ἀρχαῖα
ἀναθήματα καὶ πολλὰ θωύματα καὶ ξόανα θεο-
πρεπέα. καὶ θεοὶ δὲ κάρτα αὐτοῖσιν ἐμφανέες·
ἱδρώει γὰρ δὴ ὦν παρὰ σφίσι τὰ ξόανα καὶ
κινέεται καὶ χρησμηγορέει, καὶ βοὴ δὲ πολλάκις
ἐγένετο ἐν τῷ νηῷ κλεισθέντος τοῦ ἱροῦ, καὶ
πολλοὶ ἤκουσαν. ναὶ μὴν καὶ ὄλβου πέρι ἐν
τοῖσιν ἐγὼ οἶδα πρῶτόν ἐστιν·

…
Οἱ μὲν ὦν πολλοὶ Δευκαλίωνα τὸν Σκύθεα τὸ
ἱρὸν εἵσασθαι λέγουσιν, τοῦτον Δευκαλίωνα ἐπὶ
τοῦ τὸ πολλὸν ὕδωρ ἐγένετο. Δευκαλίωνος δὲ
πέρι λόγον ἐν Ἕλλησιν ἤκουσα, τὸν Ἕλληνες ἐπ'
αὐτῷ λέγουσιν. ὁ δὲ μῦθος ὧδε ἔχει.



Η πρώτη αναφορά δίδει ως ιδρυτή του ναού τον Δευκαλίωνα τον Σκυθέα που χτίζει ιερό στο χάσμα που έχει ανοίξει μετά τον Κατακλυσμό και εχει απορροφήσει ολο το νερό και σώζετε από βέβαιο θάνατο.

ἁνδάνει δέ μοι ἃ λέγουσιν
τοῦ ἱροῦ πέρι τοῖς Ἕλλησι τὰ πολλὰ ὁμολογέον-
τες, τὴν μὲν θεὸν Ἥρην δοκέοντες, τὸ δ' ἔργον
Διονύσου τοῦ Σεμέλης ποίημα· καὶ γὰρ δὴ Διό-
νυσος ἐς Συρίην ἀπίκετο κείνην ὁδὸν τὴν ἦλθεν
ἐς Αἰθιοπίην. καὶ ἔστι πολλὰ ἐν τῷ ἱρῷ Διο-
νύσου ποιητέω σήματα, ἐν τοῖσι καὶ ἐσθῆτες
βάρβαροι καὶ λίθοι Ἰνδοὶ καὶ ἐλεφάντων κέρεα,
τὰ Διόνυσος ἐξ Αἰθιόπων ἤνεικεν, καὶ φαλλοὶ
δὲ ἑστᾶσι ἐν τοῖσι προπυλαίοισι δύο κάρτα με-
γάλοι, ἐπὶ τῶν ἐπίγραμμα τοιόνδε ἐπιγέγραπται,
“τούσδε φαλλοὺς Διόνυσος Ἥρῃ μητρυιῇ ἀνέ-  
θηκα.” τὸ ἐμοὶ μέν νυν καὶ τόδε ἀρκέει, ἐρέω
δὲ καὶ ἄλλ' ὅ τι ἐστὶν ἐν τῷ νηῷ Διονύσου ὄργιον.


Κατά τις αναφορές του ο Ναός είναι αφιερωμένος στην Ηρα ή στην μητέρα της Σεμιραμιδος Δερκετώ. Η μια εκδοχή ότι ο ναός είναι της Ηρας και έχει χτισθεί από τον Διόνυσο γιό της Σεμέλης και ότι μέσα σ΄ αυτόν βρίσκονται πράγματα που δηλώνουν το πέρασμα  του από την Ινδία και τη Συρία όπως, πετράδια ινδικά, ελεφαντόδοντα, φορέματα καθώς και δύο μεγάλοι φαλλοί, που επάνω τους υπάρχει το επίγραμμα «Αυτούς τους φαλλούς τους αφιέρωσα εγώ ο  Διόνυσος στην μητριά μου Ήρα - ίσως οι στήλες που αναφέρει και ο Αλέξανδρος στην επιστολή του να μοιάζουν με φαλλούς καθώς και οι οβελίσκοι στην ουσία λειτουργούν ως "καλυμμένοι" συμβολικά –φαλλοί.

