Περι του 17, ημέραν ταύτην καλούν "αντίπραξιν"

Κάθε μικρό "ψάρι" έχει πλάτος 153, και υπάρχουν συνολικά 17 ψάρια: 16 μικρά και ένα μεγάλο. 153 είναι το άθροισμα των αριθμοί από το 1 έως 17.

Μοναδικός αριθμός το 153 καθώς εμ-περιέχει μια σειρά αριθμών που κρύβονται στις μαθηματικές πράξεις που τον χαρακτηρίζουν.

Καταρχήν είναι ο αριθμός που προκύπτει από την πρόσθεση των 17 αριθμών  Εάν προσθέσετε λοιπόν όλους τους αριθμούς 1 έως 17 θα πάρετε αυτό:

1 + 2 + 3 + 4 + 5 + 6 + 7 + 8 + 9 + 10 + 11 + 12 + 13 + 14 + 15 + 16 + 17 = 153

Ο αριθμός 153 προκύπτει κι απ΄αυτή την πράξη (1χ1)+(1χ2)+(1χ2χ3)+(1χ2χ3χ4)+(1χ2χ3χ4χ5)=153

‘Η ακόμα και από το τετράγωνο του 12, και στη συνέχεια προσθέτουμει το τετράγωνο του 3 (ο αριθμός της Θεότητας), και επισημαίνει ότι 12 ² + 3 ² = 153, ή (12 x 12) + (3x 3).

Θα μπορούσε να δώσει μια ακόμη συμβολή σε αυτές τις διάφορες καταστάσεις ως αποτέλεσμα των ερευνών μας σε αριθμούς, να πούμε ότι 153 = 9 x 17.

Η άλλη του έκφραση να εκφράσουμε έτσι: (10 + 7) x (3 x 3) = 153.

Ή

Ο αριθμός 153 είναι ο αριθμός των ψαριών που αλιεύονται από τους Αποστόλους, όταν ο Ιησούς τους δίδαξε πώς να ψαρεύουν.
 
Ήταν σημαντικό το από ποια πλευρά του σκάφους ρίχνουν το δίχτυ. Είναι πολύ σημαντικό το γεγονός ότι έπρεπε να το ρίξουν στη δεξιά πλευρά για να πιάσουν τα 153 ψάρια. «δεξιὰ μέρη τοῦ πλοίου τὸ δίκτυον, καὶ εὑρήσετε»

Κηφάς- Καφεύς -Κηφεύς

Συνεχίζοντας από το θαύμα του πολλαπλασιασμού των ιχθύων στην Λίμνη Τιβεριάδα και αφού αναλύσαμε τις ονομασίες που δίδονται στα Ευαγγέλια θα περάσω στην συνέχεια του θαύματος, και στις πληροφορίες που μας μεταφέρει…
Παρακάτω, λοιπόν, αναφέρει το Ευαγγέλιο τη συνέχεια μετά το ψάρεμα και την ανάσυρση των 153 ιχθύων, αλλά εδώ δεν μιλάμε μόνο για τον εύρεση  ή τον πολλαπλασιασμό των ιχθύων, εδώ μιλάμε πια και για τον Άρτο της ζωής και την συνεχή δημιουργία εντός του κόσμου, αλλά για την βρώση και ταυτοχρονα την συντήρηση της ζωής. Κι όχι μόνο της φυσικής ζωής αλλά και της αιώνιας – όπως μας μαθαίνουν τα ευαγγέλια…

33 ὁ γὰρ ἄρτος τοῦ Θεοῦ ἐστιν ὁ καταβαίνων ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καὶ ζωὴν διδοὺς τῷ κόσμῳ.
34 εἶπον οὖν πρὸς αὐτόν· Κύριε, πάντοτε δὸς ἡμῖν τὸν ἄρτον τοῦτον.
35 εἶπε δὲ αὐτοῖς ὁ ᾿Ιησοῦς· ἐγώ εἰμι ὁ ἄρτος τῆς ζωῆς· ὁ ἐρχόμενος πρός με οὐ μὴ πεινάσῃ, καὶ ὁ πιστεύων εἰς ἐμὲ οὐ μὴ διψήσῃ πώποτε.
 

