Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αρχαιολογία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αρχαιολογία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

17 Φεβρουαρίου 2017

Οκταέδρα ιερά κτίσματα και βαπτιστήρια



Το οκτάρι ως αριθμός γίνεται οκτάστερο ως απεικόνιση στο επίπεδο και στην αρχιτεκτονική αποκτά κτίσμα γύρω από την περιφέρειά του οκτάπλευρου  και μετατρέπετε  σε οκτάγωνο κτίσμα. 


Στην αρχαία Ελλάδα τώρα, αν ξεκινήσουμε από το κέντρο του Παρθενώνα και ενώσουμε κάποια σημεία, όπως το Θησείο, την Πνύκα, τη βάση του Φιλοπάππου και το κέντρο του ναού του Ολυμπίου Διός, θα σχηματιστεί ένα οκτάγωνο, του οποίου η κάθε γωνία θα είναι ακριβώς ίση με το μήκος του Παρθενώνα επί επτά.



Αργότερα συνήθως τα ιερά κτίρια, εκκλησίες και τζαμιά έχουν ως κάτοψη και σχέδιο το οκτάγωνο και το οκτάπλευρο και μάλιστα σε περιβόλους εκτός των εκκλησιών πολλές φορές βρίσκονται και οκτάπλευρα  βαπτιστήρια.

18 Ιουνίου 2010

Μικρασιάτικες οι αρχαίες κυψέλες του Ιορδάνη

ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΕΣ
ΟΙ ΑΡΧΑΙΕΣ ΚΥΨΕΛΕΣ
ΤΟΥ ΙΟΡΔΑΝΗ
    
    Mεγάλο αριθμό από καλοδιατηρημένα κατάλοιπα κυψελών ηλικίας 3.000 ετών ανακάλυψε στην κοιλάδα τού Ιορδάνη ο διακεκριμένος Ισραηλινός αρχαιολόγος Αμιχάι Μαζάρ, τού πανεπιστημίου τής Ιερουσαλήμ (Los Angeles Times, 8.06.10). 
    Σύμφωνα με τον δρα Mαζάρ, ο αριθμός των κυψελών κυμαινόταν από 100 ως 200, ενώ των μελισσών από 1,5 ως 2 εκατομμύρια κάτι, που σημαίνει, ότι η μελισσοκομία αποτελούσε μια από τις εξέχουσες δραστηριότητες των κατοίκων.

    Το πιο σημαντικό όμως πόρισμα για την παραγωγή μελιού στο αρχαίο Ισραήλ προέκυψε μετά και την εξέταση των καταλοίπων των ίδιων των μελισσών από ειδικούς εντομολόγους. Σύμφωνα με την ερευνήτρια δρα Τζήν Κρίτσκυ τού κολλεγίου Μάουντ Σέντ Τζόζεφ τού Σινσινάτι των ΗΠΑ, οι μέλισσες ανήκουν σε ένα είδος, που ευδοκιμεί βορειότερα τής Χαναάν, στο έδαφος τής σημερινής Τουρκίας. Με βάση το πόρισμα αυτό η δρ Kρίτσκυ υποστηρίζει, ότι οι μέλισσες ήταν εισαγμένες από την Μικρά Ασία.

                                                                                          Μαρία Λούπου

      15.6.2010

από το www.freeinquiry.gr

Διαδικτυακό περιοδικό ΕΛΕΥΘΕΡΗΣ ΕΡΕΥΝΑΣ
 

10 Ιουνίου 2010

Τάφος ιερειών στην Κρήτη

Βρέθηκε τάφος ιέρειας στην Κρήτη

PATHFINDER

12 Μαρ.


Ένας τάφος, που βρέθηκε στην Κρήτη, αποκαλύπτει μία δυναστεία ιερειών, που κυριάρχησε στο νησί κατά τον Αιώνα του Σκότους της Αρχαίας Ελλάδας.
Στο περιοδικό Archaeology, ο συγγραφές Eti-Bonn-Muller αναφέρει με λεπτομέρεια τα αποτελέσματα των ανασκαφών, που πραγματοποιήθηκαν πέρυσι το καλοκαίρι.