 Ὁ μὲν ὦν ἀρχαῖος αὐτοῖσι λόγος ἀμφὶ τοῦ
ἱροῦ τοιόσδε ἐστίν. ἄλλοι δὲ Σεμίραμιν τὴν
Βαβυλωνίην, τῆς δὴ πολλὰ ἔργα ἐν τῇ Ἀσίῃ
ἐστίν, ταύτην καὶ τόδε τὸ ἕδος εἵσασθαι νομί-
ζουσιν, οὐκ Ἥρῃ δὲ εἵσασθαι ἀλλὰ μητρὶ ἑωυτῆς,
τῆς Δερκετὼ οὔνομα. Δερκετοῦς δὲ εἶδος ἐν
Φοινίκῃ ἐθεησάμην, θέημα ξένον·


Η δεύτερη εκδοχή που αναφέρει ο Λουκιανός είναι  ότι η Βαβυλωνιακή Σεμιραμις ίδρυσε αυτό το ιερό όχι για να τιμήσει την Ηρα μα την μητέρα της Δερκετώ. Κι ότι στον συγκεκριμένο ναό η θεά δεν παρουσιάζετε ως γοργόνα αλλά είναι ολόκληρη γυναίκα.

 Ἔστιν δὲ καὶ ἄλλος λόγος ἱρός, τὸν ἐγὼ σοφοῦ
ἀνδρὸς ἤκουσα, ὅτι ἡ μὲν θεὴ Ῥέη ἐστίν, τὸ δὲ
ἱρὸν Ἄττεω ποίημα. Ἄττης δὲ γένος μὲν Λυδὸς
ἦν, πρῶτος δὲ τὰ ὄργια τὰ ἐς Ῥέην ἐδιδάξατο. καὶ
τὰ Φρύγες καὶ Λυδοὶ καὶ Σαμόθρᾳκες ἐπιτε-
λέουσιν, Ἄττεω πάντα ἔμαθον. ὡς γάρ μιν ἡ
Ῥέη ἔτεμεν, βίου μὲν ἀνδρηίου ἀπεπαύσατο, μορ-
φὴν δὲ θηλέην ἠμείψατο καὶ ἐσθῆτα γυναικηίην
ἐνεδύσατο καὶ ἐς πᾶσαν γῆν φοιτέων ὄργιά τε
ἐπετέλεεν καὶ τὰ ἔπαθεν ἀπηγέετο καὶ Ῥέην
ἤειδεν. ἐν τοῖσιν καὶ ἐς Συρίην ἀπίκετο. ὡς δὲ
οἱ πέρην Εὐφρήτεω ἄνθρωποι οὔτε αὐτὸν οὔτε  
ὄργια ἐδέκοντο, ἐν τῷδε τῷ χώρῳ τὸ ἱρὸν ἐποι-
ήσατο. σημήια δέ· ἡ θεὸς τὰ πολλὰ ἐς Ῥέην
ἐπικνέεται. λέοντες γάρ μιν φέρουσι καὶ τύμ-
πανον ἔχει καὶ ἐπὶ τῇ κεφαλῇ πυργοφορέει,
ὁκοίην Ῥέην Λυδοὶ ποιέουσιν. ἔλεγεν δὲ καὶ
Γάλλων πέρι, οἵ εἰσιν ἐν τῷ ἱρῷ, ὅτι Γάλλοι
Ἥρῃ μὲν οὐδαμά, Ῥέῃ δὲ τέμνονται καὶ Ἄττεα
μιμέονται.


Η τρίτη εκδοχή που παρουσιάζει είναι ότι η Θεά που λατρεύετε είναι η Ρέα και ότι το ιερό το κατασκεύασε ο Αττης που ήταν Λυδός στην καταγωγή και ήταν ο πρώτος που δίδαξε τα όργια (λατρεία) της Ρέας.

. σημήια δέ· ἡ θεὸς τὰ πολλὰ ἐς Ῥέην
ἐπικνέεται. λέοντες γάρ μιν φέρουσι καὶ τύμ-
πανον ἔχει καὶ ἐπὶ τῇ κεφαλῇ πυργοφορέει,
ὁκοίην Ῥέην Λυδοὶ ποιέουσιν

Οι αποδείξεις που δίδει ο ίδιος ο Λουκιανός είναι ότι η θεά που λατρεύετε έχει μεγάλες ομοιότητες με την Ρέα καθώς τη σηκώνουν λιοντάρια, κρατεί τύμπανο, και φορεί πύργο στο κεφάλι της όπως παρουσιάζουν την Ρέα οι Λυδοί.

Για τους Φαλλους-Οβελίσκους αναφέρει ότι τα προπύλαια του ναού είναι στραμμένα προς τον βορρά και έχουν μήκος περίπου 100 οργιές και σ΄αυτά βρίσκονται και οι φαλλοί που έχει στήσει ο Διόνυσος. Και ότι οι συγκεκριμένοι έχουν ύψος 30 οργιών (μήκος οργιάς περίπου 1,50 μέτρο- οπότε γύρω στα 45 μ.ύψος περίπου οι στήλες ). Ενώ ο ναός  είναι στραμμένος προς την Ανατολή, όπως τα ιερά των χριστιανικών εκκλησιών. 