Ο άρτος της ζωής και της δημιουργίας, ας δούμε κι έναν λεξάριθμο που έχει δοθεί σε προηγούμενα κείμενα
ΕΚΑΤΟΝ ΠΕΝΗΝΤΑ ΤΡΕΙΣ ΙΧΘΥΕΣ = 2779
=  ΧΡΙΣΤΟΣ Ο ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΕΙΡΗΝΗΣ
= Ο ΑΡΤΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΕΣΤΙ (ο άρτος της ζωής εστί, ο Χριστός // ΙωάνΕ. 6:48),

Όπως και τους επόμενους λεξάριθμους

ΕΚΑΤΟΝ ΠΕΝΗΝΤΑ ΤΡΙΑ ΨΑΡΙΑ = 2163
= ΣΚΟΠΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ
= ΑΘΑΝΑΣΙΑ ΑΝΘΡΩΠΩΝ
= Ο ΚΥΡΙΟΣ ΠΑΝΤΟΚΡΑΤΟΡΑΣ
= ΤΟΥΤΟΝ ΓΑΡ ΕΣΤΙΝ Ο ΘΕΟΣ
= ΒΡΟΤΕΙΟΝ ΣΩΜΑ ΕΣΤΙ (βρότειον σώμα εστι),
= Η ΒΟΥΛΗΦΟΡΟΣ ΔΥΝΑΜΙΣ (η βουληφόρος δύναμις),
Το ίδιο μας το βροτο- θνητὸ- σώμα με την βασική του  ανάγκη  για τροφή και ταυτόχρονα η ψυχή με την ανάγκη ή  την πρό-υπο-θεση για αθανασία, τουλάχιστον όπως μας τα έχουν διδάξει. Ο άρτος της ζωής, της αέναης δημιουργίας που μπορεί να προσφέρει την αθανασία των ανθρώπων με την ανανέωση των κυττάρων και την δημιουργία νέου γονιδιώματος «απέθαντων» αθάνατων, ανθρώπων.. Η βουληφόρος δύναμη η δύναμη που φέρει την Βούληση. Βούλομαι δηλαδή θέλω επιθυμώ, έχω κλπ.

εκ της καλουμένης φιάλης - αρακίδος

Μπορούμε να περάσουμε στο θαύμα πλέον του πολλαπλασιασμού των άρτων και των ιχθύων στην έρημο. Ένα θαύμα που αναφέρετε και στα τέσσερα ευαγγέλια με διαφορετικές εκδοχές.

Είδαμε τις ερμηνείες των ονομάτων στις τοποθεσίες όπου διαδραματίζετε ο πολλαπλασιασμός των ιχθύων και των άρτων

Ανακεφαλαιώνοντας : πόλη Βηθσαιδά (Βηθ-Σαιδα (Bethsaida) σημαίνει «Οίκος του Κυνηγού ή του Ψαρά  ή Οίκος του Ελέους για την Βηθεσδά – Βηθσαϊδά. Έτσι ερμηνεύεται ως μια δεξαμενή, ένα κολυμβητήριο, κάτι αντίστοιχο της Κολυμβήθρας του Σιλωάμ. Γίνεται ταύτιση του με την λεγόμενη Κρήνη της Παν-Αγίας, στην κοιλάδα των Κέδρων.

Άλλη ερμηνεία βάση άλλου λεξικού «Οίκος του ελέους» ή «του ρέοντος ύδατος», ή «πισίνα της Παναγίας», ή «πηγή της Παρθένου» κλπ. Μάλιστα στα λεξικά αναφέρετε ως η μόνη πηγή του «ζώντος» ύδατος κοντά στην Ιερουσαλήμ ..

