τὸ ἥμισυ μὲν γυναῖκα,τὸ ἥμισυ δ' ὄφιν οὖσαν,

Το σύκο είναι ο καρπός της συκιάς  και είναι γνωστό στην αρχαία ελληνική γλώσσα και με τις ακόλουθες ονομασίες - συνώνυμα όπως είδαμε και στα κείμενα παραπάνω :  σύκο(ν) - αἱμώνιο( τα κόκκινα σαν αίμα), ασκάδι, βασίλεια ἀφ' ὧν καὶ βασιλίδας ἰσχάδας - ερινόν ή ερινεόν - έρνια (τα άγρια) - ισχάς (αφενός το αττικό, αφετέρου το ξερό) – καλλιστρούθιο,  κόλυθρον (το ώριμο) - κοττάνα (είδος μικρών), καπύρια, κοιλάρια, κυδωναία (τα χειμερινά, κατά Πάμφιλον, υπό Αχαιών) – λαπύρια,  λευκερινεὸς, νικύλεα (υπό Λακεδαιμονίων) - όλονθος ή όλυνθος - ορνιός (αφενός ο ερινεός, αφετέρου ο όλυνθος) , πρόδρομοι, προκνίς ή προκρίς (τα ξερά σύκα),  ρινέαι (οι μαύρες ισχάδες) , σαρκελάρεια,  συκοβασίλεια (τα βασιλικά) - τύκον (υπό Βοιωτών) – τοξαλίον μνημονεύει Ἡρακλέων ὁ Ἐφέσιος,  φήληξ,  φιβαλεα αλλα και μια ακόμα  σειρά από ονόματα όπως  κιρροκοιλάδια, ὑλάδια, σαρκελάφεια, καπύρια, πικρίδια, δρακόντια, λευκόφια, μελανόφια, μυλαικά, ἀσκαλώνια,   χελιδονίαι ισχάδες (τα μαύρα σύκα) καὶ ὀπωροβασιλίδες καὶ κόλουροι   καὶ δίφοροι καὶ Μεγαρικαί αλλα και υλάδια.

Τη μάνα του, τη συκιά, την πρωτοσυναντάμε στη Γένεση, Γ 7: «έρραψαν φύλλα συκής...».
Με τη λέξη συκία ή συκιά ή συκή συναντάμε και άλλα φυτά, παρεμφερή ή όχι. Έτσι η έννοια της συκής περιλαμβάνει επίσης τα φυτά:

Hesychius Lexicogr., Lexicon (Π – Ω)
Alphabetic letter sigma, entry 2234, line 1

<συκάμινα>· ἡ παρ' ἐνίοις <μορέα>, τὸ δένδρον. καὶ ὁ καρπὸς ......
<συκάνης>· συνετὸς [τῆς συκομορέας
<συκάστρια>· συκοφάντρια
<Συκάτης>· ὁ Διόνυσος
<συκῆ>· τὸ ἐν ταῖς πεύκαις γενόμενον δενδρῶδες
<συκηγορίαν>· τὴν ἐν τῷ λέγειν συκοφαντίαν
<συκῆ Αἰγυπτία>· ἡ λεγομένη <κερατία> τὸ δένδρον

Συκάμινος ή αγρία ή μορέα ή συκόμορος ή βάτος ή βατσινιά 
σῡκᾰ/μιν-ος, ἡ, more rarely ὁ,= μορέα, mulberry-tree, ὁ ς. συκάμιν', ὁρᾷς, φορεῖ Amphis 38, cf. Menestor ap. Thphr.HP5.3.4, Com.Adesp.1269, etc.; there were two kinds, red (or black) and white, Thphr.CP6.6.4, HP1.6.1, al.
ς. ἡ Αἰγυπτία,= συκόμορος, ib.1.1.7, cf. PCair.Zen. 83.3 (iii B.C.), Str.17.2.4, D.S.1.34, Ev.Luc.17.6.
ς. ἀγρία, = βάτος (A), Phan.Hist.33.

σῡκᾰ/μιν-ον, τό, fruit of the συκάμινος, mulberry, Amphis 38, Arist.Rh.1413a21, Diocl.Fr.140, LXX Am.7.14; its juice was used by women as a wash, Eub.98.2, Philippid. 19.1.
= συκόμορον, Dsc.1.127.

= σῦκον 11, Sch.Ar.Ra. 1278.
a disease of horses, Hippiatr.127.

Athenaeus Soph., Deipnosophistae
Book 2, Kaibel paragraph 36, line 12    

 ΣΥΚΑΜΙΝΑ. ὅτι πάντων ἁπλῶς οὕτω κα-
λούντων αὐτὰ Ἀλεξανδρεῖς μόνοι μόρα ὀνομάζουσι.  
συκάμινα δὲ οὐ τὰ ἀπὸ τῆς Αἰγυπτίας συκῆς, ἅ τινες
συκόμορα λέγουσιν…
. φέρει δὲ τὸν καρπὸν τοῦτον ἡ Αἰγυπτία συκάμινος ἀπὸ τοῦ ξύλου
καὶ οὐκ ἀπὸ τῶν ἐπικαρπίων. μόρα δὲ τὰ συκάμινα
καὶ παρ' Αἰσχύλῳ ἐν Φρυξὶν ἐπὶ τοῦ Ἕκτορος
  ἀνὴρ δ' ἐκεῖνος ἦν πεπαίτερος μόρων.
ἐν δὲ Κρήσσαις καὶ κατὰ τῆς βάτου (fr. 111)·
  λευκοῖς τε γὰρ μόροισι καὶ μελαγχίμοις
  καὶ μιλτοπρέπτοις βρίθεται ταὐτοῦ χρόνου.
Σοφοκλῆς (fr. 362)·
  πρῶτον μὲν ὄψει λευκὸν ἀνθοῦντα στάχυν,
  ἔπειτα φοινίξαντα γογγύλον μόρον.
καὶ Νίκανδρος δὲ ἐν Γεωργικοῖς (fr. 75 Schn) ἐμφα-
νίζει καὶ ὅτι πρότερον τῶν ἄλλων ἀκροδρύων φαίνε-
ται μορέην τε καλεῖ τὸ δένδρον ἀεί, ὡς καὶ οἱ Ἀλε-
ξανδρεῖς·
  καὶ μορέης, ἣ παισὶ πέλει μείλιγμα νέοισι,
  πρῶτον ἀπαγγέλλουσα βροτοῖς ἡδεῖαν ὀπώρην.  
 Φαινίας δ' <ὁ> Ἐρέσιος ὁ Ἀριστοτέλους μαθη-
τὴς τὸν τῆς ἀγρίας συκαμίνου καρπὸν μόρον καλεῖ,
ὄντα καὶ αὐτὸν γλυκύτατον καὶ ἥδιστον ὅτε πεπαν-
θείη. γράφει δὲ οὕτως (FHG II 301)· ‘τὸ μόρον τὸ
βατῶδες ξηρανθείσης τῆς σφαίρας τῆς συκαμινώδους
σπερματικὰς ἔχει τὰς συκαμινώδεις διαγονάς, καθάπερ
ὑφάλους καὶ διαφυὰς ἔχει ψαθυρὰς καὶ εὐχύμους.’
Παρθένιος δὲ ἅβρυνά φησι συκάμινα, ἃ καλοῦσιν ἔνιοι
μόρα· Σαλαμίνιοι δὲ τὰ αὐτὰ ταῦτα βάτια

Η αιγυπτιακή συκιά  ή συκάμινος με όμοιο καρπό και φύλλο σαν την συκιά

Theophrastus Phil., Historia plantarum

Book 4, chapter 2, section 1, line 2

 Ἐν Αἰγύπτῳ γάρ ἐστιν ἴδια δένδρα πλείω,

ἥ τε συκάμινος καὶ ἡ περσέα καλουμένη καὶ ἡ

βάλανος καὶ ἡ ἄκανθα καὶ ἕτερ' ἄττα.

 Ἔστι δὲ ἡ μὲν συκάμινος παραπλησία πως τῇ

ἐνταῦθα συκαμίνῳ· καὶ γὰρ τὸ φύλλον παρόμοιον  

ἔχει καὶ τὸ μέγεθος καὶ τὴν ὅλην πρόσοψιν, τὸν

δὲ καρπὸν ἰδίως φέρει παρὰ τὰ ἄλλα, καθάπερ

ἐλέχθη καὶ ἐν τοῖς ἐξ ἀρχῆς· οὐ γὰρ ἀπὸ τῶν

βλαστῶν οὐδ' ἀπὸ τῶν ἀκρεμόνων ἀλλ' ἐκ τοῦ

στελέχους, μέγεθος μὲν ἡλίκον σῦκον καὶ τῇ ὄψει

δὲ παραπλήσιον, τῷ χυλῷ δὲ καὶ τῇ γλυκύτητι

τοῖς ὀλύνθοις, πλὴν γλυκύτερον πολὺ καὶ κεγ-

χραμίδας ὅλως οὐκ ἔχοντα, πλήθει δὲ πολύν.

καὶ πέττειν οὐ δύναται μὴ ἐπικνισθέντα·

Strabo Geogr., Geographica

Book 17, chapter 2, section 4, line 6

…ἡ δὲ περσέα ἐνταῦθα μόνον καὶ παρ' Αἰ-

θίοψι, δένδρον μέγα, καρπὸν ἔχον γλυκὺν καὶ μέγαν,

καὶ ἡ συκάμινος ἡ ἐκφέρουσα τὸν λεγόμενον καρπὸν

συκόμορον· σύκῳ γὰρ ἔοικεν

και το συκόμορον σαν σύκο μοιάζει !!!

Joannes Chrysostomus Scr. Eccl., In Zacchaeum publicanum [Sp.]
Vol 61, pg 768, ln 39

Καὶ ὁ μὲν Ζακχαῖος ἀγνοῶν ἐποίει, θείῳ ζήλῳ φερό-
μενος, καὶ πνευματικῷ ἔρωτι φλεγόμενος ἐπὶ τὴν
συκομορέαν ἔτρεχεν· ὁ δὲ Κύριος μυστικόν τι θεωρή-
σας, ἔλεγε, Κατάβηθι· οἶδά σου τὴν ψυχὴν, οἶδά σου
τὸν ὅσιον ἔρωτα· Κατάβηθι· μνήσθητι ὅτι ὁ Ἀδὰμ
γυμνωθεὶς, ὑπὸ συκῆν ἐκρύβη· σὺ δὲ θέλων σωθῆναι,
ἐπὶ συκομορέαν μὴ ἀνάτρεχε.

Και ο Ζακχαίος με τον θείον ζήλω και τον πνευματικό έρωτα ανεβαίνει στην Συκομορέα … ο δε Αδάμ όταν ένοιωσε γυμνός κρύφτηκε στην συκιά ...

Catenae (Novum Testamentum), Catena in Lucam (typus B) (e codd. Paris. Coislin. 23 + Oxon. Bodl. Misc. 182)
Page 137, line 11

      ἐπιθυμήσαντος γὰρ ἐκείνου τὸν Κύριον Ἰησοῦν θεάσασθαι,
καὶ διὰ τοῦτο ἐπὶ συκομορέαν ἀνελθόντος, ἐβλάστησεν ἐν ἑαυτῷ
σπέρμα σωτηρίας· ὅνπερ ἰδὼν ὁ Χριστὸς τοῖς τῆς θεότητος ὀφθαλ-
μοῖς, ὁ πάντας ἀνθρώπους θέλων σωθῆναι· προτείνει τὴν ἡμερότητα
λέγων, “Ζακχαῖε, σπεύσας κατάβηθι” καὶ τὰ ἑξῆς· ἐγίνωσκε
γὰρ ὡς προγνώστης Θεὸς τὸ ἐσόμενον.

Ετσι λοιπον, μέσω των κειμένων, αν εισαι ο Ζακχαίος τη γλυτώνεις όταν νιώθεις θείο έρωτα και ανεβαίνεις στην σύκομουριά και βλαστίζει μέσα του σπέρμα της σωτηρίας, αλλά αν εισαι ο Αδάμ και νιώσεις τη γύμνια σου και ίσως εχεις βιώσει τον ανθρώπινο έρωτα και κάνεις το λάθος και κρυφτείς στην συκιά κι όχι στην συκομουριά την έβαψες !!!

Ἰνδικὴ συκῆ καλουμένη μικρὸν ἔχει τὸν καρπὸν καὶ ὀλίγον, ὡς
ἂν εἰς τὴν βλάστην ἐξαναλίσκουσα πᾶσαν τὴν τροφήν δένδρο της Α. Ινδίας, πορτοκαλόχρουν.

Αλλά και η συκή η αιγυπτία ή κερατέα ή χαρουπιά

Αλλά και το σύκο έχει πολλαπλή έννοια και σημαίνει επίσης:

1. τον καρπό της συκιάς

2. το αιδοίον της γυναικός = σύκον

3. είδος σπόγγου σωληνοειδούς και «τιτανώδους»

4. σαρκώδη επίφυση (συκώδες εξάνθημα ή σάρκωμα στα βλέφαρα

5. σάρκωμα και σε άλλα μέρη του σώματος

6. τον καρπό της κερωνίας, στη φράση «σύκον αιγύπτιον», το χαρούπι.

Επιμένοντας στη γενετήσια ορολογία, μια που όλα τα μυστήρια ανα¬φέρονται στην έννοια και λειτουργία της Μητέρας Γης άλλωστε και υπάρχει και η ειδικην συσχέτιση και με την 1η Εντολή (την πραγματικά πρώτη, όπως αναφέρεται στη Γένεση, Α' 28, «αυξάνεσθε και πληθύνεσθε»), είδαμε το κείμενο όπου ο Συκέας είναι  γιός της Γαίας-  Δωρίων ἱστορεῖ Συκέαν τινὰ ἕνα τῶν Τιτάνων διωκόμενον ὑπὸ Διὸς τὴν μητέρα Γῆν ὑποδέξασθαι καὶ ἀνεῖναι τὸ φυτὸν εἰς διατριβὴν τῷ παιδί, ἀφ' οὗ καὶ Συκέαν πόλιν εἶναι ἐν Κιλικίᾳ-

Ο γιος της Γης, Τιτάν Συκέας μεταμορφώνεται απ' αυτή σε συκιά, για να γλιτώσει την καταδίωξη του Δία, άλλως, ορθότερα: τονίζεται η περιοχή της πόλης Συκέας, της Κιλικίας, από το όνομα του Τιτάνα Συκέα, τον οποίο, καταδιωκόμενο από τον Δία έκρυψε η μητέρα του Γη, κάνοντας ν' αναβλαστήσει η πρώτη συκή  όπως και στην τοποθεσία  της Ιεράς Συκής στην Ελευσίνα από την μητέρα Δήμητρα - ας συλλογιστούμε  ότι και το αιδοίον της γυναικός της μητ-έ-ρας δηλ. ονομάζετε και σύκον ή τύκον (πρβλ. τοκετός, τόκος, από το τίκτω),  έχουμε δει και κάποιες ακόμα ονομασίες του όπως Ιλιον, ροδωνιά, κλπ.

Τα φίδια -όφεις - για να επανέλθουμε στους Πρωτόπλαστους - άρα και η ‘Εχιδνα για να μην ξεχνάμε τη μητέρα της  Σφίγγας,  όπως και η Σφίγγα διαμένει στο Φίκιον Ορος ή στο όρος των συκιών, συνήθως διαμένουν σε δέντρα τυλιγμένα ή κουλουριασμένα.