Η ομάδα των αρχαιολόγων βρήκε έναν τάφο στην περιοχή Ορθή Πέτρα του χωριού Ελεύθερνα, στην Κρήτη, που ανήκε σε αρχιέρεια του Δία και σε τρεις ακολούθους της.
«Οι άνθρωποι τότε τις θεωρούσαν μάγισσες ή διαμεσολαβήτριες με τους θεούς,» υποστήριξε ο Bonn-Muller.
Με επικεφαλής τον αρχαιολόγο Νικόλαο Σταμπολίδη, η ομάδα υπολόγισε πως το τάφος έχει ηλικία 2.700 ετών. Προγενέστερες ανασκαφές είχαν φέρει στην επιφάνεια τα οστά άλλων γυναικών, που είχαν ταφεί μαζί σε μεγάλα πιθάρια, πριν από 2.800 με 2.600 χρόνια. Όλες οι γυναίκες φαίνεται πως είχαν σχέση μεταξύ τους και αυτό φάνηκε από τα διακριτικά που είχαν στα δόντια τους. «Το σημαντικό είναι πως τα ευρήματα δείχνουν ότι αυτές οι γυναίκες προέρχονται από μία δυναστεία που διήρκησε τουλάχιστον 200 χρόνια στη συγκεκριμένη περιοχή,» πρόσθεσε ο Bonn-Muller.

Ο τάφος βρίσκεται κοντά στο Όρος Ίδα, στο οποίο -κατά την ελληνική μυθολογία- είχε κρυφτεί ο Δίας, ο βασιλιάς των θεών, από τον πατέρα του.
Διάφορα τεχνουργήματα που βρέθηκαν στον τάφο δείχνουν πως την εποχή εκείνη η Κρήτη είχε εμπορικές συναλλαγές με την Αίγυπτο, την Ελλάδα και την Άπω Ανατολή.

«Τα ευρήματα ίσως αλλάξουν όλα αυτά που πιστεύαμε μέχρι τώρα για τον ρόλο των γυναικών εκείνη την εποχή. Οι αρχαιολόγοι θεωρούσαν εκείνη την εποχή ως κενή περίοδο, αλλά βλέπουμε πως πολλά πράγματα διαδραματίζονταν τότε,» πρόσθεσε ολοκληρώνοντας ο Bonn-Muller.

Παπούτσι 5.500 ετών (νούμερο 37) βρέθηκε στην Αρμενία

Παπούτσι 5.500 ετών (νούμερο 37) βρέθηκε στην Αρμενία
Σε άριστη κατάσταση
Δημοσίευση: πριν 44'

Αθήνα: Το αρχαιότερο δερμάτινο παπούτσι που έχει βρεθεί ποτέ ανακάλυψε ομάδα αρχαιολόγων σε ένα σπήλαιο στην Αρμενία. Είναι σχεδόν άψογα διατηρημένο (τα κορδόνια του είναι άθικτα), έχει ηλικία 5.500 ετών (περίπου 1.000 παλιότερο από την Μεγάλη Πυραμίδα της Γκίζας στην Αίγυπτο και 400 χρόνια παλιότερο από το Στόουνχετζ στη Βρετανία) και είναι ...νούμερο 37.

Η ανακάλυψη έγινε από μια διδακτορική φοιτήτρια, την Ντιάνα Ζαρνταριάν του Ινστιτούτου Αρχαιολογίας της Αρμενίας. Το εύρημα παρουσιάστηκε από τον αρχαιολόγο δρα Ρον Πινχάσι του ιρλανδικού University College του Κορκ, στο περιοδικό PloS ONΕ.

Το παπούτσι, σαν μοκασίνι, που χρονολογείται από το 3.500 π.Χ. (χαλκολιθική περίοδος), έχει κατασκευαστεί από ένα μοναδικό κομμάτι δέρματος (μάλλον αγελάδας) και είναι τέλεια διαμορφωμένο, ώστε να εφαρμόζει στο πόδι. Περιείχε επίσης χορτάρι, είτε ως μονωτικό για να κρατά το πόδι ζεστό, είτε για να έχει καλύτερη εφαρμογή στο πόδι (ο πρόγονος του πάτου), ενώ υπήρχαν κορδόνια τόσο στο πάνω μέρος όσο και στο πίσω για να συγκρατείται σωστά το πόδι.

Άγνωστο παραμένει αν ανήκε σε άνδρα ή γυναίκα. Πάντως, αν και μικρό για τα σημερινά δεδομένα, σύμφωνα με τους ερευνητές, κάλλιστα μπορεί να ανήκε σε άνδρα εκείνης της εποχής.

Το (δεξί) παπούτσι βρέθηκε στην περιοχή Βαγιότζ Ντζορ στα αρμενο-ιρανο-τουρκικά σύνορα, σε ένα σπήλαιο κοντά σε ένα δρόμο, το οποίο ήταν ήδη γνωστό στους Αρμένιους αρχαιολόγους. Οι σταθερές, ξηρές και ψυχρές συνθήκες του σπηλαίου βοήθησαν στην άριστη συντήρηση του παπουτσιού μέχρι σήμερα, ενώ σε αυτό συνέβαλε και το γεγονός ότι το έδαφος του σπηλαίου ήταν σκεπασμένο από ένα παχύ στρώμα περιττωμάτων προβάτων, τα οποία λειτούργησαν προστατευτικά στο πέρασμα του χρόνου.