Έτσι όμως Βέθ/Βηθ (το πρώτο συνθετικό ) δηλώνει τον Οίκο ή  Σπίτι, το ναό και Σαίς ή Σαίδος( δεύτερο συνθετικό) δηλώνει την Ίσιδα ή της Ελληνίδα θεά Αθηνά, την Παρθένο Κόρη- βλέπετε και την Κόρη ως Παρθένο Κόρη της Δήμητρος

Η Γαλιλαία όμως είναι το εξελληνισμένο όνομα του Γαλείλ (=κύκλος, περιοχή, αλλά και αιγιαλός] είναι η βορειότερη περιοχή της σημερινής Παλαιστίνης. Είναι πολύ γνωστή τοποθεσία με  χαρακτηριστική ονομασία της "Γαλιλαία των Εθνών".

<Γελγέλ:> ὁ τροχὸς ὀνομάζεται και ἀνακυκλησμὸς καὶ ἀνάκαμψις.

καὶ Γαλιλαία κατακυλιστὴ λέγεται  αλλά και <Γαλέα> ὄνομα ἰχθύος.

Λεξάριθμοι 153 Ιχθύων

Συνεχίζοντας τους λεξάριθμους θα αναφερθώ στους αριθμούς της Σαγήνης ως είδος Δικτύου, τoν αριθμό των 153 ιχθύων κλπ

Ο αριθμός 153, ξεκινώντας «αντίστροφη αναζήτηση», δίνει λέξεις με έννοιες όπως οι παρακάτω που ακολουθούν. Υπενθυμίζω ότι το 153 προκύπτει από την πρόσθεση του συνόλου των 17 πρώτων αριθμών. 1+2+3..+17= 153 (Περί του 17 και του συμβολισμού του σε επόμενο κείμενο)

153 = ΜΕΡΗ (μέρος δηλ. μερίδιο, μερτικό, μερδικό, κλήρος, μερίδα, μοίρα, αδελφός ή αδελφή, συμμετοχή, επικοινωνία, θέση, μεριά, πλευρά, αράδα, τάξη κλπ)

= Η ΜΑΓΔΑΛΗΝΗ

= ΕΛΛΗΝΙΔΑ ΘΕΑ

= ΚΟΙΛΗ ΓΑΙΑ (Σύμφωνα με επιστημονικές μελέτες, η Γαία είναι κούφια-κοίλη και περιέχει στο 

κέντρο της ένα κενό το οποίο είναι διαμπερές και συγκοινωνεί με την επιφάνεια

 από τους δύο πόλους της. Στο κέντρο της υπάρχει το «Αυγό της Γεννέσεως»

 που αποκαλείται και «Εσωτερικός Ήλιος».) http://greekvoices.blogspot.gr/2015/04/blog-post_90.html

= ΜΗΡΕ (το τμήμα του ποδιού πάνω από το γόνατο, το μπούτι ) (μηροτραφής, μηρορραφής, μηροτρεφής επίθετα του Διονύσου)

= ΔΑΜΝΗΜΙ (δάκνω δαγκώνω, πικραίνω, καίω, ερεθίζω, πειράζω, θλίβω, λυπώ, στεναχωρώ)

= ΑΛΚΑΝΝΑ (φυτό που χρησιμοποιείται ως φάρμακο για την θεραπεία πληγών και εγκαυμάτων. Αργότερα, στα χρόνια του Βυζαντίου η ρίζα του φυτού Alkanna tinctoria χρησιμοποιείται σαν χρωστική ουσία με το όνομα ριζεΐνική πορφύρα) το φυτό της πορφύρας.