Θηλυκός όφις είναι και η  ‘Εχιδνα –η  μητέρα της Σφίγγας

Theodosius Gramm., Περὶ γραμματικῆς [Sp.] (fort. auctore Theodoro Prodromo)
Page 132, line 7

… καὶ τὸν μὲν ἄρσενα ὄφιν ὄφιν ἀρσενικῶς ὀνομάσαντες, τὸν δὲ θῆ-

λυν ἔχιδναν θηλυκῶς, καὶ τὸν μὲν ἄρσενα ἄνθρω-
πον ἀρσενικῶς ἄνδρα προσαγορεύσαντες, τὸν δὲ θῆ-
λυν γυναῖκα καλέσαντες, ἵνα κατὰ τὴν ἑκάστου φύσιν
προβαίνῃ καὶ τὰ ὀνόματα….

Η Έχιδνα είναι η ονομασία του θηλυκού Οφη…

Hesiodus Epic., Theogonia

Ὄρθόν τε κτείνας καὶ βουκόλον Εὐρυτίωνα
σταθμῷ ἐν ἠερόεντι πέρην κλυτοῦ Ὠκεανοῖο.
 ἡ δ' ἔτεκ' ἄλλο πέλωρον ἀμήχανον, οὐδὲν ἐοικὸς
θνητοῖς ἀνθρώποις οὐδ' ἀθανάτοισι θεοῖσι,

σπῆι ἔνι γλαφυρῷ, θείην κρατερόφρον' Ἔχιδναν,
ἥμισυ μὲν νύμφην ἑλικώπιδα καλλιπάρηον,
ἥμισυ δ' αὖτε πέλωρον ὄφιν δεινόν τε μέγαν τε
αἰόλον ὠμηστήν, ζαθέης ὑπὸ κεύθεσι γαίης.
ἔνθα δέ οἱ σπέος ἐστὶ κάτω κοίλῃ ὑπὸ πέτρῃ
τηλοῦ ἀπ' ἀθανάτων τε θεῶν θνητῶν τ' ἀνθρώπων,
ἔνθ' ἄρα οἱ δάσσαντο θεοὶ κλυτὰ δώματα ναίειν.
 ἡ δ' ἔρυτ' εἰν Ἀρίμοισιν ὑπὸ χθόνα λυγρὴ Ἔχιδνα,
ἀθάνατος νύμφη καὶ ἀγήραος ἤματα πάντα.
τῇ δὲ Τυφάονά φασι μιγήμεναι ἐν φιλότητι
δεινόν θ' ὑβριστήν τ' ἄνομόν θ' ἑλικώπιδι κούρῃ·
ἡ δ' ὑποκυσαμένη τέκετο κρατερόφρονα τέκνα.
Ὄρθον μὲν πρῶτον κύνα γείνατο Γηρυονῆι·
δεύτερον αὖτις ἔτικτεν ἀμήχανον, οὔ τι φατειόν,
Κέρβερον ὠμηστήν, Ἀίδεω κύνα χαλκεόφωνον,
πεντηκοντακέφαλον, ἀναιδέα τε κρατερόν τε·
τὸ τρίτον Ὕδρην αὖτις ἐγείνατο λύγρ' εἰδυῖαν
Λερναίην, ἣν θρέψε θεὰ λευκώλενος Ἥρη  
ἄπλητον κοτέουσα βίῃ Ἡρακληείῃ.
καὶ τὴν μὲν Διὸς υἱὸς ἐνήρατο νηλέι χαλκῷ
Ἀμφιτρυωνιάδης σὺν ἀρηιφίλῳ Ἰολάῳ
Ἡρακλέης βουλῇσιν Ἀθηναίης ἀγελείης·
ἡ δὲ Χίμαιραν ἔτικτε πνέουσαν ἀμαιμάκετον πῦρ,
δεινήν τε μεγάλην τε ποδώκεά τε κρατερήν τε.
τῆς ἦν τρεῖς κεφαλαί· μία μὲν χαροποῖο λέοντος,
ἡ δὲ χιμαίρης, ἡ δ' ὄφιος κρατεροῖο δράκοντος.
[πρόσθε λέων, ὄπιθεν δὲ δράκων, μέσση δὲ χίμαιρα,
δεινὸν ἀποπνείουσα πυρὸς μένος αἰθομένοιο.]
τὴν μὲν Πήγασος εἷλε καὶ ἐσθλὸς Βελλεροφόντης·
ἡ δ' ἄρα Φῖκ' ὀλοὴν τέκε Καδμείοισιν ὄλεθρον,
Ὄρθῳ ὑποδμηθεῖσα, Νεμειαῖόν τε λέοντα,
τόν ῥ' Ἥρη θρέψασα Διὸς κυδρὴ παράκοιτις
γουνοῖσιν κατένασσε Νεμείης, πῆμ' ἀνθρώποις.
ἔνθ' ἄρ' ὅ γ' οἰκείων ἐλεφαίρετο φῦλ' ἀνθρώπων,
κοιρανέων Τρητοῖο Νεμείης ἠδ' Ἀπέσαντος·
ἀλλά ἑ ἲς ἐδάμασσε βίης Ἡρακληείης.
 Κητὼ δ' ὁπλότατον Φόρκυι φιλότητι μιγεῖσα
γείνατο δεινὸν ὄφιν, ὃς ἐρεμνῆς κεύθεσι γαίης

πείρασιν ἐν μεγάλοις παγχρύσεα μῆλα φυλάσσει.
 τοῦτο μὲν ἐκ Κητοῦς καὶ Φόρκυνος γένος ἐστί.

Κι αυτή, μέσα σε μία ωραία σπηλιά, γέννησε άλλο ακαταμάχητο τέρας που δεν μοιάζει ούτε με τους θνητούς ανθρώπους ούτε με τους αθάνατους θεούς, τη θεϊκή Έχιδνα με τη σκληρή καρδιά, πελώριο φίδι τρομερό και γιγάντιο, στικτό και σαρκοβόρο μέσα στα έγκατα της ιερής γης. Εκεί είναι η σπηλιά της, κάτω απ’ το κοίλωμα ενός βράχου, μακρυά απ τούς αθάνατους θεούς και τους θνητούς ανθρώπους. Εκεί της όρισαν οι θεοί να έχει τη ξακουσμένη κατοικία της. Κι εκεί κρατήθηκε στον τόπο των Αρίμων, κάτω απ’ τη γη, η ολέθρια Έχιδνα, η αθάνατη νύμφη που δεν γερνά ποτέ. Λένε ότι ο ανόσιος και ο άνομος Τυφώνας έσμιξε ερωτικά μ’ αυτήν την παιχνιδομάτα κόρη κι αυτή αφού έμεινε έγκυος, γέννησε σκληρόκαρδους γιους. Γέννησε πρώτο τον Όρθρο, τον σκύλο του Γηρυόνη. Δεύτερο γέννησε τον σαρκοβόρο Κέρβερο, τον σκύλο του Άδη τον χαλκόφωνο, με τα πενήντα κεφάλια, ανήλεο και κρατερό. Τρίτη γέννησε την Λερναία Ύδρα που ο νους της ήταν πάντα στο κακό, την οποία ανάθρεψε η λευκοχέρα Ήρα με ασίγαστη οργή για τον ισχυρό Ηρακλή. Αυτήν όμως τη θανάτωσε με το αλύπητο χάλκινο σπαθί του ο γυιός του Δία, απ’ τη γενιά του Αμφιτρύωνα, ο Ηρακλής μαζί με τον πολεμοχαρή Ιόλαο και τη συμπαράσταση της Αθηνάς που μοιράζει τα λάφυρα. Κι ακόμη γέννησε τη φοβερή, την τεράστια Χίμαιρα, τη γοργοπόδαρη και δυνατή, που αναπνέει ακατάσχετη φωτιά. Είχε τρία κεφάλια, το ένα λιονταριού, με τη λαμπερή ματιά, το άλλο γίδας και το άλλο φιδιού, δράκοντα τρομερού. (Μπροστά το λιοντάρι, πίσω το φίδι και στη μέση η γίδα απέπνεαν φλογερή φωτιά). Αυτήν τη σκότωσε ο Πήγασος και ο ανδρείος Βελλερεφόντης. Επίσης σμίγοντας με τον Όρθρο γεννησε την ολέθρια Φίκα (Σφίγγα), την καταστροφή για τον λαό του Κάδμου, και τον Λέοντα της Νεμέας που ανάθρεψε η Ήρα, η τιμημένη ομοκρέβατη του Δία και τον φώλιασε στους λόφους της Νεμέας, για τους ανθρώπους συμφορά. Αλλά κι αυτόν τον νίκησε η ισχύς του Ηρακλή. Και τέλος η Κητώ σμίγοντας ερωτικά με τον νεότατο Φόρκυ, γέννησε ένα τρομερό φίδι, που στα σκοτεινά βάθη της γης, στην άκρη του κόσμου, φυλάει τα ολόχρυσα μήλα. Αυτή λοιπόν είναι η γενιά της Κητούς και του Φόρκυ.

Μια οικογένεια λοιπον η Εχιδνα και η κόρη της η Σ-φίγγα  αλλά και ο Οφις στον κήπο με τα   ολόχρυσα μήλα αλλα και το παράδειγμα και το υπόδειγμα για τον όφη/δια-βολέα στον Παραδείσου με το δέντρο του καλου και του κακού που …ο καρπός του  είναι το μήλο, αλλα και ο αετός που κατατρώγει το συκώτι του παραπεφθέντα Προμηθέα !!!  …. Α ρε κάτι συμ- πτώσεις !!!

Φερεκύδης, Fragmenta, 21, 2

Φερεκύδης ἐν δευτέρῳ,
Τυφῶνος καὶ Ἐχίδνης τῆς Φόρκυνος
φησὶ τὸν ἀετὸν τὸν ἐπιπεμφθέντα Προμηθεῖ.

Γαληνός, Αλληγορίες στη Θεογονία του Ησίοδου

…καὶ τὴν Ἔχιδναν ἐν γλαφυρῷ σπηλαίῳ ἀποτίκτει,
τὸ ἥμισυ μὲν γυναῖκα,τὸ ἥμισυ δ' ὄφιν οὖσαν,
 ποικίλον, ὠμηστήν, παρόσον ἐκ πνευμάτων
 ἀποκλειομένων τοῖς κοιλώμασι τῆς γῆς οἱ
ἐλαύνοντες καὶ δονοῦντες τὴν γῆν συνίστανται σεισμοί,
οὕς τινας δὴ διὰ μὲν τὸ τῆς ἐν αὐτοῖς ξηρᾶς ἀναθυμιά-
σεως ἀνωφερὲς νύμφην ἑλικώπιδα κατὰ τὸ ἄνω μέρος ἡ
αὐτονομία ἡ Ἑλληνικὴ προσηγόρευσε• διὰ δὲ τὸ κάτωθεν
τὴν τοιαύτην ἀναθυμίασιν ῥοιζηδὸν ἐπιτελεῖσθαι καὶ σφο-
δρότερον φαρμακεύειν, οἶον καὶ παραπικραίνειν τῇ τοῦ
ἐν ἑαυτῇ κενώσει ἰοῦ, ὄφιν ὠμηστὴν ὠνόμασε. ποικίλον
δὲ διὰ τὸ διάπορον καὶ ποικίλον τῶν κινήσεων• διάφορα
γὰρ εἴδη σεισμῶν κατὰ διαφόρους κινήσεις τῶν ἐν γῇ
πνευμάτων ἐπιγίνεται. διὰ τοῦτο δὲ καὶ ὑπὸ χθόνα ἡ
λυγρὴ Ἔχιδνα ἐρύεσθαι λέγεται καὶ κωλύεσθαι, παρόσον
οὐδέποτε ἐπιλείπουσιν ἐν τοῖς τῆς γῆς κοιλώμασι πνεύματα.

Ηρόδοτος, Ιστορία, 4, 9, 4

Ὡς δ' ἐγερθῆναι τὸν Ἡρακλέα, δίζησθαι, πάντα δὲ
τῆς χώρης ἐπεξελθόντα τέλος ἀπικέσθαι ἐς τὴν Ὑλαίην
καλεομένην γῆν• ἐνθαῦτα δὲ αὐτὸν εὑρεῖν ἐν ἄντρῳ μιξο-
πάρθενόν τινα ἔχιδναν διφυέα, τῆς τὰ μὲν ἄνω ἀπὸ τῶν

γλουτῶν εἶναι γυναικός, τὰ δὲ ἔνερθε ὄφιος.

Αλλα τα φίδια είναι θαμώνες συχνάζουν ή διαμένουν στη συκιά γιατι τους τρέφει  το γάλα της, άρα ο όφις είναι ο πρώτος συκωρός = πρώτος συκοφάντης  δηλ. αυτός που φανερώνει - ή φανερώνεται στα – σύκα,  και κατά συνέπειαν, με τη δεύτερη ερμηνεία της λέξεως, έχουμε συκοφάντης = διαβολεύς = Διάβολος, επειδή διαβάλλει το γένος των ανθρώπων στο Θεό 

Η λ. «συκοφάντης» στο αρχαίο αττικό δίκαιο αναφέρεται στην ψευδή καταμήνυση, αλλά η αμφίβολη ετυμολογία της από το «φανέρωμα σύκων» (από τάχα απαγορευτικό νόμο εξαγω¬γής σύκων) δεν πείθει, ενώ η άποψη για το <Συκοφαντεῖν:> κνίζειν ἐρωτικῶς. οὕτως Πλάτων καὶ Μένανδρος. To  «φανέρωμα αιδοίων» ή την  πρόκληση ερωτικού πάθους ή ερεθισμού ή ερωτικής παρόξυνσης μπορεί να είναι πολύ πιο …  συμβατή ως έννοια και ως πράξη,  όπως συμβαίνει αν  ερεθιστείς από το φύλλο ή το γάλα της συκιάς, όπως οξεία δερματίτις μετά από επαφή με συκιά …

σῡκοφαντ-έω, to be a συκοφάντης 1, παππῷος ὁ βίος συκοφαντεῖν ἐστί μοι Ar.Av.1452, cf. Ach.828, Ec.562, al., Lys.22.1, Isoc.15.23, 21.5, al., D.53.1, 55.1, al., Men.Epit.1, al.; ς κατ' ἀγοράν Diph.32.16: c. acc. pers., prosecute vexatiously, blackmail, συκοφαντεῖς τοὺς ξένους; Ar. Av.1431, cf. V.1096 (lyr.); τοὺς συμμάχους Isoc.15.318; ἑτέρους ἔσειε καὶ ἐσυκοφάντει Antipho 6.43; ς. τοὺς τὰς οὐσίας ἔχοντας Arist.Pol. 1304b22, cf. Lys.19.9 (Pass.); συκοφαντοῦμαι νῦν ὑπ' αὐτῶν ἀδίκως Id.Fr.43, cf.X.Oec.11.21, Thphr.Char.23.4; ἰδόντες . . σε ὑπὸ Δημέου συκοφαντούμενον PMich.Zen.57.2 (iii B.C.), cf. PCair.Zen.212.4, 628.3 (iii B.C.), CPR232.3 (ii/iii A.D.); freq. of blackmail by officials, PTeb. 43.26, 789.21 (ii B.C.), UPZ112i4, 113.10,16 (ii B.C.); συκοφαντῆσαι ἡμᾶς καὶ διασεῖσαι BGU1756.11 (i B.C.); μηδένα διασείσητε μηδὲ συκοφαντήσητε Ev.Luc.3.14, cf. CPR238.6 (ii A.D.), PFlor.382.57 (iii A.D.); τοῦ συκοφαντῆσαι ἡμᾶς to seek occasion against us, oppress us, LXX Ge.43.18; ὁ συκοφαντῶν πένητα ib.Pr.14.31; accuse falsely, ταυτὶ γὰρ συκοφαντεῖσθαι τὸν Ἕκτορα ὑπὸ τοῦ Ὁμήρου that is a false charge brought against Hector by Homer, Philostr.Her.12b; κύριε Γάϊε, συκοφαντούμεθα Ph.2.598, cf. 1.145, D.C.38.28, al.: c. acc. et gen., τὸν θεὸν ὀλιγωρίας Ael.Fr.40: c. acc. rei, denounce as contraband, Μεγαρέων τὰ χλανίσκια Ar.Ach.519; extort by false charges or threats, τριάκοντα μνᾶς Lys.26.24; εἴ τινός τι ἐσυκοφάντησα, ἀποδίδωμι τετραπλοῦν Ev.Luc.19.8: abs., Isoc.18.10.
criticize in a pettifogging way, τοὺς ποιητάς Arist.Po.1456a5, cf. D.H.Th.52, Dem.34, D.S.26.1; lay verbal traps for one, τὸν ῥήτορα βουλόμενος δικαίως ἐξετάζειν καὶ μὴ ς. D.18.232; ς. Θρασύμαχον Pl.R.341c; ὑποσκελίζειν καὶ ς. D.18.138: c. acc. rei, quibble about, μὴ τὰ συμβάντα συκοφάντει ib.192; ς. τὸ πρᾶγμα Id.23.61, D.H.Dem.25; carp at, stint, τὸν ἐπὶ τοῖς καλλίστοις ἔργοις ἔπαινον D.S.4.8: abs., quibble, Pl.R.341b, Arist.Top.139b26, 157a32, D.20.62.