ἥ τε Ἥρη καὶ τὸν αὐτοὶ Δία ἐόντα ἑτέρῳ
οὐνόματι κληίζουσιν. ἄμφω δὲ χρύσεοί τέ εἰσιν
καὶ ἄμφω ἕζονται· ἀλλὰ τὴν μὲν Ἥρην λέοντες
φέρουσιν, ὁ δὲ ταύροισιν ἐφέζεται.  
 Καὶ δῆτα τὸ μὲν τοῦ Διὸς ἄγαλμα ἐς Δία
πάντα ὁρῇ καὶ κεφαλὴν καὶ εἵματα καὶ ἕδρην,
καί μιν οὐδὲ ἐθέλων ἄλλως εἰκάσεις. ἡ δὲ Ἥρη
σκοπέοντί τοι πολυειδέα μορφὴν ἐκφανέει· καὶ
τὰ μὲν ξύμπαντα ἀτρεκέϊ λόγῳ Ἥρη ἐστΐν, ἔχει
δέ τι καὶ Ἀθηναίης καὶ Ἀφροδίτης καὶ Σεληναίης
καὶ Ῥέης καὶ Ἀρτέμιδος καὶ Νεμέσιος καὶ
Μοιρέων. χειρὶ δὲ τῇ μὲν ἑτέρῃ σκῆπτρον ἔχει,
τῇ ἑτέρῃ δὲ ἄτρακτον, καὶ ἐπὶ τῇ κεφαλῇ ἀκτῖνάς
τε φορέει καὶ πύργον καὶ κεστὸν τῷ μούνην τὴν
Οὐρανίην κοσμέουσιν. ἔκτοσθεν δέ οἱ χρυσός τε
ἄλλος περικέαται καὶ λίθοι κάρτα πολυτελέες,
τῶν οἱ μὲν λευκοί, οἱ δὲ ὑδατώδεες, πολλοὶ δὲ
οἰνώδεες, πολλοὶ δὲ πυρώδεες, ἔτι δὲ ὄνυχες οἱ
Σαρδῷοι πολλοὶ καὶ ὑάκινθοι καὶ σμάραγδοι, τὰ
φέρουσιν Αἰγύπτιοι καὶ Ἰνδοὶ καὶ Αἰθίοπες καὶ
Μῆδοι καὶ Ἀρμένιοι καὶ Βαβυλώνιοι. τὸ δὲ δὴ
μέζονος λόγου ἄξιον, τοῦτο ἀπηγήσομαι· λίθον
ἐπὶ τῇ κεφαλῇ φορέει· λυχνὶς καλέεται, οὔνομα
δὲ οἱ τοῦ ἔργου ἡ συντυχίη. ἀπὸ τούτου ἐν
νυκτὶ σέλας πολλὸν ἀπολάμπεται, ὑπὸ δέ οἱ
καὶ ὁ νηὸς ἅπας οἷον ὑπὸ λύχνοισι φαείνεται.
ἐν ἡμέρῃ δὲ τὸ μὲν φέγγος ἀσθενέει, ἰδέην δὲ ἔχει  
κάρτα πυρώδεα. καὶ ἄλλο θωυμαστόν ἐστιν ἐν
τῷ ξοάνῳ. ἢν ἑστεὼς ἀντίος ἐσορέῃς, ἐς σὲ ὁρῇ
καὶ μεταβαίνοντι τὸ βλέμμα ἀκολουθέει· καὶ
ἢν ἄλλος ἑτέρωθεν ἱστορέῃ, ἴσα καὶ ἐς ἐκεῖνον
ἐκτελέει.


Μέσα στο ιερό του ναού βρίσκονται δύο χρυσά αγάλματα ένα της Ηρας κι ένα του Δία μα που του δίνουν άλλο όνομα.
Η περιγραφή του αγάλματος της ‘Ηρας παρουσιάζει  ένα πολύμορφο σύνολο και εξηγεί ο Λουκιανός : έχει κάτι από την Αθηνά, από την Αφροδίτη, τη Σελήνη, την Ρέα, την Αρτέμιδα, τη Νέμεση και τις Μοίρες.

Κρατεί σκήπτρο στο ένα χέρι, αδράχτι στο άλλο, και στο κεφάλι φέρει πυργωτό στέμμα με ακτίνες και πέπλο. 