= ΑΜΑΡΑΙ (αμάρα = χαντάκι, αυλάκι, νεραύλακο)

= Α ΜΑΡΙΑ (η πρώτη Μαρία)

= ΕΚΒΑΙΝΕΙΝ (Εκβαίνω = εξέρχομαι, βγαίνω, εκτρέπομαι, κάνω παρέκβαση, εκβάλλω εξάγω, αποβιβάζω)

= ΕΠΙΘΗΜΑ (επιθεμα, σκέπασμα, πανωφόρι, κάλυμμα, καπάκι, αιχμή του δόρατος)

= ΟΜΑΔΙΚΗ (ομαδεύω = αθροίζω, μαζευω, και ομαδέω = δημιουργώ οχλοβοή, αναφωνώ μαζι με άλλους)

= ΔΕΡΓΜΑ  (Δέργμα = βλέμμα, κοίταγμα, ματιά, ανάβλεμμα)

= ΕΛΞΗΝ (έλξις, τράβηγμα, ρούφηγμα, ανάσασμα),

= ΕΡΜΗ (Ερμής, υιός Διός και Μαίας, αγγελιοφόρος και κήρυκας των θεών, της δοκιμασίας και της μύησης, ενσαρκώνει το αρσενικό και το θηλυκό [Ερμαφρόδιτος] ψυχοπομπός, χορηγός πλούτου, τύχης, κέρδους αλλά και της κλοπής, προστάτης κάθε δεξιότητας αλλά και των εμπόρων, λιμένων, οδών [οι επί των γωνιών των οδών τετράγωνες στήλες έφεραν προτομή του Ερμού], αγορών, σύμβολά του το κηρύκειον, τα φτερωτά σανδάλια, ο σκούφος, ο πετεινός και το κριάρι, οι αλχημιστές τον συνέδεαν με τον Αιθέραν),

...χωρίς κόπου εξελέξατο τον ιχθύν τον μέγαν.

Tα Λόγια ή Λόγοι του Ιησού ή οπως ειναι γνωστό ως Κατά Θωμάν απόκρυφο ευαγγέλιο , θεωρείτε το πληρέστερο αντίγραφο του Ευαγγελίου του Θωμά που βρέθηκε μεταξύ των υπόλοιπων χειρογράφων που ανακαλύφτηκαν το 1945 και περιλαμβάνονται στη λεγόμενη Βιβλιοθήκη Ναγκ Χαμαντί. Η συγγραφή του χειρογράφου χρονολογείται περίπου στον 4ο αιώνα. Είναι γραμμένο σε πάπυρο στην κοπτική γλώσσα και ανήκει στο Τμήμα Αρχαιοτήτων της Αιγύπτου. Η πρώτη φωτογραφική έκδοση του χειρογράφου δημοσιεύθηκε το 1956 και ακολούθησε η πρώτη κριτική ανάλυση του κειμένου το 1959.

Στο Κατά  Θωμά Αποκρυφο κείμενο – ή στους Λόγους του Ιησού,  διαβάζουμε τον Λόγο 8 και 9 και την παρακάτω αντίστοιχη περικοπή, όπως αυτή έχει καταγραφεί στο αντίστοιχο κείμενο του Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιου 13,47-50.

 9. Λέγει Ιησους : ιδού, εξήλθεν ο σπείρων ( και ) πληρώσας την χείρα αυτού εσκόρπισεν. Α μεν έπεσεν επι την οδόν, ήλθεν τα πετεινά (και ) συνέλεξεν αυτά.

Άλλα έπεσεν επι την πέτραν και ουκ έβαλεν ρίζαν εις την γήν και ουκ ανέπεμψεν στάχυν εις τον ουρανόν. Άλλα δε έπεσεν επι την αγαθήν γήν και έδωκεν καρπόν αγαθόν προς τον ουρανόν. Έφερεν επι την αγαθήν γήν και έδωκεν καρπόν αγαθόν προς τον ουρανό, έφερεν εξηκονταπλασιονα και εικοσαπλασιονα και εκατον.