= κνίζω ἐρωτικῶς, Pl.Com. 255, Men.1071.

Κι έτσι να έχουμε και τους  Πρωτόπλαστους όταν κατάλαβαν τη γύμνια τους, να φόρεσαν «έρραψαν», όπως είδαμε «φύλλα συκής»

Ισως και η  πρώτη  προσπάθεια δημιουργία ανθρώπων μέσω της σεξουαλικής πράξης και ερωτικού πάθους  στο φυτουργείο της Σεμιράμιδος όπως έχω γράψει και σε προηγούμενα κείμενα.

Κατά συνέπεια, μπορούμε να πλησιάσουμε το πρόβλημα της κατάρας κατά της συκής περισσότερο συγκρίνοντας την  κατάρα θεού κατά των κατοίκων του Παραδείσου μέσα στον οποίο βρίσκεται  το δέντρο της ζωής /συκής (; ) όπως και του δέντρου της Γνώσης του καλού και του κακού κάτα του Αδάμ και της Εύας.

Suda, Lexicon
Alphabetic letter sigma, entry 1325, line 1

<Συκάζειν:> οὕτω τὸ ἐπηρεάζειν ἔλεγον οἱ παλαιοί. ζήτει ἐν
τῷ ἀποσυκάζεις.
<Συκάμινον:> εἶδος δένδρου. καὶ σάρκωμά τι ἢ ἕλκος γινόμενον
ἐπί τε τοῖς ὀφθαλμοῖς καὶ ταῖς ἕδραις, ὃ καὶ σῦκον λέγεται.
<Συκέα:> τὸ δένδρον. <Σῦκον> δὲ ὁ καρπός.
<Συκῆ·> ζήτει ἐν τῷ ὄλυνθος.
<Σύκινον:> ἀσθενές. καὶ παροιμία· <Συκίνη μάχαιρα,> ἀντὶ
τοῦ συκοφάντις. καὶ ἑτέρα παροιμία· <Συκίνη ἐπικουρία,> ἐπὶ
τῶν ἀνωφελῶν. ἡμεῖς δὲ οἱ καθήμενοι τὴν συκίνην ἐπικουρίαν,
τοὺς στρατιώτας, προσδεχόμενοι. ὅτι συκίνη ναῦς τὸ εὐτελὲς δηλοῖ. καὶ
ζήτει ἐν τῷ ἐγένετο καὶ Μάνδρωνι.  
<Συκομορρέα.> ὅτι τῆς συκομόρρου ὁ καρπὸς οὐ πεπαί-
νεται, εἰ μή τινα βραχεῖαν τομὴν δέξηται.
<Σῦκον αἰτεῖν:> κολακεύειν· νεωστὶ γὰρ τῶν σύκων φαινομέ-
νων, ὡς ἂν εἰς ὥρας ἥκοντες, ἐλιπάρουν τοὺς συκωροὺς δοῦναι.
ζήτει περὶ ἐρινεοῦ τοῦ καρποῦ τῆς ἀγρίας συκῆς ἐν τῷ ἐρινεός.
<Σῦκον αἰτεῖς:> ἐπὶ τῶν κολακευόντων· οἱ γὰρ Ἀθηναῖοι ἐκο-
λάκευον τοὺς γεωργούς, βουλόμενοι παρ' αὐτῶν λαβεῖν πρώϊμα σῦκα·
οἰωνίζοντο γὰρ αὐτοῖς καὶ πάλιν ἐλθεῖν ἐς νέωτα. καὶ πάλιν ἑτέρα
παροιμία· <Σῦκον ἐφ' Ἑρμῇ·> ἐπὶ τῶν προκειμένων ἐπ' ὠφελείᾳ τοῖς
βουλομένοις· ὁπότε γὰρ φανείη σῦκον, τῷ Ἑρμῇ τοῦτο ἀνετίθεσαν,
καὶ ὁ βουλόμενος ἐλάμβανε. καὶ ἑτέρα παροιμία· <Ὥσπερ τὰ σῦκ'
ἐπὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς ἔφυ·> ἐπὶ τῶν προσφυῶς τινος πράγματος
ἐχομένων. σῦκα λέγων τὰ σαρκώματα, ἢ ἕλκος γινόμενον ἐπὶ τοῖς

ὀφθαλμοῖς. σῦκον λέγει τὰ ἐπὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς σαρκώματα, ἢ ἕλκος
γινόμενον ἐπὶ τοῖς ὀφθαλμοῖς. Ἀριστοφάνης· ὥσπερ τὰ σῦκ' ἐπὶ τοὺς
ὀφθαλμοὺς ἔφυ.
<Σῦκον:> στύκον τί ὄν, τὸ ἑστηκὸς καὶ μὴ ῥιπτόμενον, ὡς ὁ
ὄλυνθος. ὄλυνθος δὲ παρὰ τὸ ὅλος ἀνθεῖν, ἤγουν ἐκ πρώτης ἀνθή-
σεως τὸ αὐτὸ ἔχειν. ὅτι τὸ σῦκον ἀλεξιφάρμακόν ἐστι, καὶ μόνον·
καὶ ἰσχάδες σὺν πηγάνῳ ὀπτώμεναι καὶ νήσταις διδόμεναι, ὁμοίως
γλήχωνι. καί, σῦκόν τε μελαντραγές. λύσις ὀνείρου· βρῶσις σύκων
δείκνυσι φληνάφων ψόφους.
<Συκοφαντεῖν:> κνίζειν ἐρωτικῶς. οὕτως Πλάτων καὶ Μέναν-
δρος.
<Συκοφαντεῖν:> τὸ ψευδῶς τινος κατηγορεῖν. κεκλῆσθαι δέ
φασι τοῦτο παρ' Ἀθηναίοις πρῶτον εὑρεθέντος τοῦ φυτοῦ τῆς συκῆς
καὶ διὰ τοῦτο κωλυόντων ἐξάγειν τὰ σῦκα. τῶν δὲ φαινόντων τοὺς
ἐξάγοντας συκοφαντῶν κληθέντων, συνέβη καὶ τοὺς ὁπωσοῦν κατ-
ηγοροῦντας τινῶν φιλαπεχθημόνως οὕτω προσαγορευθῆναι. Ἀριστο- 
φάνης· καὶ ταῦτα μὲν δὴ σμικρὰ κἀπιχώρια. ἴδιον γὰρ Ἀθηναίων τὸ
συκοφαντεῖν. Αἰλιανός· ὁ δὲ ἐσυκοφάντει τὸν θεὸν ὀλιγωρίας. ἐκ
δὴ τούτων νόσοι καὶ τροφῶν ἀπορίαι τὴν Ἱμεραίων κατέσχον.
<Συκοφάντης:> λιμοῦ γενομένου ἐν τῇ Ἀττικῇ, τινὲς λάθρα
τὰς συκᾶς τὰς ἀφιερωμένας τοῖς θεοῖς ἐκαρποῦντο· μετὰ δὲ ταῦτα
εὐθηνίας γενομένης, κατηγόρουν τούτων τινές. ἐκεῖθεν οὖν συκοφάντης
λέγεται. ζήτει ἐν τῷ ἀποσυκάζεις.
<Συκοφάντης:> ὁ διάβολος· τὸν γὰρ θεὸν ἐσυκοφάντησε, φήσας
κεκωλυκέναι τοῦ ξύλου τὴν μετάληψιν· καὶ κατὰ τοῦ Ἰώβ· μὴ δωρεὰν
σέβεται Ἰὼβ τὸν θεόν; καὶ <Συκοφαντία,> ἡ ψευδὴς κατηγορία.
καὶ ῥῆμα <Συκοφαντῶ·> αἰτιατικῇ.
<Συκοφάσους:> συκοφάντας. ἦν ἄρα νικῆσαι συκοφάσους
ἀδίκους.
<Συκυαῖσι·> Φερεκράτης Τυραννίδι· ἆρ' ἀραχνία, ὥσπερ ταῖς συκυαῖσι ταῖς
κεναῖς. ζήτει ἐν τῷ ἀράχνη.

Το γάλα στις συκιές είναι αυτό που τρέφει τα σύκα όπως η μητέρα τρέφει το παιδί της  όμοια τρέφονται και τα φίδια από τα δέντρα που φέρουν γάλα όπως τη συκιά ή την συκομορέα ή την φραγκο-συκιά.

Pseudo-Zonaras Lexicogr., Lexicon

…<Γάλα>. ἡ πρώτη τροφὴ τοῦ ζώου, ὃ ἐκ μεταβολῆς

 αἷμα γίνεται. ἢ αἷμα πεπεμμένον, οὐ διεφθαρ-
 μένον, λευκαινόμενον ἐν τοῖς οἰκείοις αὐτοῦ
 καὶ ψυχροτέροις τοῦ ζώου μορίοις. παρὰ τὸ
 καλὸν εἰς ἀνατροφὴν εἶναι. κάλα καὶ γάλα.
….
<Γαλουχεῖ>. ἀντὶ τοῦ γαλακτοτροφεῖ.

συνεχίζετε …

...ἐξήρανε ταύτην λόγῳ ὡς Θεός.

Με τη σύνδεση του ἐρινού ή της  ἀγρίας συκῆ και την ύπαρξη κηρύκων – αγγέλων(αγγελιοφόρων, ευ-αγγελιστών), Δια-κόνων, αλλα και εριναζόντων-κηρύκων δίνεται πια ξεκάθαρη η έννοια του ορνού,  του ορνιάσματος-γονιμοποίησης για την ύπαρξη και παραγωγή φρούτων του ιερού δέντρου έτσι καταλαβαίνουμε και οδηγούμαστε παρακάτω στις αναφορές περί συκής και στα θρησκευτικά κείμενα της Παλαιάς και Καινή Διαθήκης, για να μπορέσουμε να τα συγκρίνουμε και να γίνει ακόμα πιο ξεκάθαρο και το νόημα της κατάρας του ερινού/ορνού/συκιάς.

Η συκιά είχε εκτιμηθεί πρώτα απ 'όλα  απ΄ολους για τα νόστιμα, γλυκά φρούτα της (Κριτές 9:11).

 Ήταν επίσης ένα σύμβολο της ευημερίας και της ασφάλειας και της φυλής του Ιούδα και του Ισραήλ που κατοικούσε, με ασφάλεια κάθε άνθρωπος κάτω από αμπέλι του και υπό την συκιά του Α' Βασιλέων 4:25:  Κατωκει δε ο Ιουδας και ο Ισραηλ εν ασφαλεια, εκαστος υπο την αμπελον αυτου και υπο την συκην αυτου, απο Δαν εως Βηρσαβεε, πασας τας ημερας του Σολομωντος.

 Ήταν ένα ευχάριστο πράγμα για να ξεκουραστούν, να μνημονεύουμε το λόγο του Θεού, και προσεύχονται στη σκιά της συκιάς. (Ιωάννης 1:48)

Ιωάννης 1:47 Ειδεν ο Ιησους τον Ναθαναηλ ερχομενον προς αυτον και λεγει περι αυτου· Ιδου, αληθως Ισραηλιτης, εις τον οποιον δολος δεν υπαρχει.
Ιωάννης 1:48 Λεγει προς αυτον ο Ναθαναηλ· Ποθεν με γινωσκεις; Απεκριθη ο Ιησους και ειπε προς αυτον· Πριν ο Φιλιππος σε φωναξη, οντα υποκατω της συκης, ειδον σε.
Ιωάννης 1:49 Απεκριθη ο Ναθαναηλ και λεγει προς αυτον· Ραββι, συ εισαι ο Υιος του Θεου, συ εισαι ο βασιλευς του Ισραηλ.

Τα σύκα θεωρούνται χαρακτηριστικά φρούτα για τη γη της Παλαιστίνης. Οι πιο αγαπημένοι  και πιο θρεπτικοί ήταν οι καρποί της άνοιξης, η οποία έχει υποστεί την ωρίμανση του Μαΐου και αναφέρονται  ως πρώιμα σύκα- στην συκιά του ως της πρώτης φοράς (Ωσηέ 9:10).

1 [] Μη χαιρε, Ισραηλ, μηδε ευφραινου ως οι λαοι· διοτι επορνευσας εκκλινων απο του Θεου σου· ηγαπησας μισθωματα επι παν αλωνιον σιτου.10 Ευρηκα τον Ισραηλ ως σταφυλην εν ερημω· ειδον τους πατερας σας ως τα πρωτογεννητα της συκης εν τη αρχη αυτης· αλλ' αυτοι υπηγον προς τον Βεελ-φεγωρ και αφιερωθησαν εις την αισχυνην· και εγειναν βδελυκτοι, καθως το αντικειμενον της αγαπης αυτων….2 Το αλωνιον και ο ληνος δεν θελουσι θρεψει αυτους, και ο οινος θελει εκλειψει απ' αυτων.11 [] Περι δε του Εφραιμ, ως πτηνον θελει πεταξει η δοξα αυτων, απο της γεννας και απο της μητρας και απο της συλληψεως·3 Δεν θελουσι κατοικησει εν τη γη του Κυριου· αλλ' ο Εφραιμ θελει επιστρεψει προς την Αιγυπτον, και θελουσι φαγει ακαθαρτα εν τη Ασσυρια.12 αλλα και αν εκθρεψωσι τα τεκνα αυτων, θελω ατεκνωσει αυτους, ωστε να μη μεινη ανθρωπος, διοτι ουαι ετι εις αυτους, οταν συρθω απ' αυτων.4 Δεν θελουσι προσφερει σπονδας οινου εις τον Κυριον, ουδε θελουσιν εισθαι αρεστοι εις αυτον· αι θυσιαι αυτων θελουσιν εισθαι εις αυτους ως αρτος πενθουντων· παντες οι τρωγοντες αυτας θελουσι μιανθη· διοτι αρτος αυτων υπερ της ψυχης αυτων δεν θελει εισελθει εις τον οικον του Κυριου.13 Ο Εφραιμ με εφαινετο ως η Τυρος, πεφυτευμενος εν τοπω τερπνω· πλην ο Εφραιμ θελει εκφερει τα τεκνα αυτου δια τον φονεα.5 Τι θελετε καμει εν ημερα πανηγυρεως και εν ημερα εορτης του Κυριου;14 Δος εις αυτους, Κυριε· τι θελεις δωσει; δος εις αυτους μητραν αποβαλλουσαν και μαστους ξηρους.6 Διοτι, ιδου, εφυγον δια την ταλαιπωριαν· η Αιγυπτος θελει συναξει αυτους, η Μεμφις θελει θαψει αυτους· τα δι' αργυριου επιθυμητα αυτων, κνιδαι θελουσι κληρονομησει αυτα· ακανθαι θελουσιν εισθαι εν ταις σκηναις αυτων.15 Πασα η κακια αυτων ειναι εν Γαλγαλοις· διοτι εκει εμισησα αυτους· δια την κακιαν των πραξεων αυτων θελω εξωσει αυτους απο του οικου μου· δεν θελω αγαπα πλεον αυτους· παντες οι αρχοντες αυτων ειναι αποσταται.7 [] Ηλθον αι ημεραι της επισκεψεως, αι ημεραι της ανταποδοσεως ηλθον· ο Ισραηλ θελει γνωρισει τουτο· ο προφητης ειναι αφρων, ο ανθρωπος ο πνευματεμφορος μαινομενος, δια το πληθος της ανομιας σου και του μεγαλου κατα σου μισους.16 Επαταχθη ο Εφραιμ· η ριζα αυτων εξηρανθη· καρπον δεν θελουσι καμει· οτι και αν γεννησωσι, θελω θανατωσει τα επιθυμητα της μητρας αυτων.8 Ο φρουρος του Εφραιμ ητο ο μετα του Θεου μου, ο δε προφητης εγεινε παγις ιξευτου εις πασας τας οδους αυτου και μισος εν τω οικω του Θεου αυτου.17 Ο Θεος μου θελει απορριψει αυτους, διοτι δεν εισηκουσαν αυτον· και θελουσιν εισθαι πλανωμενοι μεταξυ των εθνων.9 Διεφθαρησαν βαθεως ως εν ταις ημεραις της Γαβαα· δια τουτο θελει ενθυμηθη την ανομιαν αυτων, θελει επισκεφθη τας αμαρτιας αυτων.