Ἐν μέσῳ δὲ ἀμφοτέρων ἕστηκεν ξόανον ἄλλο
χρύσεον, οὐδαμὰ τοῖσι ἄλλοισι ξοάνοισι εἴκελον.
τὸ δὲ μορφὴν μὲν ἰδίην οὐκ ἔχει, φορέει δὲ τῶν
ἄλλων θεῶν εἴδεα. καλέεται δὲ σημήιον καὶ ὑπ'
αὐτῶν Ἀσσυρίων, οὐδέ τι οὔνομα ἴδιον αὐτῷ
ἔθεντο, ἀλλ' οὐδὲ γενέσιος αὐτοῦ καὶ εἴδεος
λέγουσιν. καί μιν οἱ μὲν ἐς Διόνυσον, ἄλλοι δὲ
ἐς Δευκαλίωνα, οἱ δὲ ἐς Σεμίραμιν ἄγουσιν· καὶ
γὰρ δὴ ὦν ἐπὶ τῇ κορυφῇ αὐτοῦ περιστερὴ
χρυσέη ἐφέστηκεν, τοὔνεκα δὴ μυθέονται Σεμι-
ράμιος ἔμμεναι τόδε σημήιον. ἀποδημέει δὲ δὶς
ἑκάστου ἔτεος ἐς θάλασσαν ἐς κομιδὴν τοῦ εἶπον
ὕδατος.


Στο κέντρο ανάμεσα στα δύο αγάλματα βρίσκετε στημένο άλλο χρυσό ξόανο  που δεν μοιάζει με τα άλλα ξόανα. Δεν έχει μορφή ξεχωριστή και μοιάζει με τους θεούς.  ΟΙ Ασσύριοι το ονομάζουν ΣΗΜΗΙΟΝ - ΣΗΜΑΔΙ, και δεν του έχουν δώσει ξεχωριστό όνομα, μήτε και λένε τίποτα για την προέλευσή του και τι παριστάνει. Άλλοι νομίζουν ότι είναι ο Διονυσος κι άλλοι η Σεμιραμις, γιατί πραγματικά στο κεφάλι του κάθετε ένα χρυσό περιστέρι που είναι το σημάδι της Σεμιράμιδος.
Και αυτό το περιστέρι το κατεβάζουν δυο φορές το χρόνο στη θάλασσα σαν φέρουν το νερό, που χύνουν μέσα στο ιερό και στο χάσμα που βρίσκεται κάτω από το ιερό. Εις ανάμνηση της σωτηρίας  του Δευκαλίωνα από τον κατακλυσμό.


 Η ταύτιση της Ρέας/Εαρ, Ηρας/Αηρ, Κυβέλης και Σεμιράμιδας στα κείμενα είναι κάτι παραπάνω από προφανής.

Στην ουσία κάθε εποχή λάτρευε στα ίδια κέντρα την Μεγάλη Μητέρα Θεά με διαφορετικά ονόματα και την έφερνε έτσι πιο κοντά στα δικά του βιώματα και πιστεύω.

Η λατρεία περνάει από διάφορα στάδια όπως η ουσία μένει ακόμα και σήμερα η ίδια. Η λατρεία της Μητέρας Θεάς με τα πολλαπλά της ονόματα που εξαπλώνετε στις γύρω περιοχές στην Παλμύρα, Αυρακίτιδα, Αίγυπτο, όλη τη Μικρασία, Λυδία, Καρία, Φρυγία, κλπ.

Η Μεγάλη Θέα που στην ουσία αντιπροσωπεύει και την Θηλυκή πλευρά της Θεότητας και το σημερινό Άγιο Πνεύμα με τη μορφή Περιστεράς ήδη ενυπάρχει από τα αρχαία χρόνια μέχρι σήμερα με τη μορφή περιστεριο. Μάλιστα κατεβαίνει, στα πλαίσια της λατρείας, για να «αγιάσει» τα θαλασσινά νερά όπως συμβαίνει ακόμα και σήμερα στις μέρες μας κατά τα Θεοφάνεια.  

Η μόνη αλλαγή που έχει πραγματοποιηθεί στις μέρες μας είναι ότι η θέση της Μεγάλης Μητέρας-Γυναίκεια Πλευράς της Θεότητας,  έχει δώσει τη θέση της στην λατρεία του Υιού. Έτσι μόνο διαμέσου αυτού πλέον λατρεύετε η Μητέρα Θεά καλυμμένη κάτω από τον μανδύα της Μητέρα του Υιού, και σχεδόν αγιοποιημένη από την μητρότητα κρατώντας όμως όλες σχεδόν τις ιδιότητες των προηγούμενων Γυναικείων Θεοτήτων.



Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...