Κείμενα των Γνωστικών που έχουν βρεθεί και είναι γνωστά και ως χειρογραφα Οξυρύγχου. Κείμενα που αντεγραμμένα κατά το δοκουν βρίσκονται και σε άλλα Ευαγγέλια, με την μορφή παραβολών. 
Ο διαχωρισμός της παραβολής με τον Κάλλιστο ΙΧΘΥ γίνεται  στο μεν Ευαγγέλιο του Θωμά μεταξύ του Κάλλιστου και Μεγάλου Ιχθύος και των υπολοίπων ιχθύων, ενώ στο Κατά Ματθαίον μεταξύ του μόνου ιχθύους  και λοιπών μικρών και  σαπρών ιχθύων.

Περι αλιέων και ιχθύων

Στα κείμενα των Ευαγγελίων που αναφέρθηκαν στο προηγούμενο κείμενο διαπιστώνουμε το εξής παράδοξο:

στο Ευαγγέλιον του Λουκά ο Ιησούς εμφανίζεται στους ψαράδες τους  και τους μετατρέπει σε αλιείς ανθρώπων ... στην αρχή, δηλαδή, της διδασκαλίας του και ενώ δημιουργεί τον κύκλο των μαθητών του !!! 

ενώ στο Ευαγγέλιο του Ιωάννη ο Ιησούς εμφανίζεται για τρίτη φορά μετα την Ανάσταση του και μας δινει το «μέτρο των ιχθύων», και παρότι οι μαθητές δεν έχουν να του προσφέρουν προσφάι – εκείνος ώσπου να ψαρέψουν ψήνει ένα ψάρι και ετοιμάζεται να φάει !!!

το μέτρο των ιχθύων

Κάποιοι από τους αναγνώστες των κειμένων, γνωρίζοντας ότι ο Πυθαγόρας ήταν φυτοφάγος - μπορεί να θεωρήσαν, ότι ο ίδιος θέλησε να σώσει τα ψάρια που επέστρεψαν μετά την πρόβλεψη του, ξανά στο φυσικό τους περιβάλλον. Άλλοι μελετητές του θεωρούν ότι μιλά για την «κίστη ιχθύων», ή το «μέτρο των ιχθύων» γνωστό μαθηματικό πρόβλημα της εποχής του, αν και δεν δίνουν το αριθμό των ψαριών σ΄ αυτήν την ιστορία. Αν και δεν αναφέρεται σε αυτά τα αποσπάσματα, οι ψαράδες μέτρησαν 153 ψάρια.

Το μέτρο των ιχθύων ή η κίστη ιχθύων είναι γνωστά και ως Vesica Piscis ή Mandorla.  Ο Αρχιμήδης, στο έργο του "Η μέτρηση του κύκλου", αναφέρετε σε αυτήν την αναλογία (153/265), όπως συνιστά το «μέτρο του ψαριού», αυτή η αναλογία είναι μια αναπαράσταση του 1 / √3.

Άλλοι μπορεί να δουν το «μάτι του Ώρου»,

Παύλος Κυράγγελος της Ευρυδίκης Νικ. Ξηροτύρη : στην μνήμη του Παύλου

• Τον Παύλο Κυράγγελο, Τον γνώρισα τυχαία, λόγω συνεργασίας μας στην «Ορθόδοξη Κατάθεση», όπου, εδώ και πολλά χρόνια, έφερνε την μελέτη του για τα «153 ψάρια». Συγκεκριμένα, γιατί τα ψάρια στο θαύμα του Χριστού ήταν ο συγκεκριμένος αριθμός, δηλαδή 153. Ούτε 152, ούτε 154, αλλά 153.
Και να τα γραπτά... Σελίδες επί σελίδων... Αναλύσεις επί αναλύσεων... Ευρήματα επί ευρημάτων... Κόποι επί κόπων...
Αλλά, ο Παύλος Κυράγγελος, πάντα με το χαμόγελο, πάντα με την καλή κουβέντα, για όλους...
Ακόμη κι όταν άκουγε να λέμε τους ιχθείς του «ψάρια». Μας διόρθωνε με επιτακτικό ύφος, αλλά πάντα με καλωσύνη...
Πάντα με τα πειράγματα, ακόμη και μ' αυτούς που δεν ήξερε, που δεντους μιλούσε... Που φοβόταν μη μου πάρουν τα «δωράκια» που μου έφερνε...
Τα «δωράκια...». Πετρούλες και πετρώματα απ' όλες τις παραλίες της Ελλάδος...
Από τον Πειραιά, μέχρι τα νησιά του Αιγαίου, του Ιονίου. Όπου υπάρχει θάλασσα...
Υπάρχει πιθανότητα να τον είχατε «πετύχει» κι εσείς... Μία φιγούρα... αλλόκοτη,μοναχική μέσα στην κοινωνικότητα της, απόκοσμη. Λες κι ήταν ξωτικό...