Η κύρια συγκομιδή των σύκων που σημειώνεται ειναι κατά τους τελευταίους μήνες του καλοκαιριού και το φθινόπωρο. Τα σύκα ονομάζονται ωψιμα σύκα. Είναι  πολλές φορές κατώτερης ποιότητα. Σε πολλές χώρες μερικές φορές τα χορηγούσαν στα βοοειδή.

Στη Βίβλο αρκετά κείμενα δείχνουν ότι η συκιά έχει και συμβολική σημασία. Ένα από τα θαύματα του Κυρίου είναι πιο ενδιαφέρουσα όταν κατάρα  της συκιάς που μαραίνεται από τις ρίζες της. Αυτό φαίνεται να ήταν το μόνο θαύμα στο οποίο ο Ιησούς χρησιμοποίησε την εξουσία του για να καταστρέψει, να εξολεθρεύει κάτι. Είναι επίσης το μόνο θαύμα που δεν είχε κανένα όφελος για κανέναν. Όλα τα αλλα θαύματα  είχαν γίνει για τους ανθρώπους. Ο Κύριος πολλαπλασιάζει το ψωμί και τους ιχθύες, θεράπευσε ασθένειες, ανέστησε τους νεκρούς κλπ. Αυτό το θαύμα ήταν σαν να έρχεται σε σύγκρουση με τη θετική διάθεση του Ιησού, ο οποίος με την πρόταση του και μόνο κατεστρέψε το κακό και την  ανη/ερ-ίναστος συκῆ  κι έτσι   απάντησε στους μαθητές του: «Σεις δεν ξέρω ποιου πνεύματος εισθε · (Λουκ. 9:55).

53 Και δεν εδεχθησαν αυτον, διοτι εφαινετο οτι επορευετο εις Ιερουσαλημ.
54 Ιδοντες δε οι μαθηται αυτου Ιακωβος και Ιωαννης, ειπον· Κυριε, θελεις να ειπωμεν να καταβη πυρ απο του ουρανου και να αφανιση αυτους, καθως και ο Ηλιας εκαμε;
55 Στραφεις δε επεπληξεν αυτους και ειπε· δεν εξευρετε ποιου πνευματος εισθε σεις·
56 διοτι ο Υιος του ανθρωπου δεν ηλθε να απολεση ψυχας ανθρωπων, αλλα να σωση. Και υπηγον εις αλλην κωμην.
57 [] Ενω δε επορευοντο, ειπε τις προς αυτον καθ' οδον· Θελω σε ακολουθησει οπου αν υπαγης, Κυριε..
58 Και ειπε προς αυτον ο Ιησους· Αι αλωπεκες εχουσι φωλεας και τα πετεινα του ουρανου κατοικιας, ο δε Υιος του ανθρωπου δεν εχει που να κλινη την κεφαλην..

Όλα αυτά τα γεγονότα υποδηλώνουν ένα εξαιρετικό χαρακτήρα αυτού του θαύματος και την συμβολική σημασία της. Αλλά για να κατανοήσουμε αυτό το συμβολισμό, η παραβολή πρέπει να εξεταστεί υπό το φως της ολοτητάς της και να γνωρίσουμε την ιστορία του Ιησού  με την άγονη συκιά.

 (Λουκάς 13:6-9)

5 Ουχι, σας λεγω, αλλ' εαν δεν μετανοητε, παντες ομοιως θελετε απολεσθη.6 [] Ελεγε δε ταυτην την παραβολην· Ειχε τις συκην πεφυτευμενην εν τω αμπελωνι αυτου, και ηλθε ζητων καρπον εν αυτη και δεν ευρε.
 7 Και ειπε προς τον αμπελουργον· Ιδου, τρια ετη ερχομαι ζητων καρπον εν τη συκη ταυτη και δεν ευρισκω· εκκοψον αυτην· δια τι καταργει και την γην;
8 Ο δε αποκριθεις λεγει προς αυτον· Κυριε, αφες αυτην και τουτο το ετος, εως ότου σκαψω περι αυτην και βαλω κοπριαν·
9 και εαν μεν καμη καρπον, καλως· ει δε μη, θελεις εκκοψει αυτην μετα ταυτα.
10 [] Εδιδασκε δε εν μια των συναγωγων το Σαββατον.

34 Ιερουσαλημ, Ιερουσαλημ, η φονευουσα τους προφητας και λιθοβολουσα τους απεσταλμενους προς αυτην, ποσακις ηθελησα να συναξω τα τεκνα σου καθ' ον τροπον η ορνις τα ορνιθια εαυτης υπο τας πτερυγας, και δεν ηθελησατε.
35 Ιδου, σας αφινεται ο οικος σας ερημος· αληθως δε σας λεγω οτι δεν θελετε με ιδει, εωσου ελθη ο καιρος οτε θελετε ειπει· Ευλογημενος ο ερχομενος εν ονοματι Κυριου.

 Πριν από την παραβολή προηγήθηκε λόγια του: «Εκτός από το αν δεν μετανοήσουν θελετε επίσης χαθεί". Η εξήγηση αυτής της παραβολής ήταν προφανές για τους ακροατές. Ο ιδιοκτήτης του αμπελώνα είναι ο Θεός του Ισραήλ (Ησαΐας 5:7).
1 [] Τωρα θελω ψαλλει εις τον ηγαπημενον μου ασμα του αγαπητου μου περι του αμπελωνος αυτου. Ο ηγαπημενος μου ειχεν αμπελωνα επι λοφου παχυτατου.
2 Και περιεφραξεν αυτον, και συνηθροισεν εξ αυτου τους λιθους και εφυτευσεν αυτον με τα πλεον εκλεκτα κληματα και εκτισε πυργον εν τω μεσω αυτου και κατεσκευασεν ετι ληνον εν αυτω και περιεμενε να καμη σταφυλια, αλλ' εκαμεν αγριοσταφυλα..
3 Και τωρα, κατοικοι Ιερουσαλημ και ανδρες Ιουδα, κρινατε, παρακαλω, αναμεσον εμου και του αμπελωνος μου.
 4 Τι ητο δυνατον να καμω ετι εις τον αμπελωνα μου και δεν εκαμον εις αυτον; δια τι λοιπον, ενω περιεμενον να καμη σταφυλια, εκαμεν αγριοσταφυλα;
5 Τωρα λοιπον θελω σας αναγγειλει τι θελω καμει εγω εις τον αμπελωνα μου· θελω αφαιρεσει τον φραγμον αυτου και θελει καταφαγωθη θελω χαλασει τον τοιχον αυτου και θελει καταπατηθη·
6 και θελω καταστησει αυτον ερημον δεν θελει κλαδευθη ουδε σκαφθη, αλλα θελουσι βλαστησει εκει τριβολοι και ακανθαι θελω προσταξει ετι τα νεφη να μη βρεξωσι βροχην επ' αυτον..
7 Αλλ' ο αμπελων του Κυριου των δυναμεων ειναι ο οικος του Ισραηλ και οι ανδρες Ιουδα το αγαπητον αυτου φυτον και περιεμενε κρισιν, πλην ιδου, καταδυναστευσις δικαιοσυνην, πλην ιδου, κραυγη.
8 [] Ουαι εις εκεινους, οιτινες ενονουσιν οικιαν με οικιαν και συναπτουσιν αγρον με αγρον, εωσου μη μεινη τοπος, δια να κατοικωσι μονοι εν τω μεσω της γης. 9 Εις τα ωτα μου ειπεν ο Κυριος των δυναμεων, Βεβαιως πολλαι οικιαι θελουσι μεινει ηρημωμεναι, μεγαλαι και καλαι, χωρις κατοικων

 Ο Κήρυξ/ Αγγελος/ Ευαγγελιστής αλλα και η ορνίς – ισως συγχέεται ακομα και η έννοια του ορνού με την ορνιθα (;)  είναι ο Μεσσίας, ο οποίος, τρία χρόνια που κρατα η αποστολή του, μέσα από το «σκάψιμο του» και «λίπανση» δεν ειδε το έθνος  του Ισραήλ να φέρνεί καρπούς στον Θεό. Κατά τη στιγμή αυτής της παραβολής, η μοίρα αυτού του έθνους δεν είχε ακόμη αποφασιστεί. Φαίνεται ότι η κατάρα της συκιάς είναι σαν να δίνει το τελείωμα όλων των  προηγούμενων ημιτελών  παραβολών. Μετά τη θριαμβευτική είσοδό του στην Ιερουσαλήμ το τέλος της αποστολής του Κυρίου πλησιάζει γρήγορα. Επιστρέφοντας από τη Βηθανία, ο Δάσκαλος πλησίασε τη συκιά και κοίταξε για πρώιμα φρούτα σε αυτήν.

13 και λεγει προς αυτους· Ειναι γεγραμμενον, Ο οικος μου οικος προσευχης θελει ονομαζεσθαι; σεις δε εκαμετε αυτον σπηλαιον ληστων. 14 Και προσηλθον προς αυτον τυφλοι και χωλοι εν τω ιερω και εθεραπευσεν αυτους..
15 Ιδοντες δε οι αρχιερεις και οι γραμματεις τα θαυμασια, τα οποια εκαμε, και τους παιδας κραζοντας εν τω ιερω και λεγοντας, Ωσαννα τω υιω Δαβιδ, ηγανακτησαν.
16 και ειπον προς αυτον· Ακουεις τι λεγουσιν ουτοι; Ο δε Ιησους λεγει προς αυτους· Ναι· ποτε δεν ανεγνωσατε οτι εκ στοματος νηπιων και θηλαζοντων ητοιμασας αινεσιν;.
17 Και αφησας αυτους εξηλθεν εξω της πολεως εις Βηθανιαν και διενυκτερευσεν εκει. 18 [] Οτε δε το πρωι επεστρεφεν εις την πολιν, επεινασε·19 και ιδων μιαν συκην επι της οδου, ηλθε προς αυτην και ουδεν ηυρεν επ' αυτην ειμη φυλλα μονον, και λεγει προς αυτην· να μη γεινη πλεον απο σου καρπος εις τον αιωνα. Και παρευθυς εξηρανθη η συκη. 20 Και ιδοντες οι μαθηται, εθαυμασαν λεγοντες· Πως παρευθυς εξηρανθη συκη;·21 Αποκριθεις δε ο Ιησους ειπε προς αυτους· Αληθως σας λεγω, εαν εχητε πιστιν και δεν διστασητε, ουχι μονον το της συκης θελετε καμει, αλλα και εις το ορος τουτο αν ειπητε, Σηκωθητι και ριφθητι εις την θαλασσαν, θελει γεινει·22 και παντα οσα αν ζητησητε εν τη προσευχη εχοντες πιστιν θελετε λαβει.·23 [] Και οτε ηλθεν εις το ιερον, προσηλθον προς αυτον, ενω εδιδασκεν οι αρχιερεις και οι πρεσβυτεροι του λαου, λεγοντες· Εν ποια εξουσια πραττεις ταυτα, και τις σοι εδωκε την εξουσιαν ταυτην;

Ετσι πολύ απλά συμπληρώθηκε η ιστορία του Ιδιοκτήτη του αμπελώνα και της συκιάς που επι 3 χρόνια δεν εδινε καρπό.

11 Και εισηλθεν ο Ιησους εις Ιεροσολυμα και εις το ιερον· και αφου περιεβλεψε παντα, επειδη η ωρα ητο ηδη προς εσπεραν, εξηλθεν εις Βηθανιαν μετα των δωδεκα.12 [] Και τη επαυριον, αφου εξηλθον απο Βηθανιας, επεινασε·13 και ιδων μακροθεν συκην εχουσαν φυλλα, ηλθεν αν τυχον ευρη τι εν αυτη· και ελθων επ' αυτην ουδεν ευρεν ειμη φυλλα· διοτι δεν ητο καιρος συκων. 14 Και αποκριθεις ο Ιησους ειπε προς αυτην· Μηδεις πλεον εις τον αιωνα να μη φαγη καρπον απο σου. Και ηκουον τουτο οι μαθηται αυτου.15 Και ερχονται εις Ιεροσολυμα· και εισελθων ο Ιησους εις το ιερον, ηρχισε να εκβαλλη τους πωλουντας και αγοραζοντας εν τω ιερω, και τας τραπεζας των αργυραμοιβων και τα καθισματα των πωλουντων τας περιστερας ανετρεψε,.16 και δεν αφινε να περαση τις σκευος δια του ιερου, 17 και εδιδασκε, λεγων προς αυτους· Δεν ειναι γεγραμμενον, οτι ο οικος μου θελει ονομαζεσθαι οικος προσευχης δια παντα τα εθνη; σεις δε εκαμετε αυτον σπηλαιον ληστων.
18 Και ηκουσαν οι γραμματεις και οι αρχιερεις και εζητουν πως να απολεσωσιν αυτον· διοτι εφοβουντο αυτον, επειδη πας ο οχλος εξεπληττετο εις την διδαχην αυτου.19 Και οτε εγεινεν εσπερα, εξηρχετο εξω της πολεως. 20 Και το πρωι διαβαινοντες ειδον την συκην εξηραμμενην εκ ριζων..21 Και ενθυμηθεις ο Πετρος, λεγει προς αυτον· Ραββι, ιδε, η συκη, την οποιαν κατηρασθης, εξηρανθη.22 Και αποκριθεις ο Ιησους, λεγει προς αυτους· Εχετε πιστιν Θεου. 23 Διοτι αληθως σας λεγω οτι οστις ειπη προς το ορος τουτο, Σηκωθητε και ριφθητι εις την θαλασσαν, και δεν δισταση εν τη καρδια αυτου, αλλα πιστευση οτι εκεινα τα οποια λεγει γινονται, θελει γεινει εις αυτον ο, τι εαν ειπη. 24 Δια τουτο σας λεγω, Παντα οσα προσευχομενοι ζητειτε, πιστευετε οτι λαμβανετε, και θελει γεινει εις εσας. 25 Και οταν ιστασθε προσευχομενοι, συγχωρειτε εαν εχητε τι κατα τινος, δια να συγχωρηση εις εσας και ο Πατηρ σας ο εν τοις ουρανοις τα αμαρτηματα σας.26 Αλλ' εαν σεις δεν συγχωρητε, ουδε ο Πατηρ σας ο εν τοις ουρανοις θελει συγχωρησει τα αμαρτηματα σας.