Οι αρχαιολόγοι αρχικά νόμιζαν ότι το παπούτσι δεν ήταν παλαιότερο των 600-700 ετών, παρασυρμένοι από την άριστη κατάστασή του. Όμως η κατοπινή χρονολόγησή του σε δύο εργαστήρια των πανεπιστημίων της Οξφόρδης και της Καλιφόρνιας με την μέθοδο του ραδιενεργού άνθρακα, αποκάλυψε την πραγματική ηλικία του παπουτσιού (μεταξύ 5.637 - 5.387 ετών).

Συνεπώς είναι κατά μερικές εκατοντάδες χρόνια παλαιότερο από τα υποδήματα που φορούσε ο «Ότζι, ο άνθρωπος των πάγων», τα οποία έχουν χρονολογηθεί μεταξύ των 5.375 - 5.128 ετών και μέχρι σήμερα θεωρούνταν τα παλαιότερα που είχαν ποτέ βρεθεί σε ευρωπαϊκό έδαφος. Ο «Ότζι» βρέθηκε ως καλοδιατηρημένη μούμια στις παγωμένες ιταλο-αυστριακές Άλπεις το 1991 και σήμερα φυλάσσεται στην Ιταλία. Τα παπούτσια του ήσαν από δέρμα ελαφιού και αρκούδας.

Μέχρι σήμερα τα αρχαιότερα υποδήματα που είχαν βρεθεί στον κόσμο, ήταν σαντάλια από φυτικό υλικό (και όχι δέρμα), σε ένα σπήλαιο στο Μισούρι των ΗΠΑ, καθώς και σαντάλια σε ένα σπήλαιο στην έρημο της Ιουδαίας στο Ισραήλ.

Σύμφωνα με τους ερευνητές, το παπούτσι της Αρμενίας έχει μεγάλες ομοιότητες στην κατασκευή και το σχεδιασμό του με τα παπούτσια που βρέθηκαν στην Ευρώπη μέχρι την Ιρλανδία τα επόμενα χρόνια, γεγονός που δείχνει ότι ουσιαστικά ο ίδιος τύπους υποδήματος φοριόταν επί χιλιάδες χρόνια σε μια μεγάλη περιοχή από την μια άκρη της Ευρώπης ως την άλλη.

Οι αρχαιολόγοι θα συνεχίσουν τις ανασκαφές στο αρμενικό σπήλαιο, σε αναζήτηση νέων ευρημάτων και προκειμένου να ρίξουν περισσότερο φως σε εκείνη την σχετικά άγνωστη περίοδο.

12 Μαρτίου 2010

Ο Λόρδος Ελγιν και οι πρό αυτού ανα την Ελλάδα και τας Αθήνας ιδίως αρχαιολογήσαντες επιδρομείς 1440 - 1837 / Ιωάννου Γενναδίου


Τίτλος: "Ο ΛΟΡΔΟΣ ΕΛΓΙΝ ΚΑΙ ΟΙ ΠΡΟ ΑΥΤΟΥ   ΑΝΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΤΑΣ ΑΘΗΝΑΣ ΙΔΙΩΣ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΗΣΑΝΤΕΣ ΕΠΙΔΡΟΜΕΙΣ 1440 - 1837"
         
Συγγραφέας: ΙΩΑΝΝΗΣ ΓΕΝΝΑΔΙΟΣ

Τόπος έκδοσης: ΑΘΗΝΑ

Χρονολογία έκδοσης: 1930

Περιγραφή βιβλίου : 282 σελ. σε μορφή PDF



Ο Ιωάννης Γεννάδιος ( 1844 - 1932 ) γεννήθηκε στην Αθήνα.
Γιος του λόγιου Γεωργίου Γενναδίου, φοίτησε στο Αγγλικό Λύκειο της Μάλτας, για να εγκατασταθεί στη συνέχεια στο Λονδίνο.
Υπηρέτησε ως διπλωμάτης σε διάφορες πρωτεύουσες (Ουάσινγκτον, Κωνσταντινούπολη, Λονδίνο), όπου αναδείχτηκε υπέρμαχος των εθνικών συμφερόντων, και εκπροσώπησε την Ελλάδα σε διεθνή συνέδρια.
Διδάκτωρ πανεπιστημίων του εξωτερικού και συνεργάτης εντύπων διεθνούς κύρους, συνέγραψε έργα και άρθρα αρχαιολογικού, ιστορικού και φιλολογικού περιεχομένου. Ανέπτυξε βιβλιοφιλική δραστηριότητα και το 1922 προσέφερε στην Αμερικανική Σχολή Κλασικών Σπουδών στην Αθήνα τη μεγάλη βιβλιοθήκη του, που αποτέλεσε τον πυρήνα της Γενναδείου Βιβλιοθήκης.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...