Μεγάλη η αγάπη του για τα εκκλησιαστικά θέματα, για τον Κώδικα Ντα Βίντσι και για όλα τα απόκρυφα ή εντελώς κρυφά - όπως ο ίδιος έλεγε - θέματα.
Το ίδιο μεγάλη η αγάπη του για την φύση, για όλα τα πλασματάκια του Θεού, από μυρμήγκια μέχρι λογής - λογής πουλί και τετράποδο.

• Ποτέ δε φανταζόμουν ότι θα χρειαζόταν να γράψω «αποχαιρετιστήριο» κείμενο για τον Παύλο Κυράγγελο. Έλειπα με άδεια, όταν με πήραν τηλέφωνο για να μου πουν αν ξέρω ότι «πέθανε ο Παύλος».

Στενοχωρήθηκα, όπως στενοχωρήθηκαν όλοι όσοι τον ήξεραν, αλλά και αυτοί που απλώς τον γνώριζαν σαν φιγούρα. Υπήρξε σύγχυση. Ακόμη και τώρα, κανείς δεν έχει μάθει τίποτα... Όπως αθόρυβα ήρθε, αθόρυβα κι έφυγε... Αυτή είναι κι η λέξη με την οποία θα τον περιέγραφα: Αθόρυβος...Ό,τι αγάπησε ο Παύλος περισσότερο, βρίσκεται στο ποίημα που η στήλη και η γράφουσα αυτήν, αλλά και όλοι οι συνεργάτες του, γνωστοί ή άγνωστοι, του «χαρίζουν». Ένα ποίημα για σένα, του Γιώργου Σαραντάρη, με τον τίτλο «'Αλλοτε η θάλασσα».
«Άλλοτε η θάλασσα μας είχε σηκώσει στα φτερά της
Μαζί της κατεβαίναμε στον ύπνο
Μαζί της ψαρεύαμε τα πουλιά στον αγέρα
Τiς ήμερες κολυμπούσαμε μέσα στις φωνές και τα χρώματα
Τα βράδια ξαπλώναμε κάτω απ' τα δέντρα και τα σύννεφα
Τις νύχτες ξυπνούσαμε για να τραγουδήσουμε
Ήταν τότε ο καιρός τρικυμία χαλασμός κόσμου
Και μονάχα ύστερα ησυχία
Αλλά εμείς πηγαίναμε χωρίς να μας εμποδίζει κανείς
Να σκορπάμε και να παίρνουμε χαρά
Από τους βράχους ως τα βουνά μας οδηγούσε ο Γαλαξίας
Κι όταν έλειπε η θάλασσα ήταν κοντά ο Θεός».

• Κύριε Παύλο, (αν και δεν ισχύει το «κύριος», όταν κάποιος αποδημεί εις Κύριον, αλλά ήταν Κύριος με το Κ όντως κεφαλαίο), καλό ταξίδι... Ελπίζω ο δρόμος σου να είναι στρωμένος με πρωτογνωρα πετρώματα που σιγουρα θα σ΄ενθουσίασαν...