 Πολύ απλά γιατι σ΄αυτό το αποσπασμα η ύπαρξη των νέων ανοιξιάτικων μαλακών φύλλων δημιουργεί ήδη ελπίδα για τον καρπό που λογικά έπετε, όμως το σκάψιμο και το λίπασμα δεν αρκούν, αν δεν υπάρξει το όρνιασμα της συκιά. Σε αντίθεση  όμως με όλα τα άλλα δέντρα, το σύκο έχει αυτό το μοναδικό χαρακτηριστικό ότι οι καρποί της εμφανίζονται  πριν από τα φύλλα του. Και πρέπει να εχει προηγηθεί το ορνιασμα και ο λόγος του Κηρυκα και ο ούριος άνεμος που θα σκορπίσει τον Λόγο.– Ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ Λόγος, καὶ ὁ Λόγος ἦν πρὸς τὸν Θεὸν, καὶ Θεὸς ἦν ὁ Λόγος, και ο Λογος είναι πνεύμα που οπου θέλει πνέει.  Είναι ο Αηρ,  η Ηρα ή Ρέα και ο  Ερμής με το κηρύκειον που δίνει την ύπαρξη και τη ζωή μεσα από τις διακλαδωμενες σπείρες του DNA και του Κηρυκείου της ζωής.

Και έτσι κάθε δέντρο που δεν δίνει καρπούς και φρούτα πρέπει να κόβεται γιατι πολύ απλά σου «τρώει»  ακομα και τη γή, μέσα από την οποια θα μπορούσε στην ιδια θέση να καρπίσει κάποιο άλλο δεντρο που θα φέρει καρπούς.
 Κάποιοι ερμηνεύουν το γεγονός αυτό στην κυριολεξία, σαν κατάρα σε ένα δέντρο το οποίο δεν είχε κανένα φρούτο. Όμως, μια τέτοια ερμηνεία έρχεται σε αντίθεση με ένα σημείωμα από τον συγγραφέα του Ευαγγελίου του Μάρκου, ο οποίος τονίζει ότι «ο χρόνος για τα σύκα δεν είχε φτάσει ακόμη"  Ο καιρός των καρπών δεν είναι ακόμη αλλα εδώ μιλάμε για το δεύτερο καρπισμα - άρα ήδη ο καιρός ειναι ανοιξιάτικος και ισως γύρω στον Απρίλιο με  Μάιο μάλιστα, - κι οχι χειμώνας όπως θέλουν να πιστέψουμε, αλλα παρόλα αυτά ο γεωργός γνωρίζει ακομα και από τον καιρό των ξερών κλαδιών και κλαδευει και γνωρίζει από το μπουμπουκιασμα  αν ένα δέντρο θα φέρει ή όχι καρπό ή μονο φύλλωμα.

 Ήδη στην Παλαιά Διαθήκη, σύκα εντοπίστηκαν και συνδέθηκαν  με το έθνος του Ισραήλ από τους προφήτες. Ο Ωσηέ έγραψε: «Βρήκα το Ισραήλ όπως τα σταφύλια στην έρημο, είδα τον πατέρα σας, ως το πρώτο ώριμο στη συκιά στην πρώτη της φορά

10 Ευρηκα τον Ισραηλ ως σταφυλην εν ερημω· ειδον τους πατερας σας ως τα πρωτογεννητα της συκης εν τη αρχη αυτης· αλλ' αυτοι υπηγον προς τον Βεελ-φεγωρ και αφιερωθησαν εις την αισχυνην· και εγιναν βδελυκτοι, καθως το αντικειμενον της αγαπης αυτων.

 Ο Ιερεμίας έλαβε το όραμα των δύο καλάθια των σύκων, η οποία αντιπροσώπευε το Ισραήλ. : Όπως και αυτά τα καλά τα σύκα, έτσι θα αναγνωρίζω τα οποία παρασύρονται σε αιχμαλωσία του Ιούδα

1 [] Ο Κυριος εδειξεν εις εμε και ιδου, δυο καλαθοι συκων κειμενοι εμπροσθεν του ναου του Κυριου, αφου ηχμαλωτισε Ναβουχοδονοσορ ο βασιλευς της Βαβυλωνος Ιεχονιαν τον υιον του Ιωακειμ, βασιλεα του Ιουδα, και τους αρχοντας του Ιουδα και τους ξυλουργους και τους χαλκεις εξ Ιερουσαλημ και εφερεν αυτους εις την Βαβυλωνα..2 Ο καλαθος ο εις ειχε συκα καλλιστα, ως τα συκα τα πρωιμα· ο δε καλαθος αλλος συκα κακιστα, τα οποια δια την αχρειοτητα δεν ετρωγοντο.
3 Και ειπε Κυριος προς εμε, Τι βλεπεις, Ιερεμια; Και ειπα, Συκα· τα συκα τα καλα ειναι καλλιστα, τα δε κακα κακιστα, ωστε δια την αχρειοτητα δεν τρωγονται.·
4 Παλιν εγεινε λογος Κυριου προς εμε λεγων, 5 Ουτω λεγει Κυριος ο Θεος του Ισραηλ· Καθως τα καλα ταυτα συκα, ουτω θελω επιμεληθη τους αιχμαλωτισθεντας εκ του Ιουδα, τους οποιους εξαπεστειλα εκ του τοπου τουτου εις την γην των Χαλδαιων δια καλον.
6 Διοτι θελω επιστηριξει τους οφθαλμους μου επ' αυτους δια καλον, και θελω αποκαταστησει αυτους εν τη γη ταυτη και οικοδομησει αυτους και δεν θελω κατακρημνισει, και θελω φυτευσει αυτους και εν θελω εκριζωσει

7 Και θελω δωσει εις αυτους καρδιαν δια να με γνωρισωσιν, οτι εγω ειμαι ο Κυριος· και θελουσιν εισθαι λαος μου και εγω θελω εισθαι Θεος αυτων· διοτι θελουσιν επιτρεψει εις εμε εξ ολης καρδιας αυτων.

8 Και καθως τα συκα τα κακα, τα οποια δια την αχρειοτητα δεν τρωγονται, ουτω βεβαιως λεγει Κυριος, Ουτω θελω παραδωσει Σεδεκιαν τον βασιλεα του Ιουδα και τους μεγιστανας αυτου και το υπολοιπον της Ιερουσαλημ, το εναπολειφθεν εν τη γη ταυτη, και τους κατοικουντας εν τη γη της Αιγυπτου

9 και θελω παραδωσει αυτους εις διασποραν εις παντα τα βασιλεια της γης προς κακον, εις ονειδος και εις παροιμιαν, εις λοιδοριαν και εις καταραν, εν πασι τοις τοποις οπου θελω διωξει αυτους.

10 Και θελω αποστειλει προς αυτους την μαχαιραν, την πειναν και τον λοιμον, εωσου αφανισθωσιν επανωθεν απο της γης, την οποιαν εδωκα εις αυτους και εις τους πατερας αυτων.

 Ετσι σύντομα η προφητεία του Χριστού εκπληρώνετε με το μαρασμό/καταρα  της συμβολικής συκιάς που πρέπει να πληρωθεί. Κατά το έτος 70 μ.Χ. ο ναός καταστράφηκε. Δεν είναι πλέον υπήρχε μια θέση για να προσφέρουν θυσίες, και έχασαν την ευκαιρία να υπηρετήσουν τον Κύριο, σύμφωνα με τις επιταγές του νόμου έτσι τελείωσε η Ιερουσαλήμ έπεσε και  καταστραφει και ολόκληρο το έθνος εκδιώχθηκε από την γη και διασκορπίσθει σε όλο τον κόσμο. Ετσι μιλώντας για την εποχή του Βασιλείου του που πλησιάζει, ο Χριστός κρίνει και πάλι  αξιον της προσοχή για τους μαθητές του να ξαναμαθουν  την ιστορία της συκιάς.

30 Και τοτε θελει φανη το σημειον του Υιου του ανθρωπου εν τω ουρανω, και τοτε θελουσι θρηνησει πασαι αι φυλαι της γης και θελουσιν ιδει τον Υιον του ανθρωπου ερχομενον επι των νεφελων του ουρανου μετα δυναμεως και δοξης πολλης.
31 Και θελει αποστειλει τους αγγελους αυτου μετα σαλπιγγος φωνης μεγαλης, και θελουσι συναξει τους εκλεκτους αυτου εκ των τεσσαρων ανεμων απ' ακρων ουρανων εως ακρων αυτων.
 32 [] Απο δε της συκης μαθετε την παραβολην· Οταν ο κλαδος αυτης γινη ηδη απαλος και εκβλαστανη τα φυλλα, γνωριζετε οτι πλησιαζει το θερος·
33 ουτω και σεις, οταν ιδητε παντα ταυτα, εξευρετε οτι πλησιον ειναι επι τας θυρας. 34 Αληθως σας λεγω, δεν θελει παρελθει η γενεα αυτη, εωσου γεινωσι παντα ταυτα.

Θα πρέπει να παρατηρήσουμε ότι αυτή η παραβολή είχε αναφερθεί την ίδια ημέρα με την μέρα της  άγονης συκιάς. Συνεπώς, θα ήταν δύσκολο να υποθέσουμε ότι όταν ο Χριστός τους είπε να προσέχετε για ενδείξεις που λαμβάνουν χώρα σε αυτό το ιερό  δέντρο,  δεν ήταν τυχαία. Τα δύο αυτά γεγονότα αποτελούν ένα σύνολο. Ως αποτέλεσμα της απόρριψης του Μεσσίας από την πλευρά των Εβραίων, κατά την πρώτη έλευση του, την εύνοια του Θεού που  μετατράπηκε σε αποστροφή και απομάκρυνση από αυτούς, όπως φαίνεται στο μαραμένο δέντρο και  η εμφάνιση φυλλώματος δηλώνει ταυτοχρονα και την εμφάνιση αλλα και την καρπόδεση  αλλα και την λογική  ύπαρξη καρπού, διαφορετικά υπάρχει και η πληρης αποστροφή και το «κοψιμο της» από τις ρίζες.

Joannes Chrysostomus Scr. Eccl., In parabolam de ficu [Sp.] (fort. auctore quodam Cappadoce)
Vol 59, pg 588, ln 69

                                                          Ὑπὸ
τοιαύτην συκῆν τὸν Ναθαναὴλ ὄντα εἶδεν ὁ Κύριος· Πρὸ
τοῦ γάρ σε Φίλιππον φωνῆσαι ὄντα ὑπὸ τὴν συκῆν, εἶδόν σε. Ταύτην τὴν συκῆν προορῶν ὁ προφήτης μέλ-
λουσαν ἄκαρπον γενέσθαι, ἔλεγεν· Ἀναβήσομαι εἰς
λαὸν παροικίας μου, διότι συκῆ οὐ καρποφορήσει.
Ἐπὶ τοιαύτην συκῆν ἀνέβη ὁ Ζακχαῖος ἰδεῖν τὸν Ἰησοῦν·
πρὸς ὃν ἔλεγε· Σπεύσας κατάβηθι. [Ἐκεῖ ὁ ὄφις καμ-
πύλα περιπλέκεται, ἐκεῖ ἐνόσσευσεν, ἐκεῖ κέκρυ-
πται.

Joannes Chrysostomus Scr. Eccl., In parabolam de ficu [Sp.] (fort. auctore quodam Cappadoce)
Vol 59, pg 587, ln 17

Καὶ πῶς λέγει ὁ Ἡσαΐας, Ὁ Θεὸς ὁ αἰώνιος οὐ πει-
νάσει, οὐδὲ κοπιάσει; Χριστὸς δὲ ὅτι Θεὸς παντί που
δῆλον τῷ πιστεύοντι τῇ Γραφῇ λεγούσῃ· Ἐν ἀρχῇ ἦν
ὁ Λόγος, καὶ ὁ Λόγος ἦν πρὸς τὸν Θεὸν, καὶ Θεὸς ἦν
ὁ Λόγος. Πῶς οὖν ἐπείνασεν ὁ Θεός; Ἐπείνασεν ἡ τοῦ
δούλου μορφή· διέθρεψε δὲ πεντακισχιλίους ἡ ἐν αὐτῷ
τοῦ Δεσπότου βουλή. Ἦλθεν ἐπὶ τὴν συκῆν ὁ ὁρώμενος
ἄνθρωπος· ἦν δὲ πανταχοῦ ἡ ἐν αὐτῷ νοουμένη θεότης.
Εἶδε τὴν συκῆν ἄκαρπον ὡς ἄνθρωπος, ἐξήρανε ταύτην
λόγῳ ὡς Θεός. Εἶπε, Μηκέτι ἐκ σοῦ καρπὸς γένηται
εἰς τὸν αἰῶνα· καὶ τὸ ἔργον ἠκολούθησε τῷ ῥήματι· καὶ εὐθὺς ἡ συκῆ ἐξηράνθη. Τὸ ῥῆμα ἀνθρώπινον, τὸ
δὲ ἔργον θεϊκόν. Ἀλλὰ πολυζήτητος ἡμῖν, ἀγαπητοὶ, ἡ
θεωρία ἡ κατὰ τὴν συκῆν, παρὰ πολλοῖς μὲν ἑρμηνευ-
θεῖσα, ὡς ἔμοιγε δοκεῖ, οὐκ ἠκριβωμένως· πλὴν τὰς
τῶν προλαβόντων ὑμῖν λέξω λύσεις, καὶ τὰς ἡμῖν πε-
πονημένας προσκομίσομεν ἀριστείας. Δύσληπτος γὰρ ὁ
ἐν τῇ ἱστορίᾳ τοῦ γράμματος κείμενος νοῦς, πολλῷ τῷ
βάθει κεκρυμμένην ἔχων τὴν τοῦ μυστηρίου στιλβότητα.
Τί γὰρ τὸ ἀναγκαῖον ἦν τῷ λόγῳ ξηραίνεσθαι τὴν συκῆν,
καὶ μὴ λόγῳ ταύτην καρποφορεῖν; Ὁ γὰρ ῥήματι ξη-
ράνας αὐτὴν ἠδύνατο καὶ ῥήματι εὔκαρπον αὐτὴν ποιῆ-
σαι. Τί δὲ καὶ ἥμαρτεν ἡ συκῆ, εἴποι τις ἂν, ὁπότε
οὐκ ἦν αὐτῆς ὁ καιρὸς, Μάρκου τοῦ εὐαγγελιστοῦ λέγον-
τος χειμῶνα εἶναι κατ' ἐκεῖνον τὸν καιρόν; Καὶ εἰ μή
τί ἐστι μυστήριον ὑπὲρ ἄνθρωπον ἐν αὐτῇ τελούμε-
νον, εὑρεθήσεται ὁ Κύριος κατὰ μὲν ἕνα τρόπον ἐπαι-
νετὸς, κατὰ δὲ ἕτερον μεμπτέος· ἐπαινετὸς μὲν γὰρ, ὅτι
λόγῳ αὐτὴν ἐξήρανε· μεμπτέος δὲ, ὅτι ἀδίκως αὐτὴν
κατηράσατο. Ἀλλὰ δεῖ νοεῖν τοῦ λοιποῦ, ἀγαπητοὶ, τίνος
ἔφερεν εἰκόνα ἡ συκῆ· οὐ γὰρ ἦν τι ὑπὸ Χριστοῦ γενό-
μενον πρᾶγμα, ὃ οὐκ εἶχε μυστήριον. Ὅλως οὐδὲν ἦν
παρ' αὐτοῦ γινόμενον ἔργον, ὃ μὴ σφόδρα ὠφέλιμον· οὐ-
δὲν ὃ μὴ ἐβόα τὴν ἀλήθειαν· οὐδὲν ὃ μὴ πρὸς τὴν τῶν
οὐρανίων παραδοχὴν ἐκίνει τὸν νοῦν. Ταύτην τὴν συκῆν
οἱ πολλοὶ τῶν ἑρμηνέων εἰρήκασι τῇ τῶν Ἰουδαίων συν-αγωγῇ παρεικασμένην εἶναι, ἐφ' ἢν ἦλθε, φησὶν, ὁ Κύ-
ριος, ζητῶν ἐν αὐτῇ καρπὸν πίστεως· καὶ οὐχ εὗρεν,
εἰ μὴ μόνον λόγοις προφητῶν καὶ νόμου καθάπερ φύλ-λοις κομῶσαν· διὸ καὶ ἐξήρανε, λέγων· Μηκέτι ἐκ σοῦ
καρπὸς γένηται εἰς τὸν αἰῶνα. Ἐγὼ δὲ τῇ ἑρμηνείᾳ
ταύτῃ πειρῶμαι ἀντιλέγειν, ἀγαπητοί· οὐ γὰρ οὕτως
ἔχει ἡ ἀκρίβεια τοῦ νοήματος. Πῶς γὰρ ἂν κατηράσατο
ὁ Κύριος, λέγων, Εὐλογεῖτε, καὶ μὴ καταρᾶσθε; πῶς
δὲ καὶ τὴν συναγωγὴν κατηράσατο ἂν καὶ ἐξήρανεν ὁ
λέγων, Οὐκ ἦλθεν ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἀπολέσαι,
ἀλλὰ ζητῆσαι καὶ σῶσαι τὸ ἀπολωλός; Εἰ δέ τις ἔτι
ἀντιλέγει καὶ φιλονεικεῖ, λέγων, τῇ τῶν Ἰουδαίων συν-
αγωγῇ παρεικασμένην εἶναι τὴν συκῆν ἀκριβῶς, λεγέτω
πῶς ἡ ἀπὸ ῥιζῶν ξηρανθεῖσα συναγωγὴ τοιοῦτον ἔγκαρ-πον κλάδον ἐβλάστησε, τὸν γλυκύτατον Παῦλον. 

....  Ζητητέος τοίνυν, ἀγαπητοὶ, ὁ
περὶ τῆς συκῆς λόγος, τίνος ἔφερεν εἰκόνα. Ἀλλ' ἐὰν
σὺ, ὁ Ἀδὰμ, μνησθῇς, ὅτε ἐν τῷ παραδείσῳ ἐγυμνώθης,
ποίου δένδρου φύλλα λαβὼν καὶ συῤῥάψας ἑαυτῷ περι-βόλαιον ὕφανας, ὄψει πῶς δικαίως ταύτην ἐξήρανεν· ἢ
γὰρ οὐχὶ φύλλα συκῆς λαβὼν τὴν σεαυτοῦ αἰσχύνην
ἐκάλυπτες; Ἦλθεν οὖν ὁ Χριστὸς, καὶ τὴν ἔτι ἐν σοὶ
ἀνθοῦσαν συκῆν τὸ τῆς αἰσχύνης κάλυμμα τῷ λόγῳ ἐξή-
ρανεν· ἦρέ σου τὴν πενίαν, καὶ δέδωκέ σοι τὸν πλοῦτον·
ἦρέ σου τὰ τῆς αἰσχύνης καλύμματα, καὶ δέδωκέ σοι
χιονοφεγγῆ στολὴν, ἐξ ὕδατος καὶ Πνεύματος ὑφανθεῖ-
σαν· ἐξήρανε τὰ φύλλα τῆς συκῆς, καὶ ἀπέδωκέ σοι τὰ σῦλα τῆς ψυχῆς. Ποῖα σῦλα; Ἃ ὄφις ἐσυλαγώγησεν ἐν
σοὶ ἐν τῷ παραδείσῳ, τὴν ἰσάγγελον ζωὴν, τὴν τοῦ πα-
ραδείσου τρυφὴν, τὴν τῆς ἀφθαρσίας στολήν...

Στους  Εβραίοι εκλαμβάνεται η συκιά ως σύμβολο της ειρήνης και αφθονίας, αλλα και ως σύμβολο του έθνους τους. Οι οπαδοί του Μωάμεθ το ονόμασε το « Δέντρο του Παραδείσου ». 
Οι  Ρωμαίοι παλαιότερα θυσιαζουν και αφιερώνουν το γαλακτώδη χυμός της  άγριας συκιάς στην  Juno, ( Ηρα) – μπορουμε να τον συνδέσουμε και με το Γαλαξία καθως και το γάλα την πρώτη τροφή των βρεφων κλπ  και μερικές φυλές της κεντρικής Αφρικής χτίζουν  καλύβες για τα πνεύματα των προγόνων τους και δίνουν τις μορφές τους στις ιερές συκιές.








συνεχίζετε

ἐρινὸς ἡ ἀγρία συκῆ...

Ξεκινάω μια αναφορά και παρένθεση στα της  Πυραμίδος, περί οίκος του Σίτου βλέπε και Πυραμιδα ή Βηθλεεμ κλπ. και συνεχίζω με μια παρένθεση περί Συκιάς κλπ για να δώσω επιπλέον στοιχεία.

Αναρωτήθηκα  για το αν το  Δέντρο της ζωής-  όπως αυτό φαίνεται σε κείμενα είναι αυτό που παρουσιάζουν ως ιερό δέντρο και ως η δική μας  συκιά. 

 

Άλλο το δέντρο της ζωής και άλλο το δέντρο της γνώσης του καλού και του κακού. Είναι δύο διαφορετικά δέντρα.

Γεν. 2,8                      Καὶ ἐφύτευσεν ὁ Θεὸς παράδεισον ἐν Ἐδὲμ κατὰ ἀνατολὰς καὶ ἔθετο ἐκεῖ τὸν ἄνθρωπον, ὃν ἔπλασε.

Γεν. 2,8                      Διέταξε δε ο Θεός και εφύτρωσε και εβλάστησεν εις την περιοχήν της Εδέμ προς ανατολάς κήπος, ο παράδεισος, και εκεί ετοποθέτησε τον άνθρωπον, τον οποίον έπλασε.

Γεν. 2,9                      καὶ ἐξανέτειλεν ὁ Θεὸς ἔτι ἐκ τῆς γῆς πᾶν ξύλον ὡραῖον εἰς ὅρασιν καὶ καλὸν εἰς βρῶσιν καὶ τὸ ξύλον τῆς ζωῆς ἐν μέσῳ τοῦ παραδείσου καὶ τὸ ξύλον τοῦ εἰδέναι γνωστὸν καλοῦ καὶ πονηροῦ.

Γεν. 2,9                      Έκαμε δε ο Θεός να βλαστήσουν από την γην όλα τα είδη των δένδρων, τα οποία είναι ωραία εις την όρασιν, ευχάριστα εις την γεύσιν και θρεπτικά, καθώς επίσης διέταξε και εφύτρωσε το δένδρον της ζωής εν μέσω του παραδείσου και το δένδρον της γνώσεως του καλού και του κακού.

Έτσι έχουμε δύο δέντρα εκτός από τα υπόλοιπα που βρίσκονται εντός του Παραδείσου- περί παραδείσου σε παλαιότερα κείμενα βλέπε κι εδώ.

Μεγάλο το θέμα περί Ιερών δέντρων και καρπών, παρένθεση είπαμε κάνουμε, και το δέντρο της ζωής είναι αυτό που συνδέεται με την ζωή, την δημιουργία με το «αυξάνεσθαι και πληθύνεσθαι» την ζωή αλλά και την αθανασία, την μακροζωία.

- Και άλλο βέβαια το δέντρο της γνώσεως. - Παρεπιπτόντως πολύ καλή η ταινία με τον τίτλο The Fountain (2006)-Μεταφρασμένος Τίτλος: Η Πηγή της Ζωής

Η συκιά η ελληνική είναι αυτή που ονομάζουμε Συκιά Καρική (ficus carica)

Γνωστή σε όλη την Μεσόγειο με διαφορετικές ποικιλίες και χρώματα ένα φρούτο που δίνει καρπούς δύο φορές το χρόνο, διφορική και με τα παλιά κλαδιά και τον κορμό και με τα νέα κλαδιά της καινούριας χρονιάς.

Πώς λοιπόν να μην λατρεύεται ως ιερό φρούτο και δέντρο. Κατά μία έκδοχή είναι η Μεγάλη μητέρα της γής-Γα/Δή-μητρα πρώτη αυτή που το έχει ευλογήσει, όταν έψαχνε την κόρη της και έφθασε στην Ελευσίνα.  Κείμενα από τους Δειπνοσοφιστές του Αθηναίου που αφιερώνει αρκετές σελίδες :

Δωρίων ἱστορεῖ Συκέαν τινὰ ἕνα τῶν Τιτάνων διωκόμενον ὑπὸ

Διὸς τὴν μητέρα Γῆν ὑποδέξασθαι καὶ ἀνεῖναι τὸ φυτὸν εἰς διατριβὴν τῷ

παιδί, ἀφ' οὗ καὶ Συκέαν πόλιν εἶναι ἐν Κιλικίᾳ· Φερένικος δὲ ὁ Ἡρακλεώτης,

ἀπὸ συκῆς τῆς Ὀξύλου θυγατρὸς προσαγορευθῆναι. Ὄξυλον γὰρ τὸν Ὀρίου

Ἁμαδρυάδι τῇ ἀδελφῇ μιγέντα γεννῆσαι Κάρυαν, Βάλανον, Κρανεῖον, Ὀρέαν,

Αἴγειρον, Πεταλίαν, Ἄμπελον, Συκῆν· καὶ ταύτας Ἁμαδρυάδας νύμφας

καλεῖσθαι καὶ ἀπ' αὐτῶν πολλὰ τῶν δένδρων προσαγορεύεσθαι. ὅθεν καὶ

Ἵππωνάξ φησι· συκῆν μέλαιναν ἀμπέλου κασιγνήτην

Μια άλλη εκδοχή για την Δημιουργια της Συκιάς υπεύθυνος είναι  ένας Τιτάνας  ο Συκεύς που καταδιωκόμενος εκ του Διός εγινε δεκτός από τη μητέρα Γη που παρήγαγε προς διατροφή του υιού της δέντρο με το ονομά του και εκ αυτού ονομάσθει Συκεα και μια πόλη στην Κιλικία.

Ο Φερένιος εξ αλλου ο εξ Ηρακλείας – επικός ποιητής  λεει ότι η Συκή ονομασθει επο το όνομα της θυγατέρας του Οξυλου που ελέγετο Συκή. Διότι λεγει ότι ο Οξυλος, γιός του Ορείου συνευρέθει εξ αυτης μεταξύ άλλων την Καρυα (Καρυδιά), την Βάλανον (Βαλανιδιά), την Κρανειά ( Ακρανειά), την Μορέαν (μουριά) την Αιγειρον (Λεύκη/α), την Πτελέαν (Φτελιά) και την Αμπελον και τέλος την Συκήν. Και αυτές εινια οι λεγόμενες Αμαδυάδες- νυμφες που γεννιώνται στα δάση) και από το ονομά τους πολλά από τα δέντρα έχουν ονομασθεί. Και ο Ποιητής Ιππώναξ λέγει την : τη μαύρη τη συκιά την αδελφή του Κλήματος»

Κατ ΄άλλη εκδοχή είναι ο Διόνυσος αυτός που το έφερε στην Ελλάδα μαζί με το αμπέλι, και πάλι στους Δειπνοσοφιστές του Αθηναίου :

«Σωσίβιος δὲ εὕρεμα Διονύσου τὴν συκῆν φησι, διὸ καὶ Λακεδαιμονίους Συκίτην τιμῆσαι Διόνυσον.

Νάξιοι δὲ μείλιχον καλοῦσι Διόνυσον διὰ τὴν τοῦ συκίνου καρποῦ παρά-

δοσιν. διὸ καὶ τὸ πρόσωπον αὐτοῦ παρὰ Ναξίοις τὸ μὲν τοῦ Βακχέως

Διονύσου εἶναι ἀμπέλινον, τὸ δὲ τοῦ μειλιχίου σύκινον, τὰ δὲ σύκα μείλιχα

καλεῖσθαι· ὠφελιμώτερα δὲ πάντων τῶν ξυλίνων καρπῶν ἀνθρώποις τὰ

σύκα. Ἡρόδοτος γοῦν ὁ Λύκιος εὐτραφῆ λέγει γίνεσθαι τὰ νεογνὰ τῶν

παίδων, τῷ χυλῷ τῶν σύκων εἰ διατρέφοιτο. καὶ Φερεκράτης δέ φησιν· ἢν

-δ' ἡμῶν σῦκόν τις ἴδῃ διὰ χρόνον νέον ποτέ, τὠφθαλμῷ περιμάττομεν τοῦτο

τῶν παιδίων ὡς καὶ ἰάματος οὐ τοῦ τυχόντος τῶν σύκων ὑπαρχόντων.

O Σωσίβιος ο Λάκων εύρημα του Διονύσου ισχυρίζεται ότι είναι η συκιά, και γι αυτό οι Λακεδαιμόνιοι τον λατρεύουν ως Συκίτην. Οι Ναξιοι πάλι  ονομάζουν τον Βάκχον Μειλιχιον ( γλυκυν, ευχάριστον) γιατι τους δώρησε τα σύκα που ονομάζονται και μειλιχια. – Επίθετο και του Διός-

Και απ΄όλους τους καρπούς των δέντρων ο Ηρόδοτος ο Λύκιος αποδεικνύει ότι τα σύκα είναι οι ωφελιμότεροι καρποί και προσθέτει ότι τα νεογέννητα παιδιά γίνονται ευτραφή, αν τρέφονται με τον χυμό των σύκων.  Και ο Φερεκίδης το θεωρεί ως φάρμακο και ίαμα για τα μάτια των παιδιών….

Και παρακάτω θα δούμε κι άλλη σύνδεση της Συκιάς με μια άλλη εκδοχή στη οποία η Ρέα-Κυβέλη είναι αυτή που την  έχει φέρει εκ Φρυγίας. 

Όμως το κειμενο για τα σύκα στους Δειπνοσοφιστές αρχίζει με το παρακάτω κείμενο : 

   Σῦκα  ἡ συκῆ, φησίν ο Μάγνος, ουδενί γαρ των περί σύκων λόγων παραχωρήσαιμι (αν), καν από κράδης αποκρεμάσθαι δεη φιλοσυκος γαρ ειμί δαιμονίως, λέξω τα μοι προσπίπτοντα – συκή, άνδρες φίλοι, ἡγεμὼν τοῦ καθαρείου βίου τοῖς ἀνθρώποις ἐγένετο. δῆλον δὲ τοῦτο  ἐκ τοῦ καλεῖν τοὺς Ἀθηναίους τὴν ἱερὰν συκὴν τὸν τόπον ἐν ᾧ πρῶτον εὑρεθῆναι, τὸν δ' ἀπ' αὐτῆς καρπὸν ἡγητορίαν διὰ τὸ πρῶτον εὑρεθῆναι τῆς ἡμέρου τροφῆς. σύκων δὲ γένη πλείω. Ἀττικόν. Ἀντιφάνης· οἷα δ' ἡ χώρα φέρει διαφέροντα πάσης, Ἱππόνικε, τῆς οἰκουμένης τὸ μέλι, τοὺς ἄρτους, τὰ σῦκα. σῦκα μὲν, νὴ τὸν Δία, πάνυ φέρει·

Η συκιά λεει ο Μάγνος  - δεν θα υποχωρήσω βεβαια σε κανέναν, προκειμένου να μιλήσω περι σύκων, και αν ακόμα παραστεί ανάγκη να κρεμασθώ από συκήν, διότι ειμαι εξαιρετικά φιλοσυκος, θα σας ειπώ κάθε τι που θα έλθει στο νού μου. Η συκιά φίλοι μου εισήγαγε τον πολιτισμένο βίο εις τους ανθρώπους, φαινεται αυτό από το ότι ονομάζουν οι Αθηναίοι Ιερά συκή τον τόπο όπου ανευρέθει το δέντρο τούτο, το δε καρπό του ηγητήρια  ή ηγητορία  ( σημαινει την ζύμη ή την πάστα από ξέρα σύκα την οποία έφεραν κατά την πομπή των Αττικών πλυντηρίων, και αντικατέστησε τους βάλανους που έτρωγαν πριν γνωρίσουν την συκιά)

Αττικό το ειδος του σύκου που αναφέρει ο Αντιφάνης εν τοις Ομωνύμοις του. Επαινών την Αττική γή λεγει τα εξής:

Α Τι ανώτερον έχει και  διαφέρει η γη αυτή Ιππόνικε, το μέλι, τους άρτους τα σύκα;;

Σύκα μεν, μα το θεό παράγει άφθονα – και διαφέρει εννοείτε.

Παρακάτω μας δινεται η πρώτη κρυφή εξαγωγή σύκων και οι καταγγέλοντες στην δικαιοσύνη ονομάσθηκαν για πρώτη φορά συκοφάνται.

Ἴστρος δὲ οὐδ' ἐξάγεσθαί

φησι τῆς Ἀττικῆς τὰς ἀπ' αὐτῶν γινομένας ἰσχάδας, ἵνα μόνοι ἀπολαύοιεν

οἱ κατοικοῦντες. καὶ ἐπεὶ πολλοὶ ἐνεφανίζοντο διακλέπτοντες, οἱ τούτους

μηνύοντες τοῖς δικασταῖς ἐκλήθησαν τότε πρῶτον συκοφάνται. Ἄλεξις δέ

φησι· οὐ συκοφάντης οὐ δικαίως τοὔνομα ἐν τοῖσι μοχθηροῖσιν ἔστι κεί-

μενον. ἔδει γὰρ ὅστις χρηστὸς ἦν ἡδύς τ' ἀνὴρ τὰ σῦκα προστεθέντα δηλοῦν

τὸν τρόπον· νυνὶ δὲ πρὸς μοχθηρὸν ἡδὺ προστεθὲν ἀπορεῖν πεποίηκε διὰ

τί τοῦθ' οὕτως ἔχει. Φιλόμνηστος δέ φησι· ἐπεὶ καὶ ὁ συκοφαντὴς ἐντεῦθεν

προσηγορεύθη διὰ τὸ εἶναι τότε τὰ ἐπιζήμια καὶ τὰς εἰσφορὰς σῦκα καὶ

οἶνον καὶ ἔλαιον, ἀφ' ὧν τὰ κοινὰ διῴκουν καὶ τοὺς ταῦτα πράττοντας καὶ

εἰσφαίνοντας ἐκάλουν, ὡς ἔοικε, συκοφάντας αἱρούμενοι τοὺς ἀξιοπιστο-

τάτους τῶν πολιτῶν.

Λακωνικοῦ δὲ σύκου μνημονεύει Ἀριστοφάνης· συκᾶς

φυτεύω πάντα πλὴν Λακωνικῆς· τοῦτο γὰρ τὸ σῦκον ἔχθρον ἐστι καὶ  

τυραννικόν. οὐ γὰρ ἦν ἂν μικρόν, εἰ μὴ μισόδημον ἦν σφόδρα. μικρὸν δὲ

αὐτὸ εἶπε, διὰ τὸ μὴ μέγα εἶναι τὸ φυτόν. Ἄλεξις δὲ Φρυγίων μνημο-

νεύων σύκων φησί· τό τε θειοφαγὲς μητρωῖον ἐμοὶ μελέδημα ἰσχάδας, Φρυγίας εὕρεμα συκῆς

Μια από τις βασικές εννοιες που συνδέει το σύκο και με την μητέρα των θεών – εννοεί την Ρέα-Ηρα-Κυβέλη,  την πανάρχαια μητέρα θέα, θυγατέρα του Ουρανού, και της Γής, συζυγο του Κρόνου και μητέρα όλων των Ολύμπιων Θεών, που λατρεύεται στην Φρυγία που αργότερα θα συγχωνευθεί η λατρεια της στην λατρεία της Ηρας-Κυβέλης κλπ, μπορειτε να δειτε και παλιότερα κείμενα  για την Ρέα –Ηρα – Κυβέλη 

. σύκων δὲ φιβαλέων Φερεκράτης· ὦ δαιμόνιε πύρεττε

μηδὲν φροντίσας καὶ τῶν φιβαλέων σύκων τρῶγε τοῦ θέρους κἀμπιπλά-

μενος κάθευδε τὰς μεσημβρίας· κᾷτα σφακέλιζε καὶ πέπρησο καὶ βόα.

Τηλεκλείδης· ὡς καλοὶ καὶ φιβαλέοι. καὶ μυρρίνας δὲ φιβαλέας Ἀντι-

φάνης φησί· χελιδονίων δὲ σύκων μνημονεύει Ἐπιγένης· χελιδονίων

σκληρῶν ἁδρὸς πινακίσκος. λέγονται δέ τινες καὶ ὀπωροβασιλίδες καὶ κόλουροι

  καὶ δίφοροι καὶ Μεγαρικαί. Λυγγεὺς δέ φησι τὰ ἐαρινὰ τοῖς Λακωνικοῖς

ὡς συκάμινα σύκοις δοκεῖν ἐρίζειν. ὅτι ἐν τῇ καλῇ Ῥώμῃ καλλιστρούθια

σῦκα πολλὴν ἔχει <διαφορὰν> πρὸς τὰ ἐν πάσῃ τῇ οἰκουμένῃ γινόμενα.

ἐπαινεῖται δὲ ἐν Ῥώμῃ καὶ τὰ Χῖα καλούμενα καὶ Λιβιανὰ καὶ Χαλκιδικὰ

καὶ τὰ Ἀφρικανά. ὅτι δὲ καὶ τὰ ἀπὸ Καύνου τῆς Καρίας ἐπαινεῖται

κοινόν. σύκων δὲ τοξαλίων μνημονεύει Ἡρακλέων ὁ Ἐφέσιος λέγων· τὸ

οἰνάριον πάνυ ἦν ὀξὺ καὶ πονηρὸν ὡστ' ᾐσχυνόμην. τὰ λοιπὰ μὲν γὰρ

τοξαλίους συκᾶς καὶ τὰ ἑξῆς. καὶ ἐν Πάρῳ δὲ καλὰ σῦκα τὰ καλούμενα

αἱμώνια παρ' αὐτοῖς διὰ τὸ ἐρυθρῶδες, ταὐτὰ ὄντα τοῖς Λυδίοις καλουμένοις.

Ἀρχίλοχος· ἔα Πάρον καὶ σῦκα κεῖνα καὶ θαλάσσιον βίον. Τὰ δὲ σῦκα

ταῦτα τοσαύτην ἔχει παραλλαγὴν πρὸς τὰ πολλαχοῦ γινόμενα ὡς τὸ

τοῦ ἀγρίου συὸς κρέας πρὸς τὰ τῶν μὴ ἀγρίων. λευκερινεὸς δὲ εἶδος συκῆς,

ἥτις, φησίν, ἴσως τὰ λευκὰ σύκα φέρει. ἐρίνων δὲ σύκων Εὐριπίδης μέμνηται·

ἢ προσπήγνυναι κράδαις ἐριναῖς. Σοφοκλῆς δὲ τὸν καρπὸν τῷ τοῦ δένδρου

ἐκάλεσεν ὀνόματι εἰπών· πέπων ἐρίνος ἀχρεῖος ὢν εἰς βρῶσιν ἄλλους ἐξερι-

νάζεις λόγῳ. τὸ δὲ δένδρον ἡ ἄγρια συκῆ ἐρινὸς κατὰ τὸ ἄρρεν λέγεται.

ἐξ οὗ παρ' Ὁμήρῳ ἐρινεός. Ἀμερίας δὲ ἐρίνακας καλεῖσθαι τοὺς ὄλονθούς

φησιν. Φιλήμων δὲ σῦκά τινα βασίλεια ἀφ' ὧν καὶ βασιλίδας ἰσχάδας

καλεῖσθαι, προσιστορῶν ὅτι κόλυθρα καλεῖται τὰ πέπονα σῦκα. Σέλευκος

δὲ γλυκισίδην καλεῖσθαι τινά φησι σύκῳ τὴν μορφὴν μάλιστα ἐοικυῖαν.

Φυλάσσεσθαι δὲ τὰς γυναῖκας ἐσθίειν διὰ τὸ ποιεῖν ματαισμούς. τὰ δὲ

χειμερινὰ σῦκα Πάμφιλός φησι καλεῖσθαι κωδωναῖα ὑπὸ Ἀχαιῶν. Ἕρμιππος

δὲ κορακέων σύκων μέμνηται. Θεόφραστος δέ φησι περὶ τὴν Τρωικὴν Ἴδην

γίνεσθαι συκῆν θαμνώδη, φύλλον ὅμοιον ἔχουσαν τῷ τῆς φιλύρας. φέρειν

δὲ σῦκα ἐρυθρὰ ἡλίκα ἐλαία τὸ μέγεθος στρογγυλώτερα, εἶναι δὲ τὴν

γεῦσιν μεσπιλώδη. ὁ αὐτός φησι. τῇ συκῇ ὅταν ἀὴρ ἐπιγένηται μαλακὸς

καὶ ὑγρὸς καὶ θερμὸς ἐξεκαλέσατο τὴν βλάστησιν, ὅθεν καὶ οἱ πρόδρομοι.

καὶ προιὼν δὲ λέγει τοὺς προδρόμους αἳ μὲν φέρουσιν, ἡ τε Λακωνικὴ

καὶ ἡ λευκομφάλος καὶ ἕτεραι πλείους, αἳ δ' οὐ φέρουσιν.  – ἡ δ' ἐν Κρήτῃ,  

φησὶν ὁ αὐτὸς, καλουμένη Κυπρία συκῆ φέρει τὸν καρπὸν ἐκ τοῦ στε

λέχους καὶ τῶν παχυτάτων ἀκρεμόνων. Σέλευκος δὲ πρῳτερικήν τινά φησι

καλεῖσθαι συκῆν ἣ φέρει πρώιον καρπόν. Θεόπομπος ἱστορεῖ κατὰ τὴν

Φιλίππου ἀρχὴν περὶ Βισαλτίαν καὶ Ἀμφίπολιν ἔαρος μέσου ὄντος τὰς

μὲν συκὰς σῦκα, τὰς δ' ἀμπέλους βότρυς, τὰς δὲ ἐλαίας ἐν ᾧ χρόνῳ

βρύειν εἰκὸς ἦν αὐτὰς ἐλαίας ἐνεγκεῖν, καὶ εὐτυχῆσαι πάντα Φίλιππον.

Θεόφραστος καὶ τὸν ἐρινεὸν εἶναί φησι δίφορον, οἳ δὲ καὶ τρίφορον ὡς ἐν

Κέῳ. λέγει δὲ καὶ τὴν συκῆν ἐν Σκιάλῃ φυτευθεῖσαν θᾶττον παραγίνεσθαι

καὶ ὑπὸ σκωλήκων μὴ διαφθείρεσθαι· καὶ πάντα δὲ τὰ ἐν Σκιάλᾳ φυ-

τευθέντα καὶ θᾶττον αὐξάνεσθαι καὶ εὐβλαστῆ γίνεσθαι. Ὁ αὐτός φησι

καὶ ὅτι ἡ Ἰνδικὴ συκῆ καλουμένη μικρὸν ἔχει τὸν καρπὸν καὶ ὀλίγον, ὡς

ἂν εἰς τὴν βλάστην ἐξαναλίσκουσα πᾶσαν τὴν τροφήν. φησὶ δὲ καὶ ἄλλο

γένος συκῆς εἶναι ἐν τῇ Ἑλλάδι καὶ περὶ Κιλικίαν καὶ Κύπρον ὀλονθοφόρον,

ὃ τὸ μὲν σῦκον ἔμπροσθεν φέρει τοῦ κάρπου, τὸν δὲ ὄλονθον ἐξόπισθεν.

οἶδα, φησίν, ὀνόματα σύκων καὶ ἄλλα, συκοβασίλεια· κιρροκοιλάδια, ὑλάδια,

σαρκελάφεια, καπύρια, πικρίδια, δρακόντια, λευκόφια, μελανόφια, μυλαικά,

ἀσκαλώνια.

Και το κείμενο βριθει από ονομασίες και είδη σύκων και τοποθεσιών όπου αυτά φύονται. Από την Κιλικίαν μέχρι την Κύπρο, την Ελλάδα, στα νησιά της αλλα και μέχρι την Ρώμη, σε όλη τη Μεσόγειο η καλλιέργεια του ιερού καρπού είναι διαδεδομένη και πασίγνωστη.

                            

Όμως η συκιά ονομάζεται και ερινεός ή όρνός η άγρια η αρσενική συκιά

Το τοπωνύμιο ερινεός = ορνός = άγρια συκιά το συναντούμε και στην

Ιλιάδα του Ομήρου :

« Στην άγρια τη συκιά το ασκέρι σου για στήσε δίπλα τώρα… ( Ζ, 433 )

« Τη βίγλα και την ανεμόδαρτην αγριοσυκιά περάσαν …( Χ,145 )

Ορνούς όμως, ονομάζουμε και τους καρπούς της άγριας, αρσενικής συκιάς, που δεν γίνονται σύκα και δεν τρώγονται.

Ορνούς λέμε ακόμα και τα αγίνωτα, τα άγουρα σύκα της ήμερης συκιάς.

Τις περασμένες δεκαετίες υπήρχαν πολλές συκιές. Τα χλωρά σύκα ήταν ένα από τα νοστιμότερα φρούτα του Αυγούστου. Τα ξερά, ζεματισμένα ή φουρνιστά και γεμισμένα με αμύγδαλα και σουσάμι, ήταν μεγάλη λιχουδιά. Αποτελούσαν ακόμα βασικό είδος διατροφής και πρώτη ύλη για την παρασκευή βράσματος, μουσταλευριάς και μουστοκούλουρων. Γι’ αυτό μια καλή καρποφορία της συκιάς αποτελούσε αντικείμενο φροντίδας της αγροτικής οικογένειας. Η συκιά όμως δεν ωριμάζει τους καρπούς της, αν δεν ορνιαστεί .Το όρνιασμα της συκιάς ήταν ενέργεια που δεν μπορούσε να την αμελήσει ή να την παραλείψει κανείς. Με τον ερχομό του Ιουνίου συλλεγουν ορνούς από τις αγριοσυκιές τους περνούσαν σε βούρλα και φτιάχνανε αρμαθιές από αυτούς, που τις πετούσανε πάνω στις συκιές.

Στο σύκο της ήμερης συκιάς υπάρχουν αναρίθμητα μικροσκοπικά

θηλυκά λουλουδάκια με ύπερους και ωοθήκες. Η άγρια συκιά έχει

αρσενικά λουλούδια με στήμονες και γύρη, με την οποία γονιμοποιείται το θηλυκό λουλούδι και γίνεται το σύκο. Μέσα στο σύκο του ορνού ζει ένα μικρό έντομο, ο ψήνας, που γεννά τα αυγά του μέσα στο άγουρο σύκο της ήμερης συκιάς.  Στο τέλος της Άνοιξης ο ψήνας βγαίνει από την τρύπα που είναι στο επάνω μέρος του ορνού και πηγαίνει στο σύκο της ήμερης συκιάς για να γεννήσει τα αβγά του. Βγαίνοντας παίρνει πάνω στα φτερά και στα πόδια του άφθονη γύρη, που την μεταφέρει στα θηλυκά άνθη της ήμερης συκιάς και τα γονιμοποιεί. Έτσι οι ορνοί της ήμερης συκιάς δένουν, δεν πέφτουν, μεγαλώνουν και γίνονται νόστιμα σύκα.

Το όρνιασμα της συκιάς ήταν γνωστό από την αρχαιότητα και

αναφέρεται από αρχαίους συγγραφείς ( Θεόφραστος, Ηρόδοτος ).

Τα τοπωνύμια Ορνός και Ερινεός τα συναντάμε σε πολλά μέρη της Χώρας μας.

Από λεξικο της περιοχής της νησιωτικής χώρας των Βασιλικών Λέσβου:

ούριους – α –ου : < πιθ. από το αρχ. ορός, το υγρό

που απομένει μετά την πήξη του γάλακτος: (για τα αβγά) μπαγιάτικος, αλλοιωμένος , κλούβιος || ούριουτσιφάλ’(άνθρωπος με χαλασμένο μυαλό , που δε σκέφτεται σωστά,ανόητος )

ουρνιάζου ρ. : <ουρν -ός (βλ.λ.) + -ιάζω: ρίχνω αρσενικά άνθη συκιάς (ορνούς) σε συκιά για επικονίαση των θηλυκών , κάνω όρνιασμα

ουρνός (ο) : < αρχ. ερινεός: άγρια συκιά , συκιά με αρσενικά άνθη (ορνούς) , μέσα από τα οποία βγαίνουν μικρά έντομα , που μεταφέρουν τη γύρη στα θηλυκά άνθη και γίνεται η επικονίαση

Theophrastus Phil., Historia plantarum
Book 2, chapter 8, section 1, line 17

δι' ὃ καὶ οὐκ ἐρινάζουσι ταύτας.

Theophrastus Phil., Historia plantarum
Book 2, chapter 8, section 3, line 6

                                   φασὶ δὲ ἐρινάζειν καὶ τὸ πόλιον, ὁπόταν αὐτῷ καρπὸς ᾖ πολύς, καὶ τοὺς τῆς πτελέας κωρύκους· ἐγγίνεται γὰρ καὶ ἐν τούτοις θηρίδι' ἄττα.

Theophrastus Phil., De causis plantarum (lib. 2-6)
Book 2, chapter 9, section 9, line 4

                   Ἔοικε δ' εἴπερ ἡ ἄνοιξις ποιεῖ τὴν
ἐπιμονὴν εὔπνοιάν τε καὶ ἀπέρασιν ποιοῦσα παραπλή-
σιον τρόπον τινὰ (τὸ) συμβαῖνον καὶ ἐπὶ τῶν ἐν Αἰγύπτῳ
συκαμίνων·
         ἀλλὰ τοῦτο διαμφισβητοῦσί τινες ὡς
ἄρ' οὐκ ἀνοίγουσιν οἱ ψῆνες ἀλλὰ συμμύειν ποιοῦσιν
ὅταν εἰσδύωσιν ὅθεν καὶ τὴν αἰτίαν ἐστὶν ἐκ τοῦ ἐναν-
τίου φέρειν ὡς τούτου χάριν ἐριναζομένων· ἐὰν γὰρ συμ-
μύωσιν οὔθ' ἡ δρόσος οὔτε τὰ ψακάδια δύναται διαφθεί-
ρειν ὑφ' ὧν ἀποπίπτουσι διυγραινόμενοι ὥσπερ καὶ οἱ
κύτινοι τῶν ῥοῶν· ὅτι δὲ ταῦτα αἴτια μηνύει τὸ συμβαῖ-
νον ὃ δὴ καὶ λέγουσί τινες· ἀποβάλλουσι γὰρ μᾶλλον
ὑδατίων ἐπιγινομένων.

Theophrastus Phil., De causis plantarum (lib. 2-6)
Book 2, chapter 9, section 5, line 3

  Τῶν δὲ συκῶν καὶ τῶν φοινίκων οὐκ ἐν τούτοις ἐστὶ μόνον ἀλλὰ καὶ ἐν τῇ

αὐτῶν διαστάσει· δι' ὃ καὶ ἐρινάζουσι τὰς συκᾶς· τοῦτο

δὲ ποιοῦσιν ὅπως οἱ ψῆνες οἱ ἐκ τῶν ἐρινῶν τῶν ἐπι-

κρεμαννυμένων γινόμενοι διοίγωσι τὰ ἐπὶ τῆς συκῆς·

ἡ μὲν γὰρ γένεσις ἐξ ἐκείνων· ζητοῦντες δὲ τὴν ὁμοίαν

τροφὴν ἐκπέτονται καὶ προσίπτανται τοῖς ἐπὶ τῆς συ-

κῆς ἐρινοῖς. Συμβαίνει δὲ τοῦτο καὶ ἐπὶ τῶν (μὴ)

ἐριναζομένων ὅταν πλησίον τῶν συκῶν ἐρινεοὶ ὦσιν,

δι' ὃ καὶ παραφυτεύουσι ταῖς συκαῖς ἐρινεοὺς ἐπὶ τῶν

ἄκρων ὅπως κατ' ἄνεμον ἡ πτῆσις οὐρία γίνηται, ταῖς

μὲν πρωΐαις πρωΐους ταῖς δ' ὀψίαις ὀψίους ταῖς δὲ

μέσαις μέσους ἵνα κατὰ τὴν οἰκείαν ὥραν ἑκάστοις ὁ

ἐρινασμὸς ᾖ.

Theophrastus Phil., De causis plantarum (lib. 2-6)
Book 2, chapter 9, section 13, line 8

                                           Καὶ γὰρ ἡ   ἀπεψία διὰ τοῦτο γίνεται καὶ ἐρινάζουσι κἀκείνους
ὅπως ἐπιμείνωσι· διὰ τὰς αὐτὰς δ' αἰτίας καὶ διφοροῦ σιν ἔνιοι δὲ καὶ τριφοροῦσιν αὐτῶν διὰ πλῆθος τροφῆς· ἀφαιρουμένων γὰρ τῶν πρώτων ῥᾳδίως ἕτερα φύουσι καὶ πάλιν τούτων ἕτερα πληθύοντές τε τῇ ὑγρότητι καὶ μέχρι τούτου κρατοῦντες ἐπὶ πλεῖον δ' οὐ δυνάμενοι διὰ τὴν ὑπερβολήν· μόνον γὰρ δὴ τοῦτο τῶν ἀγρίων ἢ μετ' ὀλίγων ἀτελῆ φέρει τὸν καρπόν· εἰ μὴ

Theophrastus Phil., De causis plantarum (lib. 2-6)
Book 2, chapter 9, section 12, line 7

   Τοῦ δὲ συμμύειν ὅταν εἰσδύωσιν οἱ ψῆνες ἀνάγκη τινὰ λέγειν αἰτίαν· ἐπεὶ τό
γ' ἐκβόσκεσθαι τὴν ὑγρότητα τὴν ἐνυπάρχουσαν οἰ κείαν οὖσαν ἀληθὲς, δι' ὅπερ πρὸς τὴν ἐπιμονὴν χρήσιμον, τὰ μέντοι σῦκα χείρω ποιεῖ· κενωθέντα γὰρ τὰ
ἐριναστὰ μᾶλλον ἐπισπᾶται καὶ πλείω τὸν ὀπόν· ὅθεν ἔνιοί γ' οὐδ' ἐρινάζουσιν ἀλλὰ καὶ πωλοῦντες κηρύττουσιν ὡς ἀνερίναστα καὶ δοκεῖ πολὺ διαφέρειν. 

Julius Pollux Gramm., Onomasticon
Book 7, section 143, line 6

καὶ συκωροὶ δὲ οἱ τὰ σῦκα φυλάττοντες καλοῖντ' ἄν, καὶ τὸ ἔργον

συκωρεῖν. καὶ ἐρινάζειν μὲν τὸ τὰ ἐρινὰ ἀφαιροῦντας εἰς θύλακα

κατατίθεσθαι – ἐρινὰ γὰρ τὰ τοῦ ἐρινεοῦ σῦκα – συκάζειν δὲ τὸ

τὰ τῆς συκῆς, καὶ θριάζειν τὸ φυλλολογεῖν τὴν συκῆν. τὰ δὲ

ζῷα τὰ ἐν τοῖς σύκοις ψῆνες καὶ κνῖπες, Ἀριστοφάνους εἰπόντος(Av 590)

  κνῖπες καὶ ψῆνες τὰς συκᾶς οὐ κατέδονται.

σῡκωρός ὁ, fig-watcher, ib.140,143, Phot. = συκοφάντης, Sch.Ar.Pl.874.

Pausanias Attic., Ἀττικῶν ὀνομάτων συναγωγή
Alphabetic letter alpha, entry 121, line 3

  τοῦτο δ' ἐρινάζειν λέγεται.

Pausanias Attic., Ἀττικῶν ὀνομάτων συναγωγή
Alphabetic letter epsilon, entry 67, line 1

 <ἐρινάζειν>· ὀλύνθους περιάπτειν ταῖς ἡμέροις συκαῖς· ἀπὸ [τῶν] ἐρινεῶν τῶν
ἀγρίων σύκων, ἐξ ὧν οἱ λεγόμενοι ψῆνες μετεισέρχονται εἰς τὸν τῶν ἡμέρων συκῶν καρπὸν καὶ κρατύνουσιν αὐτὸν ὥστε μὴ ἀπορρυῆναι τοῦ δένδρου.

Phaenias Phil., Fragmenta
Fragment 29, line 3

         καὶ τοὺς ἐρινάζοντας τοὺς ἐρινοὺς κήρυκας λέγουσι.

Photius Lexicogr., Scr. Eccl., Theol., Lexicon (Α – Δ)
Alphabetic letter alpha, entry 1933, line 4

                                  <Ἀνηρίναστος συκῆ>· ᾗ μὴ προσβέβληνται οἱ ἐρινεοί. ἐρινεὸς

δέ ἐστιν ὁ τῆς ἀγρίας συκῆς καρπός, ὃν καὶ ἀπαρτῶσι τοῖς ἡμέροις, ὡς

ἂν οἱ ἐξ αὐτῶν καλούμενοι ψῆνες εἰς τοὺς ὀλύνθους μεταστάντες τελε-

σφορηθῆναι τούτους παρασκευάζωσι. τοῦτο δ' ἐρινάζειν λέγεται. οἱ δὲ

τὸ ἀνηρίναστος ἀντὶ τοῦ μαλακὸς καὶ ἄγονος.

  

Photius Lexicogr., Scr. Eccl., Theol., Lexicon (Ε – Ω)
Alphabetic letter epsilon, Page 14, line 1

<Ἐρινάζειν>: ὀλύνθους περιάπτειν ταῖς ἡμέραις συκαῖς  ἀπὸ τῶν ἐρινεῶν καὶ ἀγρίων συκῶν· ἐξ ὧν οἱ  λεγόμενοι ψῆνες μετεισέρχονται εἰς τὸν τῶν ἡμέρων  συκῶν καρπὸν καὶ κρατύνουσιν αὐτόν· ὥστε μὴ  ἀπορρυῆναι τῶν δένδρων.

Eustathius Philol., Scr. Eccl., Commentarii ad Homeri Iliadem
Volume 4, page 395, line 12

   [Πολλαχοῦ δὲ δηλώσεων γενομένων περὶ ἐρινεοῦ ῥητέον καὶ ἐνταῦθα, ὅτι κατὰ τὸ
ἀρρέν, ὥς φησιν Ἀθήναιος, λέγεται ἐρινὸς ἡ ἀγρία συκῆ, ἐξ οὗ πλεονασμῷ τοῦ <ε> παρ' Ὁμήρῳ ἐρινεός, καὶ ὅτι ἐκεῖθεν καὶ ῥῆμα ἐρινάζειν παρὰ Σοφοκλεῖ. ἔνθα

τὸν καρπὸν τῷ τοῦ δένδρου ἐκάλεσεν ὀνόματι, εἰπὼν «πέπων ἐρινὸς ἀχρεῖος ὢν

εἰς βρῶσιν ἄλλους ἐξερινάζεις λόγῳ». παροιμιακὸν δὲ αὐτὸ τὸ νοήμα, ὅμοιον τῷ

ἀπαίδευτος ὢν πῶς ἂν ἑτέρους παιδεύσειας. καὶ ὅτι ἱστορεῖται οὐ μόνον

δίφορος ἐρινεός, ἀλλά που καὶ τρίφορος, ὡς ἐν Κέῳ, καὶ ὅτι καὶ λευκερινεὸς εἶδός ἐστι συκῆς, ἥτις λευκά, φησίν, ἴσως φέρει σῦκα.] (v. 218)

Hesychius Lexicogr., Lexicon (Α – Ο)
Alphabetic letter epsilon, entry 5858, line 1

              

<ἐρινάδες>· ὄλυνθοι. ἢ συκαῖ ἄῤῥενες

<ἐρινάζειν>· συκᾶς περιάπτειν τοῖς ἐρινοῖς r εἰς τελεσφορίαν

†<ἐρινάς>· νέας βοῦς

 [<ἐρινάξαι>· τὸ λεγόμενον] <ἐρινάσαι>· ἀπὸ <τῶν> λεγομένων

 <ἐρινεῶν>. οὕτω δὲ λέγεται συκῆ φέρουσα ὀλύνθους, ἐξ ὧν οἱ  

 ψῆνες γίνονται. Ψῆνες δέ εἰσι τὰ ἄνθη τῶν ἐρινῶν. γίνονται δὲ

 ἐπὶ τῶν φοινίκων ἐρινοί

<ἐρινάσει>· ἐρωτήσει. ἐρευνήσει

<ἐρίνεμος>· ἄνεμος μετὰ συστροφῆς

*<ἔρινε>· ἐρώτα A

*<ἐρινεός>· ἀγρία συκῆ (Ζ 433) nps

<>ερινον>· νέφος

<ἐρινός>· ὄλυνθος ἢ σῦκον ἄῤῥεν

<ἐρινύας>· τὰς ἁμαρτίας νῦν n

<Ἐρινύς>· *δαίμων καταχθόνιος r Avg. ἢ Ἀφροδίτη n ἢ εἴδωλον

*<ἐριοῖ>· ἐργάζεται A

Hesychius Lexicogr., Lexicon (Α – Ο)
Alphabetic letter kappa, entry 2560, line 3

<κήρεα>· τὰ κέρδη

<Κήρυκες>· οἱ ἄγγελοι, οἱ διάκονοι, οἱ τὰς ὑπηρετικὰς ἐπιτε-

 λοῦντες πράξεις. ἐκαλεῖτο δὲ καὶ γένος ἰθαγενῶν, ἀπὸ Κήρυκος

 τοῦ Ἑρμοῦ. Φανίας. καὶ τοὺς ἐρινάζοντας τοὺς ἐρινοὺς <κήρυκας> λέγουσι
<κηρυκίνη>· ἡ καταρωμένη
<κηρύκειον>· σκῆπτρον.

 <κήρυγμα>· ἀχρεῖον. ἀσθενές]  

<Κηρύκειον>· ὄρος τῆς Ἐφέσου r. p, ἐφ' οὗ μυθεύουσι τὸν Ἑρμῆν  κηρύξαι τὰς γονὰς Ἀρτέμιδος

Scholia In Aristophanem, Commentarium in nubes (scholia recentiora Tzetzae)
Argumentum-dramatis personae-scholion sch nub, verse-column 509b, line 1

ἐρινάζειν ἐστὶ τὸ ὀλύνθους κρεμᾶν ταῖς συκαῖς.

Suda, Lexicon
Alphabetic letter alpha, entry 2308, line 6

 τοῦτο  δ' ἐρινάζειν λέγεται.

- H παρένθεση περί συκής θα συνεχισθεί στο επόμενο κείμενο ...